ālōkṉ (p. 42) s. An intelligent man, தெளிந்தவன். (p.) 31) *

kalakam (p. 96) s. Insurrection, commotion, rebellion, sedition, இராசகலகம். 2. Uproar, tumult, disturbance, noise, clamor, பேரொலி, 3. War, fighting, storming, attacking, போர். 4. Discord, strife, quarrel, wrangle, bickering, eager dispute, சண்டை. Wils. p. 21. KALAHA. (c.) கலகந்தெளிந்தது. The tumult has ceased. கலகம்பிறந்தால்நியாயம்பிறக்கும். Justice is obtained by agitation. கலகக்காரர், s. Insurgents, seditious persons, கலகஞ்செய்பவர். 2. Quarrelsome persons, wranglers, bickerers, சண்டைசெய்வோர். கலகக்குருவி, s. [prov.] A sky-blue bird with dark brown head and large beak, சிச்சிலி, king-fisher, lit the screamer. கலகப்பிரியன், s. A seditious, rebellious, turbulent man. கலகமாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of rebellion and disturbance, to be out of order. கலகமாய்க்கிடக்கிறதேசம், s. A country that is in a disturbed condition. கலகமுண்டாக, inf. To rise as an insurrection. கலகமுண்டாக்க--கலகமிட--கல கம்பண்ண, inf. To make an uproar, to cause sedition, to rebel, wrangle, bicker, dispute eagerly. கலகவாயன், s. A noisy person, a clamorer, சண்டைக்காரன். 198)

kūcu (p. 133) கிறேன், கூசினேன், வேன், கூச, v. n. To be shy, bashful, coy, diffident; to shrink back, to be timid, ashamed, அஞ்ச, நாண. 2. To be tender or weak--as an eye, a foot, &c., or as teeth set on edge, கண்முதலியகூச. 3. (fig.) To recoil--as a hand or foot, through fear, sorrow, delicacy, deference, &c., அச்சக்குறிப்புக்காட்ட. 4. To be ticklish, to shrink from tickling, கூச்சங்கொள்ள. பல்லுக்கூசுகிறது. My teeth are set on edge. கூசாமற்பேச, inf. To speak without fear, or diffidence. 2. To declare without reserve. கூசிப்பார்க்க--கூசிவிழிக்க, inf. To look with tender eyes. 2. To squint, to look with the eyes half shut, and the eye-brows knit. கூ கண்கூச, inf. To be weak in sight. See கண். கால்கூச, inf. To be tender-footed, &c. See கால். கைகூச, inf. To be backward in using the hand. See கை. சபைக்கூச, inf. To shrink from appearing, or performing before an assembly. பழிக்குக்கூச, inf. To fear blame, or reproach. மனங்கூச, inf. To be shy, diffident, bashful. 2. To loathe disgusting objects. 3. To be loth to think evil of one. வாய்கூச, inf. To be reluctant to utter improper things, &c. கூச்சம்--கூசல் v. noun. Shyness, bashfulness, diffidence, shame-facedness; modesty, delicacy, நாணம். 2. Tenderness or weakness of a limb, an eye, &c., causing a shrinking from its functions, &c., பல்முதலியகூசுகை. 3. Ticklishness, tickling, titilation, கூசுகை. 4. Timidity, fear, apprehension, அச்சம். 5. [local.] Properly. கூர்ச்சம்; which see. அக்குள்பாய்ச்சினாற்கூச்சமாயிருக்கும். If you put your fingers in one's arm-pit, he will feel ticklish. கூச்சக்காரன், s. A shy person. 2. A ticklish person. 3. A bashful, diffident person. கூச்சங்காட்ட--கூச்சப்படுத்த, inf. To tickle, titilate. கூச்சந்தெளிய, inf. To overcome shyness, &c. 2. To get rid of, or out-grow ticklishness. கூச்சந்தெளிந்தவன்--கூச்சமில்லாதவன் --கூச்சந்தீர்ந்தவன், s. One that has overcome shyness; one no longer bashful. கூச்சப்பட, inf. To be shy. 2. To be timid, daunted. 3. To be ticklish. 9) *

tūkkm (p. 252) s. Drowsiness, sleeping-sleep. நித்திரை. 2. Dullness from inclination to sleep, deadness, flatness, அயர்வு. 3. Languor, lassitude, dullness, want of energy, spiritlessness, சோம்பு. 4. Leaning the head, nodding through drowsiness, தலையசைப்பு. 5. Drooping of plants, &c., வாட்டம். 6. Cessation of wind, fever, &c., தணிவு. 7. Lowness of price, stagnation, விலையிறக்கம். 8. A downcast, dejected countenance, முகச்சோர்வு. (c.) 9. Hanging or pendent jewels, ஆபர ணதொங்கல். 1. Hanging of curtains; scollop in the border lace of a tippet; ornamental metal hangings, சல்லி. 11. A bone, சல்லியம். 12. A kind of ear-ornament, காதணி. தூக்கம்வருகிறது. I feel sleepy. தூக்கம்கலைந்துபோயிற்று. I am disturbed in sleep. இராத்திரியெனக்குத்தூக்கங்கெட்டது. Last night my sleep was disturbed. அவனுக்கிப்பொழுதுதான்தூக்கந்தெளிந்தது. He has just awaked from sleep. தூக்கக்கலக்கம்--தூக்கமயக்கம், s. Sleepiness. (c.) தூக்கங்கொள்ள, inf. To give opportunity to sleep--as a disease in time of convalescence. 2. To faint or become dull --as a person in the height of disease. காற்றுத்தூக்கங்கொள்ளுகின்றது. The wind is dying away. தூக்கம்பிடிக்க, inf. To be drowsy, to be afflicted with sleepiness. தூக்கம்விட, inf. To put up hangings, curtains, festoons, &c., to make ornamental hanging work in metal, masonry, carving, &c., 2. To rouse from sleep, swooning, &c., to revive. 7)

teḷi (p. 257) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become chear, limpid, transparent, by the settling or subsiding of sediment, தெளிவாக. 2. To become serene or clear as the sky, the mind, the countenance; to clear off, to become bright as a shining body, the water of a gem, &c., ஒளிர. 3. To become whoite as cloths by washing, வெள்ளையாக, 4. To pass away, as scarcity, an epidemic, dulness, sheep, fear, &c., to cease as war, doubt, error, ignorance, பஞ்சமுதலியனஒழிய. 5. To become evident, manifest, obvious, clear, as the meaning of a passage, an idea, &c., வெளிப்பட. 6. To revive as persons or animals கொழுக்க. 8. To revive, as vegetables, to thrive, செழிக்க. 9. To become clear as sound, the voice, &c;., நன்கொலிக்க. 1. To take counsed with another, ஆலோசிக்க. (c.) 11. [prov.] To turn out clear, as profit, to accrue as gain, to be clear gain, after deduction, இலாபங் காண. 12. To take as oath, as தெய்வந்தெ ளிய. 13. v. a. [with personal endings.] To consider, deliberate, investigate, ruminate, ஆராய. 14. To pierce, perforate, தொளைக்க. 15. To know, understand, perceive, experience, அறிய. தெளிஞன்--தெளிந்தவன், s. A learned or wise man, a sage, கற்றோன். தெளிநீர்--தெளிந்தநீர், s. Pure, clear water. தெளிந்தபுத்தி, s. A well informed judgement, mature understanding, clear knowledge or discernment, profound wisdom. தெளிந்தமனம், s. A lucid mind, clear, free from doubt, obscurity, &c., தெளிந்தவர், appel. n. (plu.) Clear minded, intelligent persons. தெளிந்துகொடுக்க, inf. [prov.] To remove doubt, by an oath. (c.) தெளிந்துவர, inf To become clear, to recover from a swoon, &c., தெளிமணி, s. A gem of good water. பட்டுத்தெளிய, inf. To learn be experience. See படு, v. பயந்தெளிய, inf. To become free from fear, terror, &c. பேசித்தெளிய, inf. To speak on a subject and come to a conclusion. வியாதிதெளிய, inf. To be cured of disease. தெளிய, inf. [adverbiality.] Clearly, distinctly, evidently, obviously. தெளிவிக்க, inf. To make clear, serene, &c., வெளியாக்க. 2. To clarify, refine, தெளியச்செய்ய. 3. To explain, illustrate, விவரிக்க. 4. To inform, clear away doubts, சந்தேகந்தீர்க்க. 5. To dispel fear, sorrow, apprehension, anger, bashfulness, drunkenness, swooning, delirium, sleep, &c., நீக்க. 6. To pour off, strain, decant, வடிக்க. 7. To fatten, make plump, கொழுப்பிக்க. (c.) தெளிவு, v. noun. Clearing or flowing off from a sediment. 7)

teḷḷimai (p. 257) s. Clearness, obviousness, perspicuity, தெளிவ. 2. Intelligence, sagacity, penetration, cleverness, அறிவு. (p.) தெள்ளிய, adj. Clear, perspicuous, தெளிந்த. தெள்ளியவன், s. One of clear intellect, (Beschi.) தெள்ளியர்-தெள்ளியோர், s. (plu.) The learned, the wise, the intelligent, sages persons of clear understanding. 20)

tēṭṭai (p. 258) s. (Tel. தேட.) Clearness, transparency, தெளிவு. 2. Clear water; also whey, தெளிந்தநீர். 3. See தேட்டு. 16)

piṭi (p. 314) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To catch, grasp, seize, gripe, clutch, hold, பற்ற. 2. To seize on, to usurp, வவ்வ. 3. To ensnare, to entrap, to take or catch prey or game; to prey on, to capture, to take prisoners, அகப்படுத்த. 4. To tie, to fasten, கட்ட. 5. To confide in, to depend on, to cling to, புகலடைய. 6. To contain, to hold to comprize, உட்கொள்ள. 7. To bear, to carry, to support, தாங்க. 8. To keep back, to detain, to keep back money justly or unjustly, நிறுத்திக்கொள்ள. 9. To hold opinions, சம்மதிப்பட. 1. To understand, to comprehend, தெளிந்துகொள்ள. 11. To take, to take up, to absorb, to imbibe, to need, to cost, செலவுசெல்ல. 12. To put on, in a continued row or series; to nail on, to line with, to face a garment, தொடு க்க. 13. To get, to secure, to lay in a store, to monopolize, தன்வசமாக்கிக்கொள்ள. 14. To geld, விதைவாங்க. (Old Dic.) 15. v. n. To stick to, cleave to, adhere to, cling to, ஒட்டிக்கொள்ள. 16. To be agreeable, attractive, pleasing to the senses or mind, பிரியமாக. (c.) எனக்குச்சளிபிடித்துக்கொண்டது. I have a catarrh. கிரகணம்பிடிக்கிறவேளை. The time of an eclipse. அந்தமருந்துவாய்பிடிக்கும். That medicine will salivate, [lit. catch] the mouth. அவள்சண்டைபிடிக்காமல்விடாள். She will not rest without quarrelling. சாந்தினாலுருப்பிடித்தான். He made an image with lime mortar. இந்தச்சீலைசாயம்பிடிக்கமாட்டாது. This cloth will not take a color. துரையென்சம்பளம்பிடிக்கப்பார்க்கிறார். The gentleman intends to deduct from my wages. அவனுக்குப்பித்தம்பிடித்திருக்கிறது. He has become crazy. காற்பிடித்தசேங்கன்று. A gelded calf. பிடிகடா, s. A gelded goat. பிடித்தபிடி, s. A grasp, a hold kept, or retained. 2. An opinion firmly held. 3. Resolution to which one adheres; contumacy, pertinacity. பிடித்திராவி, appel. n. [com. பிடிச்சி ராவி.] A vise. பிடித்துப்பேச, inf. To speak about. 2. To object to. 92)

mātu (p. 349) s. A woman, a damsel, பெண். See மாதர். 2. An expletive, ஓரசைச்சொல். மடமாது. A feeble woman. (El. 212. 2.) விளிந்தன்றுமாதவர்த்தெளிந்தஎன்னெஞ்சே. My heart confiding in him too readily, died within me. மாதுபாகம், s. A precious stone, புஷ் பராகம். 2. A woman's side, பெண்பக்கம். மாதுபாகன்--மாதொருபாகன், s. Siva as having his wife Parvati on his side; (lit.) the female-sided, சிவன். 40) *