kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

clli (p. 170) s. [vul.] Small, thin pieces of potsherd, stone, glass, &c., உடைந்ததுண்டு. 2. Small, flat shells, or pieces of shells, சங்கு முதலியவற்றின்சிற்றோடு. 3. Small copper coins of different values, fractional parts of a துட்டு, சல்லிக்காசு. 4. Short, pendent ornaments, hangings, &c., தொங்கல்கள்; [ex Sa. Ch'halli, rind, skin.] 5. Falsehood, புளுகு. (c.) சல்லித்தரை, s. Ground full of small stones. சல்லிவிரைக்க, inf. To report falsely, (lit.) to sow lies. சல்லி போட்டுக்கெட்டிக்க, inf. To strengthen or harden with gravel stones. சல்லிப்பொடி, s. Small pieces, fragments, broken shells, chips of earthen ware, &c. 2. Little fish, as சல்லிக்கெண்டை. சல்லிப்பொதி, s. (fig.) A trifler, a lying rogue, (lit.) a bag of lies. சல்லியளக்கிறவன், s. A tattling liar. சல்லிவேர், s. Small roots--oppos. to ஆணிவேர். சல்லிகட்டு, v. noun. [prov.] The game of pursuing and grappling with a lusty bull, decorated for the occasion; a wild play, as a test of bravery. (c.) சல்லிக்காசு, s. Small coins, challies. சல்லிமாடு--சல்லியெருது, s. A lusty bull decorated for fighting. மரச்சல்லி, s. Exterior twigs that may be cut off. (Limited.) 22) *

cālr (p. 179) s. (Hind.) Net work of thread used in decorations, or the fringes of cloth tied to the top of a bed, cot, &c., தொங்கல்கள். (c.) 47) *

cikẕikai (p. 181) s. A hair-knot, மயிர்முடி. (Compare சிகை.) 2. Arched wreaths of flowers over the head of an idol or a great person; an imitation of the same in metal, வாசிகை. 3. Hangings of cloth, festoons, &c., in the temple, சித்திரத்தொங்கல். 4. A wreath, a garland either strung or tied, மாலை. (p.) 23)

tūkkm (p. 252) s. Drowsiness, sleeping-sleep. நித்திரை. 2. Dullness from inclination to sleep, deadness, flatness, அயர்வு. 3. Languor, lassitude, dullness, want of energy, spiritlessness, சோம்பு. 4. Leaning the head, nodding through drowsiness, தலையசைப்பு. 5. Drooping of plants, &c., வாட்டம். 6. Cessation of wind, fever, &c., தணிவு. 7. Lowness of price, stagnation, விலையிறக்கம். 8. A downcast, dejected countenance, முகச்சோர்வு. (c.) 9. Hanging or pendent jewels, ஆபர ணதொங்கல். 1. Hanging of curtains; scollop in the border lace of a tippet; ornamental metal hangings, சல்லி. 11. A bone, சல்லியம். 12. A kind of ear-ornament, காதணி. தூக்கம்வருகிறது. I feel sleepy. தூக்கம்கலைந்துபோயிற்று. I am disturbed in sleep. இராத்திரியெனக்குத்தூக்கங்கெட்டது. Last night my sleep was disturbed. அவனுக்கிப்பொழுதுதான்தூக்கந்தெளிந்தது. He has just awaked from sleep. தூக்கக்கலக்கம்--தூக்கமயக்கம், s. Sleepiness. (c.) தூக்கங்கொள்ள, inf. To give opportunity to sleep--as a disease in time of convalescence. 2. To faint or become dull --as a person in the height of disease. காற்றுத்தூக்கங்கொள்ளுகின்றது. The wind is dying away. தூக்கம்பிடிக்க, inf. To be drowsy, to be afflicted with sleepiness. தூக்கம்விட, inf. To put up hangings, curtains, festoons, &c., to make ornamental hanging work in metal, masonry, carving, &c., 2. To rouse from sleep, swooning, &c., to revive. 7)

tūkku (p. 252) s. Pendents, anything suspended, தொங்கல். 2. A ring and rope for carrying a pot, or to support it standing; a string for carrying a parcel, உறி. 3. Weighing, weight, நிறை. 4. The fourth of a துலாம், a weight, காற்றுலாம். 5. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 6. Any thing carried by hand in a basket, &c;., கைத்தூக்கு. 7. Wooden frame of a plumb-line, தூக்குமட் டப்பலகை. 8. A plumb-line, தூக்குநூல். 9. A bird that makes hanging nests, also the nest of the pensile bird, the oriole, or Loxia philipina, &c., தூக்கணாங்குருவி. 1 தூ A poem, poetry, செய்யுள். 11. Height, altitude, உயர்ச்சி. 12. Comparison, similitude, உவமைச்சொல். 13. Deliberation. weighing in the mind, pondering, ஆராய்ச்சி. 14. Dancing, கூத்து. (சது.) தூக்குங்குண்டும். Plumb-line, plumb, &c. தூக்கணங்குருவி, s. As தூக்கு, 9. (c.) தூக்கணங்குருவிகுரங்குக்குப்புத்திசொன்னாற்போ லே. As it the Loxia bird should teach the monkey. தூக்கிலேபோட, inf. To hang a person. தூக்குந்தள்ளுமாய்க்கொண்டுபோக, inf. [prov.] To lift and push one along with force and precipitation. தூக்குணி, appel. n. A person hanged or impaled. See under உண், v. தூக்குநூல், s. As தூக்கு, 8. 9)

tokkm (p. 262) s. Any thing eaten adhering to the bowels. See தொங்கல். [ex தொங்கு.] குழந்தைவயிற்றில்தொக்கம்நிற்கிறது. Something sticks in the child's bowels. 14)

tongkl (p. 262) s. Any thing pendent, hanging, &c., தொங்குதல். 2. A pendent part of an ornament, ஆபரணத்திற்றொங்கணி. 3. End or corner of a woman's cloth, either hanging or brought up round the neck; end of a man's cloth thrown over the shoulder, முன்றானை. 4. [prov.] Any thing stuck or hanging, ready to fall, ஒட்டுப் பற்றியிருத்தல். 5. A thing eaten adhering to the bowels, தங்கல். 6. An ear-ornament in general, காதணி. 7. Hangings or fringes of cloth, shawl, &c., தூக்கங்கள். (c.) 8. A flower garland, பூமாலை. 9. Tail of a peacock, மயிற்றோகை. 1. A bunch peacock's feathers, for a fan or parasol, பீலிக்குடை. 11. A white umbrella, being an emblem of royalty, வெண்குடை. 12. End, extremity, projection, cape, headland, promontory; end of a street, முனை. 13. Men's hair, ஆண்மயிர். (சது.) தொங்கலுக்குத்தொங்கல். At every corner. தொங்கலிலேமுடிய, inf. To tie up in the end of a cloth. தொங்கலுக்குப்பார்க்க, inf. To try to remove an obstruction in the bowels by magic. தொங்கல்போட--தொங்கல்விட, inf. [prov.] To put the end of the cloth over the shoulder, as a woman. 22)

tōkai (p. 263) s. Feather, plumage, இறகு. Tail of a peacock, மயிற்றோகை. (c.) 3. A tail, வால். 4. A peacock, மயில். 5. Front, border, or end of the skirt of a cloth, முன் றானை. 6. Flag, steamer, banner in token of an achievement, rank, dignity, விருதுக் கொடி. (சது.) 7. A woman, a lady, பெண். 8. (c.) Any thing hanging down, as a flag, a woman's hair, &c., தொங்கல். 9. [prov.] Hollow head of a palmyra root, பனங் கிழங்கின்வாற்றோல். 1. Foreskin, prepuce, நுனித்தோல். தோகைமார்புருடு, s. The lewdness of woman. (R.) தோகையர், s. (plu.) Ladies, the fair-as compared to peacocks, பெண்கள். 12)

nāṟci (p. 275) s. [also ஞாற்சி.) That which is hanging down, or pendent, தொங்கல்; [ex நாலு, v.] (p.)] 47)