kottu (p. 146) s. A bunch, a cluster, a collection of things of the same kind, பூமுதலிய வற்றின்கொத்து. 2. Assembly, multitude, crowd, திரள். 3. Household, family, குடும் பம். 4. [prov.] a measure--about a quart, நாழி. 5. Thw work of a mason. masonry--as கொற்று. 6. [vul. local.] Food, உணவு. அவன்கொத்துக்கொடியையறிவேன். I know the stock and ramifications of his family. இதற்கெத்தனைகொத்துச்செல்லும். How many masons does this require. கொத்தடிமை, s. A slave of the original stock. கொத்தடிமைக்குடியடிமை, s. A slave in a branch of the original stock. கொத்தலரி, s. A species of the oleamder. கொத்தழிய, inf. To lie waste or desolate; to be in ruins, நிர்மூலமாக. கொத்தவரை, s. A kind of bean. கொத்துக்கத்தரி, s. A kind of brinjal. கொத்துச்சரப்பளி, s. A kind of gold chain for the neck; also written கொத்துச் சரப்பணி. கொத்துச்சரம், s. Fine strings of small golden beads. கொத்துத்தாழ்வடம், s. Fine strings of small sacred beads, interspersed with red coral, and united at the ends by a large sacred bead embedded in gold. கொத்துப்பசளை, s. A plant, ஓர்பசளை. கொத்துப்புடல், s. A creeper, ஓர்புடல். கொத்துமல்லி, s. See கொத்தமல்லி. கொத்துமேகம்--கொத்துவானம், s. Freckled sky, a machkerel sky. ஓலைக்கொத்து, s. A bunch of cardjans, or palmyra leaves. கொத்துங்குறையுமாய், adv. [loc.] Partly unfinished. கொத்துக்காரன், s. [local.] The head of a company of laborers--as of those engaged in reaping. கொத்துணி, s. [prov.] A slave owned in common by several. 2. A garden owned by several. கொத்துணிப்பங்கு, s. The share of several in common in the produce of a field. 2. The right of several to a slave in common. 69)

tuṇi (p. 245) s. A piece of cloth, a rag, a clout, கந்தை, 2. Cloth diminutively, சீலை. (c.) 3. A piece, slice, chop, fragment bit, morsel, துண்டம். 4. Pendent ornaments, hanging, commonly of cloth, தூக்கங்கள். 5. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 6. Light, ஒளி. 7. The flag of an idol car, தேரிடக்கியம். (சது.) 8. Ascertainment. certainty, determination; the thing or doctrine assumed or taken as true, தெளிவு. துணிகட்ட, inf. To put on, or wear clothes diminutively.) துணிபிடுங்கி, appel. n. A shrub on which are hung small pieces of cloth as an offering to some goddess. துணிமணி, s. Clothes and jewels. (diminutively spoken.) (c.) 68)

tuṇi (p. 246) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be sundered, cut, severed, துண்டமாக. 2. v. a. To resolve, determine, purpose, design, எண்ண. 3. To identify, recognize, தெளிய. 4. (c.) To dare, venture, risk, hazard, presume, துணிகரமாக. 5. To attempt, to aim, to endeavor, முயல. 6. To ascertain, form an opinion about, நிச்சயப் படுத்த. துணிந்தார்க்குத்துக்கமுண்டோ. Will those who have made up their minds to an attempt, regard the consequences? துணிந்தகம்பம். A daring person; (lit.) a post in surprise or contempt. துணிநர், s. (plu.) Persons holding undeniable truths. (p.) துணிந்தமனம், s. A hold, daring mind, as of a rash person. துணிந்தவன், appel. n. mas. துணிந்த வன்.) An insolent, forward woman. (Beschi.) துணிந்துசொல்ல, inf. To have the boldeness to say; to venture to say. 2. to speak with confidence, declare boldly, affirm. 3. To speak with clear and certain knowledge. துணிந்துநிற்க, inf. To be bold, to stand to, persist in, maintain. துணிந்துமணியங்கட்ட, inf. [prov.] To persist in a foolish purpose (in contempt) 2. To persevere with energy. துணிபொருள்--துணிவுப்பொருள், s. A thing known and advanced with certainty and confidence. 2. A thing assumed and presumed upon. (p.) துணிபு, v. noun. Ascertainment, judgment, determination, conclusion, தெளிவு. 2. Opinion, theory, sentiment, assumption, தீர்ப்பு. துணிவு--துணிகை--துணிதல். v. noun. Confidence, assurance, boldness, தைரியம். 2. Presumption, temerity, audacity, rashness, துணிகரம். (c.) 3. Ascertainment, certainty, determination, conclusion, decision, தெளிவு. 4. Opinion founded on facts, knowledge, evidence, &c., தீர்ப்பு. 5. Purpose, design, aim, endeavor, நோக் கம். 6. Sundering, parting, separation, dividing, பிரிவு. இதேதுணிவு. This is certain, evident, determined. துணிவுரை, s. One of the fourteen subdivisions of விருத்தியுரை. See உரை. 2)

pantam (p. 294) s. Tie, முடிப்பு. 2. Bandage, ligature, fetter, trammel, கட்டு. W. p. 598. BAND'HA. 3. Link, connexion, தொ டர். 4. Any thing globular, திரட்சி. 5. Hair-knot, கொண்டை. 6. Relationship, kindred, உறவு. 7. Affinity, the tie of friendship, attachment, முறைமை. 8. Established rule, custom, institution, constitution, ஏற்பாடு. 9. Surrounding wall, fortification, மதில். 1. A large kind of bellows, பெருந்துருத்தி. (சது.) 11. Secularity, earthly attachment corporal existence, connexion of the soul with matter, spiritual bondage--as opposed to முத்தி or liberation. 12. (c.) A flambeau, a torch, தீவர்த்தி. 13. Connexion of poetical feet, as தளை. 14. (சது.) Beauty, அழகு.--There are different kinds of torches, as இரும்புப்பந் தம், எரிபந்தம், ஏணிப்பந்தம், காடபந்தம், which See in their places; also துணிப்பந்தம், or வண் ணார்பந்தம், a torch made of rags obtained from washermen. பந்தக்காட்சி--பந்தம்பறி, s. A ceremony observed at the close of some Saiva festivals, when the torches are snatched away by the people to represent what the wife of Siva did to him when angry. பந்தங்கட்ட, inf. To make flambeaus. முகத்திலேபந்தங்கட்டிக்கொண்டுநிற்கிறான்..... His face flames with anger. பந்தஞ்செய்ய, inf. To tie, to bind. 2. To bind the soul in bodies, to connect it with matter or births. பந்ததயிலம், s. A kind of medicinal oil, சுடர்த்தயிலம். பந்தமுட்டி, s. Torches arranged so as to represent an elephant. (Beschi.) பந்தமும்வீடும். Bondage and liberation of souls; all creatures being affected by these. (p.) பந்தம்பிடிக்க, inf. To carry torches. பந்தம்போட, inf. To make and light a torch. பந்தவரிசை, s. A course or order of lights in a procession, தீவர்்த்தியின்வரிசை. 2. A play with flambeaus lighted at each end, ஓர்விளையாட்டு. பந்தவிளக்கு, s. A flambeau. பந்தர், s. [also பத்தர்.] Persons in bondage; those under the influence of moral evil on account of the sins of former births, and not yet eligible for divine illumination, பாசத்துக்குள்ளானவர்கள். 85) *