tāpam (p. 233) s. Heat, ardor, fever, burning, உட்டணம். 2. Sorrow, distress, anguish, துன்பம். W. p. 371. TAPA. 3. A jungle, forest, காடு. கோபதாபம், s. Heat of anger. See கோபம். பச்சாதாபம், s. (R. Catholic usage.) Contrition, repentance. மனஸ்தாபம்--மனத்தாபம், s. Grief. sorrow of heart, regret, remorse, compunction. விரகதாபம், s. Violence of sensual appetite, lust. See விரகம். தாபசுரம், s. A burning fever. See சுரம். தாபத்திரயம், s. (also துக்கத்திரயம்.) The three kinds of distress, according to their sources: 1. தெயவீகம், affliction from the divine hand. 2. ஆன்மீகம். affliction from creatures. 3. பௌதீகம், afflictions caused by the elements. தாபமாயிருக்க, inf. To be full of desire. 2. To suffer inconvenience, or pain, from heat. 43) *

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)