tuḷai (p. 251) s. [also written, தொளை.] Hole, orifice, aperture, perforation. துவாரம். (c.) 2. Gateway, passage, thoroughfare, opening. வாயில். 3. The hollow of a tube, உட் டுளை. 4. Bambu, மூங்கில். See தூம்பு. துளைக்கருவி, s. Wind instruments, one of the five kinds. துளைக்கை, s. Elephant's trunk, தும் பிக்கை. 2. See துளை, v. a. துளைச்செவி, s. Ear of an animal that has no external ear, உட்செவி. 2. An animal with the internal ear only, without any auricle; one of the two great classes of animals according to the Hindus, உட்செவியுள்ளது. துளைபோட-துளையடிக்க-துளையிட, inf. To make a hole, commonly with a chisel and mallet, to punch. 6)