cākaram (p. 174) s. Ocean, sea, any of the seven annular seas named after Sagara, whose sixty thousand sons are fabled to have brought up the waters from the abyss, in digging for a horse, சாகரர்தொட்டகடல். (நைட தம்.) W. p. 915. SAGARA. 2. A number, ten quadrillions, பதினாயிரங்கோடி. 3. W. p. 346. JAGARA. Watchfulness, துயிலொழிகை. துக்கசாகரம், s. (fig.) The sea of grief. 21) *

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)