utayam (p. 59) s. Rising of the sun and planets, the appearance of a heavenly body above the horizon, கிரகத்தோற்றம். 2. The time of the rising of a heavenly body, உதிக்குங்காலம். 3. Birth, origin, appearance, பிறப்பு. Wils. p. 146. UDAYA. 4. The mountain behind which the sun, moon, &c. are supposed to rise, உதயகிரி. 5. [in astrology.] The ascending or rising sign, உதயவிராசி. 6. Emergence from obscurity, prosperity, சீர்பேறு; [ex உத, up.] உதயத்துக்குவருவேன். I will come at sunrise. உதயகாலம்--உதயகாலை, s. The time of sun-rise. உதயகிரி--உதயபருவதம்--உதயம லை, s. The eastern mountain behind which the sun is supposed to rise. Wils. p. 146. UDAYAPARVATA. உதயத்திற்கேழாமிடம், s. The seventh from the rising sign. உதயநிலை, s. The position of a planet in the rising sign. உதயலக்கினம், s. [in astrology.] The sign rising at the moment of birth, செனனவிராசி. 2. The sign rising at the time, தற்காலத்துதிக்குமிராசி. உதயன், s. The sun, ஆதித்தன். உதயாதிபன், s. The planet which reigns in the rising sign. உதயாஸ்தமனம்--உதயாத்தமனம், s. Sun-rise and sun-set, the rising and setting of the sun, moon, or other heavenly body. உதயாத்தமனபரியந்தம், s. From sun-rise to sun-set, from rising to setting of a heavenly body. பொழுதுதயம், s. The rising of the sun. வெள்ளியுதயம், s. The appearing of Venus in the rising sign. 2. The rising of a star. நிலவுதயம், s. The rising of the moon. 144) *

eṭu (p. 73) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To take up, lift up, raise, தூக்க. 2. To take off, take away, extract, take out, remove a stain, dirt, humor, &c., or one body from another, chemically, or otherwise combined, ஒன்றிலிருந்தெடுக்க. 3. To undertake, take in hand, enter upon, தொடங்க. 4. To adopt--as a sentiment, &c., receive, take--as one's own, அங்கீகரிக்க. 5. To take a subject, to discourse, write, think on, look out, find a place in a book, &c., ஆராய்ந்தெடுக்க. 6. To adduce (an argument), ஒன்றையெடுத்துப்பேச. 7. To strike (a sound), pitch the key-note, to try the lightness of a bow-string by striking it, இசையெடுக்க. 8. To select, choose, (as a spot, for a house, a well, &c.), தெரிந்துகொ ள்ள. 9. To buy, purchase (chiefly applicable to cloth), வாங்க. 1. To bear, carry, sustain, சுமக்க. 11. To weigh in a balance, நிறுக்க. 12. v. n. [in combination.] To rise, extend itself, become spread, or liffused, to be attacked with pain, &c., மயக்கமெடுக்க. 13. To swell, heave, rise in billows, எழும்ப. 14. To keck, puke, vomit, வாந்தியெடுக்க. எடுக்கத்தொடுக்கவிடான். He will not let me begin; spoken figuratively in allusion to the discharge of arrows. எடுப்பாரும் பிடிப்பாருமுண்டானாலிளைப்புந்தவிப்பும் மெத்தத்தோன்றும். Where there are many attendants much trouble is experienced. பிள்ளைக்குமூக்கெடுக்க. To raise or force out the upper part of the nose of an infant--as a nurse by pressing with two fingers. அரசனாலயமெடுத்தான். The king has built a temple. இந்தப்பாரமெடுக்கமாட்டேன். I am unable to carry this load. அதையெடுத்துப்பேசினான். He took up the subject. யானைதும்பிக்கையினாலேபணத்தையெடுக்கும். The elephant will take up a small coin with his proboscis. ஏரியெடுத்துப்போகிறது. The water of the lake has carried away its embankment. இதினாலிலாகிரியெடுக்கும். This will cause intoxication. சோற்றிலிருக்கிறகல்லையெடுக்கமாட்டாதவன்மோக னக்கல்லைத்தாங்குவானா. Will he who cannot pick out a stone from rice be able to lift the stone architrave of a temple vestibule? i. e. he who is incapable of little matters must be incapable of great ones. விழுந்தவனையெடாமலுதைக்கலாமா. Is it proper to kick, instead of raising, a fallen man? இந்தச்சீலையையெந்தக்கடையிலெடுத்தாய். In what bazaar did you buy this cloth? புல்லெடுக்கிறதரை. Ground covered with an exuberant growth of grass. எடாதஎடுப்பு, s. Living above one's rank, circumstances, means, &c., engaging in an enterprise, beyond one's powers, &c. எடாதஎடுப்பெடுக்கலாகாது. It is improper to engage in an enterprise above one's circumstances. எடுகூலி, s. Porterage, hire for carrying burdens, சுமைக்கூலி. எடுத்தடிமடக்கு, s. Retort, turning a person's reasons or remarks against himself, confuting one by his own arguments, anticipating a person in word, or action, in order to check, or thwart him in his object; interrupting one in speaking, &c. 2. Temerity, rashness; speaking, answering, or acting rashly, துணிவு. எடுத்தடிவைக்க, inf. To begin to step--as a child, காலைப்பெயர்த்துவைக்க. எடுத்தபடி, adv. Suddenly, at once, promptly, extemporaneously. எடுத்தமொழியினெய்தவைத்தல், v. noun. An author's forming rules applicable to the examples he finds-one of the உத்தி. எடுத்தலளவையாகுபெயர், s. One of the four kinds of அளவையாகுபெயர், according to which, the weight of the article weighed is used for the scale. எடுத்தாட்சி, s. A thing much in use, வழக்கம். எடுத்தார்கைப்பிள்ளை, s. A docile, tractable, yielding person; one who has no opinion of his own. எடுத்துக்கட்ட, inf. To fabricate, invent. எடுத்துக்கட்டு, v. noun. Fabrication, கட்டுக்கதை. 2. Invention--as of a word. எடுத்துக்காட்டல், v. noun. An author's adducing examples, illustrations, &c. (See உத்தி.) 2. Citing, quoting, &c. எடுத்துக்காட்டு, s. An example, illustration, உதாரணம். எடுத்துக்கைநீட்ட, inf. To help one--as a waiter, or attendant. எடுத்துக்கொள்ள, inf. To take to one's self, தனக்காகக்கொள்ள. 2. To accept, admit, approve, ஏற்றுக்கொள்ள. எடுத்துக்கொண்டுபோக, inf. To take, to carry away. எடுத்துச்சொல்ல, inf. To quote, cite, பிறர்கருத்தைஎடுத்துக்கூற. 2. To give one's own opinion, தன்கருத்தையெடுத்துக்கூற. எடுத்துத்தொடுக்க, inf. To fabricate, invent, எடுத்துக்கட்ட. 2. To pick quarrels, institute a lawsuit, commonly on frivolous grounds, வழக்குப்பிணைக்க. எடுத்துப்பிடிக்க, inf. To hold up and expose little faults to view, தூக்கிக் காட்ட. 2. To encourage, strengthen, establish, திடப்படுத்த. எடுத்துப்பேச, inf. to speak as an advocate, plead for a client, பரிந்து பேச. 2. To offer arguments, treat on, நியாயம்பேச. 3. [with accus. of person.] To praise, commonly one absent, துதிக்க. எடுத்துப்போட, inf. To deprive a person of office, situation, &c., to turn out, displace, dislodge, தள்ளிப்போட. எடுத்தேற்றம், s. Random. எடுத்தேற்றமானவேலை, s. A thing done at random. எடுத்தேற்றியாயிருக்க, inf. To be unequal, uneven, discrepant in size, character, rank, &c.; to be irregular, இணக்கமின்றியிருக்க. எடுபட, inf. To be taken up, out, away, &c., நீக்கப்பட. 2. To rise, part, to be detached, displaced, dislodged, எழும்ப. 3. To be abolished, terminated, அழிந்துபோக. 4. To be led away by evil, ill-advice, நியாயந்தவற. 5. To leave one's station, place of residence, &c., to leave and be no more heard of (used in an ill sense), காணாமற்போக. 6. To be overcome in argument--as a party in controversy, &c., to be confuted, தோற்றுப்போக. அவள்பேச்சினாலயலெல்லாமெடுபடுகின்றது... The whole neighborhood is raised by her clamor. எடுபட்டவள், s. A lewd woman, குடும்பத்தைவிட்டுவெளிப்பட்டவள். எடுபட்டுப்போக, inf. To be raised --as a siege. 2. To be abolished. 3. To be defeated. அங்கிருந்தபள்ளிக்கூடம்எடுபட்டுப்போயிற்று.... The school which existed there formerly has been abolished. உன்னால்நானெடுபட்டுப்போவேனா. Am I to be defeated by you? எடுபாடு, s. Celebrity, a high style of living, notoriety in a good or bad sense, உயர்ச்சி. 2. Abolition, அழிகை. 3. Gaiety, in dress, in a woman, a lax, or lascivious disposition, மேட்டிமை. எடுப்பிக்க, inf. To cause to raise, or lift up. மனிதவதாரமெடுக்க, inf. To assume the human form, to become incarnate. வெறியெடுக்க, inf. To be intoxicated. வெறியெடுத்தவன், s. One who is intoxicated. பெயரெடுக்க, inf. To assume an appearance, a name, a character, &c.; to acquire a name, celebrity. நூலெடுக்க, inf. To disentangle thread. வாயாலெடுக்க--வாயிலெடுக்க, inf. To vomit. தொழிலெடுக்க, inf. To enter upon an occupation. 2. To suspend one from office. பூவெடுக்க, inf. To gather flowers. கிணறெடுக்க, inf. To dig a well. 2. [prov.] To select a spot for a well in reference to the situation of the house and other surrounding objects that ill luck may not result, as also to the nature of a soil or the depth at which water may be found, judged of by the produce of the land, &c. வயிறெடுக்க--வயிறுகடுப்பெடுக்க, inf. To have a looseness. தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language from other authors. See உத்தி. எடுப்பு, v. noun. The act of taking off, taking up, தூக்குகை. 2. Elevation, உயரம். 3. Taking in hand, undertaking attempt, engagement, தொடங்குகை. 4. Insolence. arrogance, pride, haughtiness, superciliousness, இறுமாப்பு. 5. Elation, a style of living above one's rank, circumstances, மேட்டிமை. 6. Abusive words, நிந்தை. எடுத்தஎடுப்புவிடான். He will not desist from his purpose. வாயெடுப்பாய்ப்பேசுகிறவன். One who talks arrogantly. ஒருவன்மேலெடுப்பெடுத்தல். Publishing the faults of another. எடுப்பாயிருக்க, inf. To be high. எடுப்பானவன், s. A haughty person, an upstart, one who lives above his rank or circumstances, மேட்டிமைக் காரன். எடுப்புச்சாய்ப்பு, Gentility, genteel and obliging behavior, united with display, pomp, grandeur, &c., உயர்வுதாழ்வு. எடுப்புண்டது, appel. n. That which is taken and carried away. எடுப்புத்தேர், s. A small portable shrine for the conveyance of an idol on men's shoulders--opp. to இழுப்புத்தேர். கல்லெடுப்பு, s. A funeral rite. எடை, v. noun. Taking up, தூக் குகை. 2. Weighing, நிறுக்குந்தொழில். 3. A weight, நிறையளவு. 4. Assumption, adoption, ஏற்றுக்கொள்கை. 5. [ex எடுப்பு, to rouse.] Rousing from sleep, &c., எழுப் புகை. See அளபெடை, துயிலெடை, &c. 29)

ēttu (p. 79) கிறேன், ஏத்தினேன், வேன், ஏத்த, v. a. To praise, extol, applaud, துதிக்க. 2. To worship, to adore, வணங்க. (p.) ஏத்து, v. noun. Praising, extolling. 20)

kṭvuḷ (p. 87) s. The Deity, the Supreme Being, தெய்வம். 2. A god, a demigod, வர னவன். 3. A sage, முனிவன். 4. A guru, குரு. 5. Goodness, நன்மை; [ex கட, surpassing, or கடம், bounded in, or by whom all are bound, the all-comprehensive being by whom universal nature is bounded.]-Note. Some philologists identify this word with the Anglo-Saxon word, God. கடவுட்பணி, s. The serpent ஆதி சேடன். 2. Divine service, கடவுளூழியம். கடவுட்பாம்பு, s. Demigod of a serpent race supposed to support the earth, ஆதிசேடன். கடவுண்மூர்த்தி, s. Argha, the deity worshipped by the Jainas, அருகன். கடவுளர், s. The gods, வானவர். கடவுளர்தாரம், s. A medicinal tree, தேவதாரம், Sethia Indica, L. (M. Dic.) கடவுள்வணக்கம், s. Invocation addressed to a god or the gods at the commencement of a treatise, மங்களாசரணை மூன்றினுளொன்று. 2. Worship of the Deity, தெய்வத்தைவணங்குகை. கடவுள்வாழ்த்து, s. An invocation addressed to God, divine praise, கடவுளைத் துதிக்கை. 33)

kaṇṭam (p. 193) s. Fermented liquor, toddy, spirits, கள். W. p. 851. S'UND'A. 2. An elephant's trunk, யானைதுதிக்கை. (சது.) 53)

karam (p. 96) s. The hand, the arm, கை. 2. An elephant's trunk, துதிக்கை. 3. Poison, நஞ்சு. Wils. p. 283. KARA. 4. Import, toll, poll-tax, &c., குடியிறை. 5. A ray of light, கிரணம். Wils. p. 191. KARA. 6. An ass, கழுதை. Wils. p. 271. KHARA. 7. An expletive used with the short letters of the alphabet, எழுத்தின்சாரியை. 8. A causative particle affixed to some nouns of Sanscrit origin--as பயங்கரம். 9. A cubit, முழம். 1. [prov.] A heap or pile of olas pressed down, ஓலைக்கொத்தின்றிரள் (p.) கரகவசம், s. A gauntlet. கரசரணாதிகள், s. Hands, feet, and the other limbs. கரசாகை, s. A finger, கைவிரல்; [ex சாகா, branch.] Wils. p. 193. KARASHAKHA. கரசீகரம், s. Water spouted from an elephant's trunk, துதிக்கையுமிழ்நீர்; [ex சீகரம், drizzling rain.] Wils. p. 193. KARASHEEKARA. கரதலம், s. The hands, the palm of the hand. Wils. p. 192. KARATALA. கரநியாசம், s. Mental assignment of the hand, &c., to a tutelary divinity, as practised by the workshippers of Siva and Vishnu, by touching the joints of the fingers, with the thumb while repeating incantations in the daily worship. கரபரிசம், s. Touch of the hand, கையினாற்றொடுகை. கரபாத்திரம், s. Receiving food in charity in the hollow of the hands joined together which are used instead of a vessel, as practised by some ascetics, கையாகியபாத்திரம். Wils. p. 192. KARAPATRA.. கரபாத்திரமெடுக்க, inf. To beg alms receiving them with joined hands. கரப்பொறி, s. A kind of trap used to catch monkeys, &c., ஓர்பொறி. கரமுகன், s. Ganesa, விநாயகன். கரலட்சணம், s. The mode of using the hands in dancing which are of twenty-three kinds, viz.: 1. பதாகை, stretching all the five fingers keeping them close and straight. 2. திரிபதாகை, bending the thumb and ring-finger and stretching the rest. 3. பிறை, keeping the other four fingers close together separately from the thumb. 4. சர்ப்பசிரம், keeping the palm of the hand curved. 5. சாளையம், bending the little finger and ring-finger and stretching the rest. 6. மான்றலை, keeping the middle three fing ers down and lifting the other two up. 7. பதுமகோசரம், keeping up the palm of the hand opened having the fingers bent. 8. சிலீமுகம், keeping the tip of the forefinger at the bottom of the thumb and the tips of each of the rest at the middle of the adjoining finger. 9. முட்டி, folding all the four fingers and keeping the thumb above the middle finger. 1. சிக ரம், folding all the other fingers and keeping the thumb stretched. 11. சூசி, stretching the pointing finger and keeping the thumb curved while the others are folded. 12. கபித்தம், keeping the tips of the thumb and fore-finger close together and the other folded. 13. கடகம், keeping the tips of the thumb and forefinger together, the middle finger bent and the rest stretched. 14. சந்தங்கிஷம், keeping the tips of the thumb and pointing finger together, stretching the rest. 15. அஞ்சவாய், keeping the ringfinger and little finger separately stretched up and keeping the tips of the rest together. 16. முகிழ், keeping the tips of all the fingers together. 17. திரிலிங்கம், keeping the tips of the thumb and pointing finger together, the rest curved and the wrist a little bent. 18. மிருகசிரம், stretching up the pointing finger and the little finger and keeping the rest close together. 19. சிங்கநகம், keeping up the palm of the hand having the fingers almost folded. 2. கூர்மம், stretching up the middle finger while the others are bent down. 21. பூரணம், stretching all the five fingers straight not being close together. 22. மென்னிலை, bending the thumb and stretching up the rest. 23. முன்னதம், separating the fore-finger from the rest. கரவாளம், s. A sword, கைவாள். கராசலம், s. An elephant--as having a mountain (its body) connected with its trunk, யானை. கராசனம், s. A tiger, as resting on its paws, புலி. 83)

kālai (p. 105) s. Time, பொழுது. 2. The early part of the morning, day-dawn, morning, விடியற்காலம். 3. Early, betimes, early in life, &c. காலம்பெற. 4. Occasion, season, opportunity, சமயம். 5. [prov.] An enclosure, an area enclosed, a pen, அடைப்பு. காலைக்கடன், s. Morning religious duties, கலைஅனுஷ்டானம். காலைச்சாப்பாடு, s. A morning meal, breakfast. காலைச்செபம், s. Morning prayer. காலைதோறும், Every morning. காலைப்பசியாற, inf. To breakfast. காலையடைக்க, inf. [prov.] To make an enclosure. காலையிலே, In the morning. காலையுமாலையும், s. Morning and evening. காலைவெள்ளி, s. Morning-star, either Venus or any other star rising in the morning, விடியற்காலத்துதிக்கும் வெள்ளி. பேசுங்காலை. When it is described, explained or spoken of. 17)

kai (p. 139) s. Hand; arm, கரம். 2. Elephant's trunk or proboscis, யானைத்துதிக்கை. 3. Wing of an army, படைவகுப்பு. 4. A course of conduct, ஒழுக்கம். 5. Littleness, meanness, lowness; adversity, சிறுமை. 6. Side--as right or left side, பக்கம். 7. Side--as party, பகுதி. 8. Place, இடம். 9. Rank, degree, வரி சை. 1. Embellishment, ஒப்பனை. 11. A handful, கைகொண்டஅளவு. 12. Sleeve of a garment, சட்டையின்கை. 13. Ability, சாமர்த் தியம். 14. A rafter, கைமரம். கைகட்டிநிற்க, inf. To stand with the arms folded; i. e. to stand in awe, to obey strictly. கைகழுவ, inf. To wash the hands after cating. 2. To relinquish, reject. கைகாட்ட, inf. To make signs with the hand, to beckon, &c. 2. To make gestures with the hands--as dancing girls. 3. To give a bribe, a present, something to please one, &c. 4. To make a pretence of giving; to give a little only. 5. To make signs with the back of the hand for one to go. கை. 8. The ear, or organ of hearing, காது. 9. The hearing or trial of a case, வழக்குக்கேட்கை. 1. Report, rumor, பேச்சு. 11. Tradition, பாரம்பரியம். கேள்வியற்றுக்கிடக்கிறது. There is no administration of justice; no justice or satisfaction can be obtained. கேள்விமுயல். Be prompt in receiving information. கேள்விகொடுக்க, inf. To give ear, to listen--not elegant. கேள்விமறுமொழி, s. Question and answer; a catechism. கேள்விக்கடுதாசி, s. [prov.] Written application to a court of justice. 2. Tenders or proposals in writing. கேள்விக்காரர், s. [prov.] Bidders at an auction. 2. Persons who tender proposals at a purchase. 3. Candidates or applicants for an office. கேள்விச்செவி, s. Listening credulously to hear-say reports. கேள்விச்செவியன் ஊரைக்கெடுத்தான். The credulous ruler ruined the country. கேள்விப்பத்திரம், s. [prov.] A request, application, petition, &c., in writing. கேள்விகேட்பாடு, s. [local.] Judicial inquiry, investigation. கேள்வியற்றஊர்--கேள்வியில்லாதஊர், s. A town without justice. கேள்விமுறை, s. Inquiry into; superintendence, control, management. கேள்வியாக, inf. To be heard, to be reported; to reach the ears--as news; to be heard in court. கை கைகாட்டு, v. noun. Gesture with the hand, as in dancing; beck of the hand. கைகுவிக்க, inf. To hold up the hands joined, in worship, &c. See குவி. கைகுறண்ட, inf. To have the hands bent by spasms. 2. To be cramped in the hands. 3. To be stingy, parsimonious, close-fisted. கைகூச, inf. To be backward in using the hand. See கூசு. கைகூட, inf. To come to hand, be obtained, to succeed, அனுகூலப்பட. அவன்செய்வதெல்லாம் அவனுக்குக் கைகூடும். All that he does prospers. கைகூப்பு, v. noun. Raising the joined hands in worship--as கூப்பு. 2. The distance from the tip of the fingers to the feet, when the hands are joined and raised above the head. கைகொட்ட, inf. To clap the hands. கைகோக்க, inf. To clasp one another's hands, to join hands. 2. To be arm in arm, to take another's arm. கைகோத்தாட, inf. To dance with arms linked. கைகோள், s. A course of conduct, especially in love affairs. (அகப்பொ.) கேள்வி, v. noun. The grand subjects of information under four heads; 1. அ றம், virtue or a virtuous course of action; all knowledge relating to the nature or practice of virtue, or having virtue as its object, including religion, jurisprudence, ethies and every thing connected with the well-being of society, and the promotion of universal benevolence towards all sentient beings. This is subdivided into, 1. இல்லறம், the duties and usages of man--as a member of society. 2. துறவறம், the duties and practices of the recluse, who renounces social life and retires to the desert. 2. பொருள், wealth, property, substance; truth; all kinds of knowledge relating to the nature, acquisition and uses of learning and wealth--including. 1. கல்விப்பொருள், general knowledge, and science. 2. செல் வப்பொருள், property, trade, commerce and the various occupations for gain or the support of life. 3. இன்பம், delight, gratification, knowledge of the nature and means of pleasure and bliss--especially love and matrimony. 4. வீடு, liberation from births, knowledge relating to final emancipation or eternal felicity. --Note. Another classification makes five parts, the fifth embracing the practice of the rules laid down for the attainment of the benefits implied in the four. 72)

cangkīrttaṉam (p. 156) s. Celebration, praise, honor, துதிக்கை. W. p. 88. SANGEERTTANA. (p.) 2. [in roman Catholic usage.] Confession--as பாவசங்கீர்த்தனம், அறிக்கை. சங்கீர்த்தனம்பண்ண, inf. To celebrate, praise. 2. [in Rom. Cath. usage.] To confess one's sins to the priest. 23) *

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

tuti (p. 247) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To praise, enlogize, flatter, தோத்திரிக்க. 2. [vul.] To think. நினைக்க. கனவிலும்அதைத்துதிக்கமாட்டேன். I do not think of it, even in dreams. துதித்துக்கொண்டாட, inf. To celebrate. துதிநிந்தை--நிந்தாஸ்துதி, s. Irony, இ கழாஇகழ்ச்சி. துதித்தல்--துதிப்பு, v. noun. Praising, eulogizing, ஸ்தோத்திரிக்கை. 8)

tutikkai (p. 247) s. Elephant's proboscis, தும் பிக்கை. 2. v. noun. As துதித்தல். 9)

tumpi (p. 247) s. Elephant, யானை. 2. Dragonfly, கருவண்டு. 3. Bee, beetle, வண்டு. 4. A made bee or beetle, வண்டினாண். (சது.) 5. [prov.] A kind of fish, ஓர்மீன். 6. A sugar cane, கரும்பு. 7. A plant, கொத்தான். 8. (for.) A tree whose fruit yields a strong glue, பனிச்சைக்காய், Embryopteris glutinifera. (Ains. v. 2. p. 278.) தும்பிக்கை, s. Elephant's trunk, (lit.) elephant's arm, துதிக்கை; [ex கை.] தும்பிபறத்தல், v. noun. A girl's play in imitation of a beetle's flying. தும்பிமீன், s. A kind of fish. தும்பியூத, inf. To breath with a shrill sound, as one senseless from a fall or blow. 2. To blow up bubbles from the mouth, or with soap in water. 3. To make a singing noise, or buzz. 52)

toṇṭlm (p. 262) s. Trunk of an elephant, யானைத்துதிக்கை. (சது.) See துண்டம். 60)

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)