cuṭr (p. 193) s. Light, brilliance, brightness, lustre, ஒளி. (c.) 2. The sun, சூரியன். 3. The moon, சந்திரன். 4. Fire, நெருப்பு. 5. A burning lamp, விளக்கு. 6. The flame of a candle, தீச்சிகை. (சது.) சுடர்விளக்காயினுந் தூண்டுகோல் ஒன்று வேணும். Though a lamp burn brightly, it will need a wick-pricker, i. e, the best require stirring up. சுடரெறிய, inf. To radiate, gleam, sparkle--as some precious gems. சுடரெண்ணெய், s. Drops of burning oil from a lamp. 2. Oil burnt in drops for medicinal purposes. 3. Margosa oil extracted by fire. சுடரோன், s. The sun, சூரியன். சுடர்கால, inf. To emit rays--as the sun. (p.) சுடர்க்கடை, s. Fire fly, மின்மினி. (p.) சுடர்க்கொடி, s. Incense of burnt camphor, ஆரதிகர்ப்பூரம். சுடர்ச்செலவு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into two equal parts, for casting nativities. See இலக்கி னம். சுடர்த்தகழி, s. A small candelabria. சுடர்நிலை, s. A candlestick, விளக்குத் தண்டு. (p.) சுடர்மழுங்க, inf. To grow dim as the sun or moon in an eclipse, or when overcast. 2. To become dim as a lamp. சுடர்மௌலியர், s. The Devas, or supernals, as radiantly crowned with divine gems, or a halo of glory, வானோர். சுடர்விட--சுடர்விட்டெரிய, inf. To burn brightly or cast a long flame, as a lamp. (c.) சுடர்விழ, inf. To drop, as burning flames from a lamp. சுடர்விழுத்த, inf. [prov.] To cause burning oil to fall in drops by setting fire to a cloth suffused with it. சுடர்விழியோன், s. Virabadra, a form of Siva, வீரபத்திரன். முச்சுடர், s. The sun, moon and fire, as representing the three eyes of Siva, சூரியசந்திர அக்கினி. சொரூபானந்தச்சுடர், s. An epithet of deity. See சொரூபம். 23)

tūṇṭu (p. 253) கிறேன், தூண்டினேன், வேன், தூண்ட, v. a. To trim a burning lamp, விளக்குத்தூண்ட. 2. To excite, incite, instigate, stir up, as the fire, எழுப்ப. 3. To cause to go, impel; to drive a horse in a vehicle, to despatch; to propel arrows, &c., to send a person, செலுத்த. (சது.) 4. To remind, call the attention, suggest, bring to notice by word, signal or otherwise, நினைப்பூட்ட. (c.) தூண்டாவிளக்கு, s. A kind of lamp that supplies itself with oil, and needs not constant trimming. தூண்டிக்காட்ட, inf. To explain. 2. To show one his faults, to upbraid. 3. As தூண்டிக்கொடுக்க. தூண்டிக்காட்டாதே. Upbraid not others. தூண்டிக்கொடுக்க, inf. To remind one of something forgotten. 2. To enable a man to get at the point in a dispute. 3. To expose a crime to one's notics. 4. to slander. தூண்டிப்பிடிக்க, inf. To hold up or magnify little faults; commonly in a bad sense. தூண்டிவிட, inf. To trim a lamp. 2. To excite, incite. 3. To remind one of, to bring to notice. தூண்டுகுச்சி, s. A pricker, for stirring a lamp. தூண்டுகோல், s. As தூண்டுகுச்சி. 2. (fig.) A remembrancer, reminder, one who suggests, &c. தூண்டல்-தூண்டு-தூண்டுதல், v. noun. Exciting, rousing. 21)