tūṣi (p. 253) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [not so properly துஷணி.] To abuse, revile, calumniate, slander, வைய. 2. To blaspheme, to vilify sacred things, பழிக்க. தன்னைத்துஷிக்க, inf. To mortify the bodily appetites, as an ascetic. 2. To accuse or reproach one's self for a fault. தூஷிப்பு, v. noun. Abusing, vilifying, revilling, நிந்திப்பு. 10) *

nintai (p. 277) s. Reproach, blasphemy, abuse, துஷணை. W. p. 468. NINDA. (c.) நிந்தைசெய்ய--நிந்தைபண்ண, s. To treat with scorn, &c. 2. As நிந்தனை செய்ய. 36)