atītam (p. 11) s. Exaltedness, pre-eminence, that which excels or goes beyond, எட்டாதது. 2. That which is beyond reach, exceeding the power of human comprehension, கடந்தது. 3. An attribute of the Deity, கடவுளதோர்தன்மை. (p.) மனோவாக்குக்கதீதமாக. In an incomprehensible and ineflable manner. அதீதப்பிரமம், s. The Deity as beyond human comprehension. அதீதர், s. The celestials, வானோர். 2. Ascetics, wise men who by their austerities have obtained great eminence, முனிவர். அதீதாவஸ்தை, s. The state of the soul abstracted from sensible objects by meditation, insensibility, துரியாதீதம்.

turiyam (p. 248) s. Bearing, carrying, being fit or able to bear, சுமத்தல். 2. A beast of burden, பொதியெருது. W. p. 445. DHUREEJA, DHURYYA. 3. The fourth of the five அவத்தை, or stations of the soul. (See அவத்தை.) 4. The highest degree of the சத்தம் state, that in which the ascetic attains entire quiescence, &c. (See சுத்தநிலை.) 5. The Divine Being or universal spirit, பரமாத்துமா. துரியர், s. (plu.) Souls in the highest degree of the சத்தம் state, சத்தாத்துமாக்கள். துரியாதீதம், s. The fifth and last state of the soul. (See அவத்தை.) 2. The highest state of souls when superior to, or completely free from corporeal entanglements, ஆன்மாக்கள்மிகத்தூய்மையாய்நிற்கும் நிலை; [ex அதீதம்.] 27)

nīngku (p. 277) கிறேன், நீங்கினேன், வேன், நீங்க, v. n. To leave, depart separate from, பிரிய. 2. To be dispelled, dissipated, dispersed, scattered, சிதற. 3. To be turned away, to be warded off, மாற. 4. To be liberated or released from, விலக. 5. To be discharged, liquidated, expiated, as sin; to be removed, as disease, &c., கழிய. 6. To be dismissed, deposed, ejected from office, தள்ளுண்ண. 7. To be excepted, excluded, ஒழிய. (c.) 8. [prov. and improp.] To swim. happiness; 5. நின்மலதுரியாதீதம், enjoying transcendental bliss, Compare கீழாலவத்தை. நின்மூடன், s. A stupid person, a dolt. நின்னாமன், s. The Supreme Being; [ex நாமம்.] 225)