ilkkm (p. 52) s. Coruscation, brightness, illumination, splendor, துலக்கம். 18) *

oppm (p. 82) s. Evenness, levelness, smoothness, சமம். 2. Parallel, simile, comparison, resemblance, ஒப்பு. (பாரதி). 3. Signature, கையொப்பம். 4. [prov.] Gloss, polish, lustre, துலக்கம். 5. A writ from a magistrate, a summons, a citation, an order, a certificate. அழைப்புப்பத்திரம். 6. A written grant of privileges or honors, அதிகாரபத்திரிகை. ஒப்பக்கதிர், s. A jeweller's polishing instrument, கம்மக்கருவியிலொன்று. ஒப்பங்கொடுக்க, inf. [prov.] To grant an order, a citation, a summons. ஒப்பமிட, inf. [prov.] To polish, to put a gloss on metals, &c., துலக்க. 2. To smooth, to level, to make even, சமனாக்க. 3. To subscribe one's name, கையொப்பமிட. 4. To grant a certificate of privileges, to invest with honors by diploma, அதிகாரபத்திரிகையிலொப்பம்வைக்க. 13)

kirāy (p. 109) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [vul.] To make level and smooth by rubbing; to polish, சுவர்முதலியவற்றைத்தேய்த்துத் துலக்க. 101) *

cāntu (p. 177) s. Mortar, plaster, சுண்ணச் சாந்து. 2. An unguent or compound ointment, கலவைச்சாந்து. (c.) 3. Sandal wood or tree, சந்தனமரம். See சாந்தம். (சது.) 4. Flower dust, pollen, பூந்தாது. 5. Fragrant powders as a perfumery, கந்தப்பொடி. 6. Powders in general, பொடி. 7. [loc. decently.] Human dung, filth, excrement, மலம்.--Note. The different kinds of unguents are four: namely, 1. பீதம். 2. கலவை. 3. வட்டிகை. 4. புலி, which see. சாந்தகப்பை, s. [prov.] A trowel. சாந்துலக்கை, s. A wooden pestle for beating mortar. (c.) சாந்துகுழைக்க, inf. To macerate and temper mortar. See குழை. v. சாந்துசாத்தி--சாந்துசேவை, s. The anointing of an idol. (R.) சாந்துபூச, inf. To plaster a wall. (c.) 2. To smear the body with odoriferous ointments, களபமணிய. அரைசாந்து, s. Ground mortar, stucco. கருஞ்சாந்து, s. Clay used as plaster. சுண்ணச்சாந்து, s. Lime-mortar. 2. Perfumed powders. மயிர்ச்சாந்து, s. Unguents for the hair, hair-ointment. (p.) செஞ்சாந்து, s. A fragrant ointment of a red sandal. 2. Paste of red sandal used in offerings to the sun. மூடுசாந்து, s. [prov.] An entire roof of plaster. See மூடு, v. வெண்சாந்து, s. White mortar. சாந்தணிய, inf. To put on sandal marks. சாந்தின்குழம்பு, s. Odoriferous ointment. (R.) சாந்துவாரி, s. A domestic scavenger. சாந்துப்பொடி, s. Perfume in powders, pulvil. (p.) சாந்துப்பொட்டு, s. [com. சந்தனப்பொ ட்டு.] A spot of sandal or other paste on the forehead. See பொட்டு. சாந்துக்காறை, s. An ornament. See காறை. 2) *

cikil (p. 181) --சிகில்லி, s. [for.] Furbishing arms, &c., ஆயுதங்களைத்துலக்குகை. (c.) சிகிலாட, inf. To clean arms, &c. 38) *

tḷukku (p. 229) கிறேன், தளுக்கினேன், வேன், தளுக்க, v. n. (Tel.) To smear, to rub in oil. &c., with the open hand. softly, அப்ப. 2. To scour, to polish furniture or smooth an earthen-floor. துலக்க. 3. To be bright; to glitter, to shine, பிரகாசிக்க. 51)

tīṭṭu (p. 242) கிறேன், தீட்டினேன், வேன், தீட்ட, v. a. To whet, hone, sharpen, or rub knives, on a board, கூராக்க. 2. To clean rice, &c., by pounding, அரிசிதீட்ட. 3. (fig.) To beat, strike, அடிக்க. 4. To improve or sharpen the intellects, மனதைத்தீட்ட. 5. (for தீற்று.) To clean the teeth, பல்துலக்க. 6. To write, inscribe, delineate, எழுத. 7. To paint, draw pictures, &c., சித்திரிக்க. 8. To bind, tie, fasten, கட்ட. (திருக்குற்றாலப்புரா ணம். தீட்டத்தீட்டக்கூராகிறது. It becomes sharpened the more it is whetted; (fig.) the mental powers improve by exercise, application and study. தீட்டிப்பார்க்க, inf. To try a knife by a hone. 2. To try one's learning by questions. நாக்குத்தீட்ட, inf. [prov. in cant usage.] To praise one's self. தீட்டல், v. noun. Writing, sharpening, cleansing, &c., as the verb. தீட்டலரிசி--தீட்டரிசி, s. [prov.] Rice sifted and cleansed. (c.) தீட்டு, v. noun. Whetting, honing, கூர் மையாக்குதல். தீட்டுக்கல்--தீட்டுகல், s. A whet-stone, a hone, &c., சாணைக்கல். தீட்டுக்கோல்--தீட்டுகோல், s. A paint brush, எழுதுகோல். (p.) தீட்டுப்பலகை--தீட்டுமரம், s. A board or slab for sharpening or cleaning knives or other instruments. 18)

tulkkm (p. 249) s. Shining, lustre, brightness, splendor, பிரகாசம். Polish, finish, gloss, பளபளப்பு. 4. Clearnes, limpidness, transparency, தெளிவு, [ex துலங்கு. v.] (c.) துலக்கமானஎழுத்து. A legible and neat hand-writing. துலக்கமானகண்ணாடி. A clear mirror. துலக்கமானபேச்சு. Perspicuous language, or style. துலக்கம்பண்ண, inf. To explain, lay open. 2. To divulge secrets. 12)

tulkku (p. 249) கிறேன், துலக்கினேன், வேன், து லக்க, v. a. To polish, furbish, burnish, மினுக்க. 2. To cause to shine; to brighten, illumine, enlighten, பிரகாசிக்கப்பண்ண. 3. To explain, illustrate, clear up a thing, தெரியப்படுத்த. (c.) காரியத்தைத்துலக்க, inf. To explain a thing. துலக்கு, v. noun. Luster, gloss, polish, மினுக்கு. 13)

tulāmaparam (p. 249) s. Clearness, limpidness, rightness as of a lamp, or mirror, துலக்கம். 2. Being evident, plain, perspicuous, conspicuous, தெளிவு. 3. Publicity. coming abroad, being known, பகிரங்கம். (c.) துலாம்பரமானகாரியம், s. A plain or evident thing known to all. 22) *

tuḷkkm (p. 250) s. Brightness, splendor, shining, gloss, lustre, as துலக்கம், ஒளி. 2. Fear, dread, அச்சம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். (சது.) 4. Shaking, waving motion, அசைவு. 5. Agitation of mind, perturbation, anxiety, கலக்கம்; [ex துளங்கு.] (p.) 24)

tuḷkku (p. 250) கிறேன், துளக்கினேன், வேன், துளக்க, v. a. To move, shake, agitate, அசைக்க. 2. To polish, விளக்க. See துலக்கு. துளக்கல்--துளக்கு, v. noun. Shaking, moving, அசைவு. 2. Polishing. 25)

tēy (p. 259) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub away, உரைக்க. 2. To wear away, waste by rubbing; to abrade, fray, fret, அழிக்க. 3. To kill, destroy, கொல்ல. 4. To scour, scrub, polish a wall, furniture, &c., by rubbing, துலக்க. 5. To rub an by the hand as oil, an ointment, &c., to rub one's self or another in washing, எண்ணெய்முதலியதேய்க்க. 6. To efface, erase, obliterate by rubbing, துடை க்க. 7. To give grudgingly, scantily, சிறிது சிறிதாகக்கொடுக்க. (c.) தேய்ச்சுமாய்ச்சுப்போட, inf. [prop. தேய்த்துமாய்த்து.] To waste by little and little. 2. To waste gradually, by various means, in small sums. 3. To pay a debt by little and little, so as to be unsatisfactory. 4. To palliate a crime, connive at it, &c. 5. To ba a work superficially. (c.) தேய்த்துக்குளிக்க, inf. To rub one's self in bathing. தேய்த்துப்புரட்ட, inf. [prov.] To rub ointment, &c., on the body for bathing. 2. To scour one's self in washing. பல்லுத்தேய்க்க, inf. To rub the teeth and clean them. See பல். தேய்ப்பு, v. noun. Rubbing away, rubbing in, as oil, &c., 2. Scouring. scrubbing, polishing by rubbing. 3. Wearing away, wasting away by rubbing, abrasion, attrition. 4. Killing, destruction. தேய்ப்புணி--தேய்ப்பூணி, s. A very sparing, saving person. (Fab.) தேய்ப்புமேய்ப்பு, v. noun. Rubbing and feeding-applied to domestic animals. 2)

mṇiyācm (p. 341) s. A polishing board, மணியாசுப்பலகை. 2. Polish, துலக்கம்.(c.) மணியாசமிட--மணியாசம்பண்ண, inf. To give the plaster a polish. மணியாசி--மணியாசு--மணியாசிக்கட் டை--மணியாசிப்பலகை--மணியாசுப்பலகை, s. A plasterer's polishing board. 24)

mẕukkm (p. 346) s. Bluntness, want of edge, கூரின்மை--oppos. to துலக்கம். 2. Depression of circumstances, தாழ்வு. 3. Dimness, cloudiness, obscurity--as of the sun in an eclipse, &c., ஒளிமழுங்குகை. 4. Fading as a color, the brightness of a jewel, or the glory of a state, காந்திமங்குகை. 4. Dulness of intellect from age or disease, விவேகமின் மை; [ex மழுங்கு, v.] 44)