teyvikam (p. 256) --தெய்வீகம், s. That which is divine, which appertains to God, திவ்வியம், (Sa. Daivika.) 2. Divine affairs, events, injunctions, divine providence, தெய்வச்செயல். 3. Transcendence, magnificence, super-eminence, as an august or splendid scene, மகிமை. 4. [vul.] Chance, தற்செயல். இராசீகதெய்வீகம், s. Earthly or divine power. See under இராசன். இராசீகதெய்வீகம்எப்படியோதெரியாது. How it will be, we cannot tell. தெய்வீகத்தாற்பிழைத்தேன். I providentially escaped. தெய்வீகமாய்மண்டபம்இடிந்துஅவன்தலைமேல் விழுந்தது. By chance the pavilion fell upon his head--Note. This form is used for chance, but implies a divine providence. தெய்வீகமானார். He has obtained likeness to God, is beatified. தெய்வீகபுருஷன், s. A divine man. 55)