kṇṭi (p. 89) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reprove, reprehend, chide, speak with severity, admonish, expostulate, censure, கடிய. 2. To speak with decision, precision, earnestness, impartiality, பாரபட்சமின்றிப்பேச. 3. To cut in pieces, chop, mince, slash, துண்டிக்க. 4. To sever, sunder, hew down, வெட்ட. 5. To divide, parcel, பகிர. 6. To correct, chastise, discipline, punish a child, &c., to bring to a proper state by discipline, தண்டிக்க. கண்டித்துக்கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To particularize. கண்டித்துக்கேட்க, inf. To ask with earnestness, reproof, threats, &c. கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To speak harshly, to command with severity, to reprove, insist on. 2. To speak plainly, impartially, exactly, pointedly, with precision, positively. கண்டிதம், v. noun. Reproof, rebuke, கண்டிப்பு. 2. Chastisement, correction, discipline, punishment, தண்டனை. 3. Strictness, rigor, severity, austerity, திட்டம். 4. Accuracy, exactness, particularity, precision, செவ்வை. 5. Certainty, assurance, உறுதி. 6. Cutting, sundering, துண்டிக்கை. கண்டிதக்காரன், s. A rigorous man. கண்டிதம்பண்ண, inf. To act rigorously. 2. To correct, chastise. கரார்கண்டிதமாகச்சொல்ல, inf. To say decisively. கண்டித்தல், v. noun. The act of cutting in pieces. 2. The act of hewing, வெட்டல். 3. The act of chastising. கண்டிப்பு, v. noun. Strictness, severity, rigor, கண்டிதம். 2. Exactness, accuracy, precision, திட்டம். 3. Earnestness, plainness, decisiveness, urging, stress, positiveness, உறுதி. 4. Reproof, reprehension, strictness, கடிந்திடுகை. 5. Materiality. corporeality, palpableness, சடத்தன்மை. (தீ. 515.) 6. Cutting, sundering, hewing, வெட்டுகை. 7. Chastisement, correction, castigation, தண்டிப்பு. கண்டிப்பாகச்சொல்ல, inf. To speak plainly, to tell the naked truth. 2. To speak pointedly, expressly, harshly. 3. To speak so as to wound the feelings. கண்டிப்புப்பண்ண, inf. To treat with strictness, severity, &c. கண்டிப்புள்ளசரீரம், s. A material body. கண்டிப்புள்ளவன், s. A strict man, one systematic, orderly, punctual. 35)

cantu (p. 159) s. Joint in general, மூட்டு. 2. [from Sa. Sandhi.] A joint, articulation of the body, சரீரமூட்டு. 3. The hips, இடுப்பு. 4. A place where four ways meet, நாற்றெரு கூடுமிடம். 5. Corner of a street, முடுக்குத் தெரு. 6. A gap, a cleft, பிளப்பு. 7. Rump, தொடைச்சந்து. (c.) 8. Message, errand, தூது. 9. Messenger, தூதன். (p.) 1. [vul.] Opportunity--as சந்தி, சமையம். 11. [a contraction of சந்தனம்.] Sandal. 12. [com. செந்து.] An animal, brute, insect, &c., சீவபிராணி. W. p. 339. JANTU. சந்துக்குச்சந்து. From corner to corner of the streets. (c.) சந்துசந்தாய்த்துண்டிக்க, inf. To disjoint, dissect by joints, quarter. (c.) சந்துசெய்ய, inf. To reconcile parties. (p.) 2. To join severed or detached parts. (Little used.) சந்துபார்க்க, inf. [loc.] To watch for an opportunity, to choose a fit time. சந்துபிசைய--சந்துபொருத்த--சந்து பொதிய--சந்துவாயிசைக்க, inf. To stop up clefts in walls, or to fill interstices in brick floors with mortar. (c.) சந்துபெயர--சந்துபுரள, inf. To be out of joint--as the hip. சந்துபொந்து, s. [lit. a cleft and a hole.] A lurking place, ஒளிப்பிடம். 2. A crooked way, a corner, a nook, a private place. சந்துமந்து--சந்துமுந்து, s. [prov.] A corner, முடுக்கு. 2. confusion, disagreement, disturbance, குழப்பம். 3. Inconvenience from want of adaptation or of fitting--as of joints, &c., or difficulty from multiplicity of engagements, தாறு மாறு. சந்துபோக, inf. To go on a message, an errand, &c., (p.) சந்துவாதம், s. The hip-gout, the sciatica, ஓர்நோய். சந்துவாய், s. A cleft, an opening. (c.) சந்துவிப்புருதி, s. [prov.] A cancer, or other virulent tumor at or near the hips. (Limited.) சந்துவீடு, s. A house of which a road leads between two or more houses. (c.) பின்சந்து, s. The back of the hips. முன்சந்து, s. The front of the hips.

tṟi (p. 230) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், தறிக்க, v. a. To lop, chop off, to cut off with force, சேதிக்க. 2. To cut with a heavy blow, வெட்ட. 3. To cut down with heavy and repeated blows, வெட்டிச்சரிக்க. 4. To hew; to cut fire-wood, துண்டிக்க. 5. To clip, or chop off, கத்தரிக்க. 6. [prov.] To shake and separate by a fan, தானியம்புடைக்க. 7. (fig.) To frustrate a matter, காரியபங்கப்ப டுத்த.--Note. The meanings all imply cutting across the grain. தறியாணி, s. A small chisel for cutting iron. Compare வெட்டிரும்பு. தறிக்கை, தறிப்பு, v. noun. Cutting down, sundering, hewing. 3)

tuṇṭi (p. 246) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sunder, sever, slice, அறுக்க. 2. To cut, piece, hack, mince, நறுக்க. 3. To tear up, to shred, துண்டுதுண்டாக்க. 4. To cut short one's words, speak to short sentences or unconnectedly, சொல்லைத்துண்டிக்க. 5. To divide, to parcel out, பிரிக்க. 6. To rebuke sharply, to interrogate pointedly, கடிய. 7. To dispute, question, disprove, மறுக்க; [ex Sa. Tunna, cut.] (c.) துண்டித்துக்கேட்க, inf. To ask or interrogate sharply or pointedly. துண்டித்துப்பிடிக்க, inf. To interrupt one in speaking and question him as to his statements. 2. To press one to give reasons for his contect. துண்டித்துப்பேச, inf. To speak sharply. 2. To speak in short sentences. 3. To speak unconnectedly, incoherently. துண்டிப்பு, v. noun. Sundering, severing, shredding. 17)

nṟukku (p. 271) கிறேன், நறுக்கினேன், வேன், ந றுக்க, v. a. To cut off, lop off; to prune, clip off, தறிக்க. 2. To mince, to chop, to cut in small pieces, துண்டிக்க. (c.) 57)

pku (p. 287) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To divide, distribute, apportion, allot, destine, பிரிக்க. 2. To give, ஈய. 3. To cut off, தறிக்க. 4. To cut in two, துண்டிக்க. இன்னபடியென்றுபகுத்துப்போட்டான். He explained it distinctly. பகுத்தறிய--பகுத்துணர, inf. To distinguish, discriminate. பகுத்தறியுமறிவுடையஆத்துமா. The rational soul. பகுத்தறிவு, v. noun. Reason, rationality, discriminating knowledge as possessed by men. பகுத்தறிவுள்ளவன், appel. n. [neg. பகுத் தறிவிலான், பகுத்தறிவிலி, masc. and fem. A judicious person. பகுந்துப்பார்க்க, inf. To survey every part. பகுப்பு, v. noun. Division, classification. 21)

muṟi (p. 358) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், முறிக்க, v. a. [also முரி.] To break a stick; to twist, to writhe; to crush the mind by oppression, முறியச்செய்ய. 2. To break, part into two, துண்டிக்க. (c.) கறைமுறித்தல், v. noun. Removing a spot or stain from cloth, &c. (R.) முறிப்பு, v. noun. Disunion, breach of friendship, சினேகமுறிவு. முறிப்பாயிருக்கிறது. Living in enmity, or disunion. 54)