aṟai (p. 33) s. The sound of a letter, எழுத்தினோசை. 2. A word or sentence as uttered (not as written), சொல். 3. A rock, பாறை. 4. Peak of a mountain, மலையுச்சி. (p.) 5. A room, a chamber, cell, a separate apartment of a house, அறைவீடு. 6. (c.) Drawer of a box or otherwise, பெட்டிய றை. 7. (p.) The apartment in a chessboard, அரங்கு. 8. The cells in a bee-hive, தேன்கூட்டினறை. 9. Hanging ornaments, தூக்கங்கள். 1. A curtain, திரைச்சீலை. 11. An excavation, cavern, முழைஞ்சு. அறைகுறை, s. Wants, necessities, troubles. அறைகுறைபார்க்க, inf. To repair damages. அறைகூவ, inf. To challenge, summon to combat. (p.) அறைக்கட்டுக்கட்ட, inf. To build rooms and apartments in a house. 2. To construct a temporary temple on a certain festival. அறைபோக, inf. To undermine, make an underground passage, கீழறுக்க. 2. To desert to an enemy. அறைமுறையிட, inf. To complain, state one's wants and complaints. அறையுங்குறையுமான, rel. part. Incomplete, unfinished, half-done. 2. Injured, loose, defective, torn. அறைவீடு, s. A house with separate rooms or cells. 2. A room, chamber, room for security. நிலவறை, s. A cellar, a dungeon. 61)

utti (p. 60) s. Union, agreement, connection, இசைவு. Wils. p. 685. YUKTI. 2. The art which a scientific or literary author employs in treating his subject-such as the general plan, divisions, subdivisions, mode of discussion, examples, quoting authorities, showing how the sentiments of others agree with, or differ from his own, &c. In the பாயிரம் of நன்னூல், thirty-two particulars are given as proper to be kept in view by such writers, தந்திரவு த்தி. The thirty-two rules of criticism regarding writing are as follows: 1. நுதலிப் புகுதல். 2. ஒத்துமுறைவைப்பு. 3. தொகுத்துச்சுட் டல். 4. வகுத்துக்காட்டல். 5. முடித்துக்காட்டல். 6. முடிவிடங்கூறல். 7. தானெடுத்துமொழிதல். 8. பிறன்கோட்கூறல். 9. சொற்பொருள்விரித்தல். 1. தொடர்சொற்புணர்த்தல். 11. இரட்டுறமொழிதல். 12. ஏதுவின்முடித்தல். 13. ஒப்பின்முடித்தல். 14. மாட்டெறிந்தொழுகல். 15. இறந்ததுவிலக்கல். 16. எதிரதுபோற்றல். 17. முன்மொழிந்துகோடல். 18. பின்னதுநிறுத்தல். 19. விகற்பத்தின்முடித்தல். 2. முடிந்ததுமுடித்தல். 21. உரைத்துமென்றல். 22. உரைத்தாமென்றல். 23. ஒருதலைதுணிதல். 24. எடுத்துக்காட்டல். 25. எடுத்தமொழியினெய்தவைத்தல். 26. இன்னதல்லதிதுவெனமொழிதல். 27. எஞ்சிய சொல்லினெய்தக்கூறல். 28. பிறநூன்முடிந்ததுதா னுடன்படுதல். 29. தன்குறிவழக்கமிகவெடுத்துரைத் தல். 3. சொல்லின்முடிவினப்பொருள்முடித்தல். 31. ஒன்றினமுடித்தறன்னினமுடித்தல். 32. உய்த் துணரவைப்பு. 3. Knowledge, அறிவு. 4. A gold ornament, intended as an image of Lukshmi, worn by women, திருவுறுப்பு. 5. Yellow or tawny spots on the skin, chiefly of women, considered as a beauty, தேமல். 6. Spots on the neck of the cobra, or hooded snake, பாம்பின்படப்பொறி. 7. Words, language, discourse, பேச்சு. 8. Wealth, செல்வம். 9. Pendants, hangings--as swing, &c., தூக்கங்கள். 1. Opium, அபின். (p.)

ēntu (p. 79) கிறேன், ஏந்தினேன், வேன், ஏந்த, v. a. To sustain, support, hold up, to carry in the hand--as a weapon, &c., to endure, to sustain a character, reputation, &c.; to support--as a beam, pillars, &c., தாங்க. 2. To raise or spread out hands --as a beggar; to raise a thing with the hands spread, கையேந்த. 3. To catch or receive in the hands or arms, to receive as flowing water, rain, &c., with the hands or with a vessel in the hands, பாத்திரமுதலி யவற்றையேந்த. 4. To hand up with extended arms, கையிலேந்திக்கொடுக்க. 5. v. n. To be elevated, exalted, உயர. ஏந்தியகொள்கையார். Persons of exalted character. (குறள். அதி. 9.) கையேந்திநிற்க. To stand begging with the arms extended. முன்றானையேந்தியிரத்தல். Spreading a corner of the cloth and begging. ஏந்திக்கொள்ள, inf. To hold up any thing. 2. To give a helping hand. ஏந்திசை, s. [in pros.] One of the three varieties of harmony in a verse consequent on a peculiar combination of metrical feet. ஏந்திசைச்செப்பல், s. The harmony of sounds peculiar to வெண்பா verses composed of வெண்சீர் வெண்டளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்துள்ளல், s. The harmony of sounds peculiar to கலி verses of கலித் தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்தூங்கல், s. The harmony of sounds peculiar to வஞ்சி verses of ஒன்றியவஞ்சித்தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசையகவல், s. The harmony of sounds peculiar to அகவல் verses of நேர்நேரியற்றளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திழையார், s. Women, the adorned, பெண்கள். (p.) ஏந்துகொம்பு, s. The tusks of an elephant, curved upward and terminating horizontally, யானைக்கொம்பு. 2. A curved palankeen pole, or pole for carrying a load, தாங்குகொம்பு. ஏந்தெழில், s. Surpassing beauty. பிள்ளையேந்த, inf. To take a child from another. 2. To carry a child in the arms. ஏந்தல், v. noun. Holding up, raising, &c., one of the three harmonies. ஏந்தல்வண்ணம், s. A poem in which the same words are repeated for the purposes of clearness and strength, ஓர்சந்தம். ஏந்தானம், s. [prop. ஏந்துதானம்.] A hanging shelf, a rack, grate, shelf to set things on, தூக்கங்கள். 2. The hands, or arms extended forward or locked with another's, to carry a child, a thing, &c., கையிலேந்துகை. ஏந்தானத்திலேகொண்டுபோகிறது. To carry on the hands so extended. ஏந்தி, s. A bearer, supporter, one invested with, கையேந்துபவன்--used in combination only. 23)

tuṇi (p. 245) s. A piece of cloth, a rag, a clout, கந்தை, 2. Cloth diminutively, சீலை. (c.) 3. A piece, slice, chop, fragment bit, morsel, துண்டம். 4. Pendent ornaments, hanging, commonly of cloth, தூக்கங்கள். 5. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 6. Light, ஒளி. 7. The flag of an idol car, தேரிடக்கியம். (சது.) 8. Ascertainment. certainty, determination; the thing or doctrine assumed or taken as true, தெளிவு. துணிகட்ட, inf. To put on, or wear clothes diminutively.) துணிபிடுங்கி, appel. n. A shrub on which are hung small pieces of cloth as an offering to some goddess. துணிமணி, s. Clothes and jewels. (diminutively spoken.) (c.) 68)

tongkl (p. 262) s. Any thing pendent, hanging, &c., தொங்குதல். 2. A pendent part of an ornament, ஆபரணத்திற்றொங்கணி. 3. End or corner of a woman's cloth, either hanging or brought up round the neck; end of a man's cloth thrown over the shoulder, முன்றானை. 4. [prov.] Any thing stuck or hanging, ready to fall, ஒட்டுப் பற்றியிருத்தல். 5. A thing eaten adhering to the bowels, தங்கல். 6. An ear-ornament in general, காதணி. 7. Hangings or fringes of cloth, shawl, &c., தூக்கங்கள். (c.) 8. A flower garland, பூமாலை. 9. Tail of a peacock, மயிற்றோகை. 1. A bunch peacock's feathers, for a fan or parasol, பீலிக்குடை. 11. A white umbrella, being an emblem of royalty, வெண்குடை. 12. End, extremity, projection, cape, headland, promontory; end of a street, முனை. 13. Men's hair, ஆண்மயிர். (சது.) தொங்கலுக்குத்தொங்கல். At every corner. தொங்கலிலேமுடிய, inf. To tie up in the end of a cloth. தொங்கலுக்குப்பார்க்க, inf. To try to remove an obstruction in the bowels by magic. தொங்கல்போட--தொங்கல்விட, inf. [prov.] To put the end of the cloth over the shoulder, as a woman. 22)