aṭukku (p. 8) கிறேன், அடுக்கினேன், வேன், அடுக்க, v. a. To pile up in order, place in rows, pack, arrange, put in contact, ஒழுங்காகவடுக்க. 2. To arrange in a series, தொடுக்க. அடுக்குகை, v. noun. A heaping up or laying in heap. 14)

eṭu (p. 73) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To take up, lift up, raise, தூக்க. 2. To take off, take away, extract, take out, remove a stain, dirt, humor, &c., or one body from another, chemically, or otherwise combined, ஒன்றிலிருந்தெடுக்க. 3. To undertake, take in hand, enter upon, தொடங்க. 4. To adopt--as a sentiment, &c., receive, take--as one's own, அங்கீகரிக்க. 5. To take a subject, to discourse, write, think on, look out, find a place in a book, &c., ஆராய்ந்தெடுக்க. 6. To adduce (an argument), ஒன்றையெடுத்துப்பேச. 7. To strike (a sound), pitch the key-note, to try the lightness of a bow-string by striking it, இசையெடுக்க. 8. To select, choose, (as a spot, for a house, a well, &c.), தெரிந்துகொ ள்ள. 9. To buy, purchase (chiefly applicable to cloth), வாங்க. 1. To bear, carry, sustain, சுமக்க. 11. To weigh in a balance, நிறுக்க. 12. v. n. [in combination.] To rise, extend itself, become spread, or liffused, to be attacked with pain, &c., மயக்கமெடுக்க. 13. To swell, heave, rise in billows, எழும்ப. 14. To keck, puke, vomit, வாந்தியெடுக்க. எடுக்கத்தொடுக்கவிடான். He will not let me begin; spoken figuratively in allusion to the discharge of arrows. எடுப்பாரும் பிடிப்பாருமுண்டானாலிளைப்புந்தவிப்பும் மெத்தத்தோன்றும். Where there are many attendants much trouble is experienced. பிள்ளைக்குமூக்கெடுக்க. To raise or force out the upper part of the nose of an infant--as a nurse by pressing with two fingers. அரசனாலயமெடுத்தான். The king has built a temple. இந்தப்பாரமெடுக்கமாட்டேன். I am unable to carry this load. அதையெடுத்துப்பேசினான். He took up the subject. யானைதும்பிக்கையினாலேபணத்தையெடுக்கும். The elephant will take up a small coin with his proboscis. ஏரியெடுத்துப்போகிறது. The water of the lake has carried away its embankment. இதினாலிலாகிரியெடுக்கும். This will cause intoxication. சோற்றிலிருக்கிறகல்லையெடுக்கமாட்டாதவன்மோக னக்கல்லைத்தாங்குவானா. Will he who cannot pick out a stone from rice be able to lift the stone architrave of a temple vestibule? i. e. he who is incapable of little matters must be incapable of great ones. விழுந்தவனையெடாமலுதைக்கலாமா. Is it proper to kick, instead of raising, a fallen man? இந்தச்சீலையையெந்தக்கடையிலெடுத்தாய். In what bazaar did you buy this cloth? புல்லெடுக்கிறதரை. Ground covered with an exuberant growth of grass. எடாதஎடுப்பு, s. Living above one's rank, circumstances, means, &c., engaging in an enterprise, beyond one's powers, &c. எடாதஎடுப்பெடுக்கலாகாது. It is improper to engage in an enterprise above one's circumstances. எடுகூலி, s. Porterage, hire for carrying burdens, சுமைக்கூலி. எடுத்தடிமடக்கு, s. Retort, turning a person's reasons or remarks against himself, confuting one by his own arguments, anticipating a person in word, or action, in order to check, or thwart him in his object; interrupting one in speaking, &c. 2. Temerity, rashness; speaking, answering, or acting rashly, துணிவு. எடுத்தடிவைக்க, inf. To begin to step--as a child, காலைப்பெயர்த்துவைக்க. எடுத்தபடி, adv. Suddenly, at once, promptly, extemporaneously. எடுத்தமொழியினெய்தவைத்தல், v. noun. An author's forming rules applicable to the examples he finds-one of the உத்தி. எடுத்தலளவையாகுபெயர், s. One of the four kinds of அளவையாகுபெயர், according to which, the weight of the article weighed is used for the scale. எடுத்தாட்சி, s. A thing much in use, வழக்கம். எடுத்தார்கைப்பிள்ளை, s. A docile, tractable, yielding person; one who has no opinion of his own. எடுத்துக்கட்ட, inf. To fabricate, invent. எடுத்துக்கட்டு, v. noun. Fabrication, கட்டுக்கதை. 2. Invention--as of a word. எடுத்துக்காட்டல், v. noun. An author's adducing examples, illustrations, &c. (See உத்தி.) 2. Citing, quoting, &c. எடுத்துக்காட்டு, s. An example, illustration, உதாரணம். எடுத்துக்கைநீட்ட, inf. To help one--as a waiter, or attendant. எடுத்துக்கொள்ள, inf. To take to one's self, தனக்காகக்கொள்ள. 2. To accept, admit, approve, ஏற்றுக்கொள்ள. எடுத்துக்கொண்டுபோக, inf. To take, to carry away. எடுத்துச்சொல்ல, inf. To quote, cite, பிறர்கருத்தைஎடுத்துக்கூற. 2. To give one's own opinion, தன்கருத்தையெடுத்துக்கூற. எடுத்துத்தொடுக்க, inf. To fabricate, invent, எடுத்துக்கட்ட. 2. To pick quarrels, institute a lawsuit, commonly on frivolous grounds, வழக்குப்பிணைக்க. எடுத்துப்பிடிக்க, inf. To hold up and expose little faults to view, தூக்கிக் காட்ட. 2. To encourage, strengthen, establish, திடப்படுத்த. எடுத்துப்பேச, inf. to speak as an advocate, plead for a client, பரிந்து பேச. 2. To offer arguments, treat on, நியாயம்பேச. 3. [with accus. of person.] To praise, commonly one absent, துதிக்க. எடுத்துப்போட, inf. To deprive a person of office, situation, &c., to turn out, displace, dislodge, தள்ளிப்போட. எடுத்தேற்றம், s. Random. எடுத்தேற்றமானவேலை, s. A thing done at random. எடுத்தேற்றியாயிருக்க, inf. To be unequal, uneven, discrepant in size, character, rank, &c.; to be irregular, இணக்கமின்றியிருக்க. எடுபட, inf. To be taken up, out, away, &c., நீக்கப்பட. 2. To rise, part, to be detached, displaced, dislodged, எழும்ப. 3. To be abolished, terminated, அழிந்துபோக. 4. To be led away by evil, ill-advice, நியாயந்தவற. 5. To leave one's station, place of residence, &c., to leave and be no more heard of (used in an ill sense), காணாமற்போக. 6. To be overcome in argument--as a party in controversy, &c., to be confuted, தோற்றுப்போக. அவள்பேச்சினாலயலெல்லாமெடுபடுகின்றது... The whole neighborhood is raised by her clamor. எடுபட்டவள், s. A lewd woman, குடும்பத்தைவிட்டுவெளிப்பட்டவள். எடுபட்டுப்போக, inf. To be raised --as a siege. 2. To be abolished. 3. To be defeated. அங்கிருந்தபள்ளிக்கூடம்எடுபட்டுப்போயிற்று.... The school which existed there formerly has been abolished. உன்னால்நானெடுபட்டுப்போவேனா. Am I to be defeated by you? எடுபாடு, s. Celebrity, a high style of living, notoriety in a good or bad sense, உயர்ச்சி. 2. Abolition, அழிகை. 3. Gaiety, in dress, in a woman, a lax, or lascivious disposition, மேட்டிமை. எடுப்பிக்க, inf. To cause to raise, or lift up. மனிதவதாரமெடுக்க, inf. To assume the human form, to become incarnate. வெறியெடுக்க, inf. To be intoxicated. வெறியெடுத்தவன், s. One who is intoxicated. பெயரெடுக்க, inf. To assume an appearance, a name, a character, &c.; to acquire a name, celebrity. நூலெடுக்க, inf. To disentangle thread. வாயாலெடுக்க--வாயிலெடுக்க, inf. To vomit. தொழிலெடுக்க, inf. To enter upon an occupation. 2. To suspend one from office. பூவெடுக்க, inf. To gather flowers. கிணறெடுக்க, inf. To dig a well. 2. [prov.] To select a spot for a well in reference to the situation of the house and other surrounding objects that ill luck may not result, as also to the nature of a soil or the depth at which water may be found, judged of by the produce of the land, &c. வயிறெடுக்க--வயிறுகடுப்பெடுக்க, inf. To have a looseness. தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language from other authors. See உத்தி. எடுப்பு, v. noun. The act of taking off, taking up, தூக்குகை. 2. Elevation, உயரம். 3. Taking in hand, undertaking attempt, engagement, தொடங்குகை. 4. Insolence. arrogance, pride, haughtiness, superciliousness, இறுமாப்பு. 5. Elation, a style of living above one's rank, circumstances, மேட்டிமை. 6. Abusive words, நிந்தை. எடுத்தஎடுப்புவிடான். He will not desist from his purpose. வாயெடுப்பாய்ப்பேசுகிறவன். One who talks arrogantly. ஒருவன்மேலெடுப்பெடுத்தல். Publishing the faults of another. எடுப்பாயிருக்க, inf. To be high. எடுப்பானவன், s. A haughty person, an upstart, one who lives above his rank or circumstances, மேட்டிமைக் காரன். எடுப்புச்சாய்ப்பு, Gentility, genteel and obliging behavior, united with display, pomp, grandeur, &c., உயர்வுதாழ்வு. எடுப்புண்டது, appel. n. That which is taken and carried away. எடுப்புத்தேர், s. A small portable shrine for the conveyance of an idol on men's shoulders--opp. to இழுப்புத்தேர். கல்லெடுப்பு, s. A funeral rite. எடை, v. noun. Taking up, தூக் குகை. 2. Weighing, நிறுக்குந்தொழில். 3. A weight, நிறையளவு. 4. Assumption, adoption, ஏற்றுக்கொள்கை. 5. [ex எடுப்பு, to rouse.] Rousing from sleep, &c., எழுப் புகை. See அளபெடை, துயிலெடை, &c. 29)

kṇai (p. 89) s. Cylindrical or globular form, திரட்சி. 2. An arrow, அம்பு. 3. The eleventh lunar asterism, பூரநாள். 4. Fullness, plenitude, plumpness, நிறைவு. 5. A curved club, வளைதடி. (p.) கணைக்கால், s. The leg from the foot to the knee, the shank, the shin, சங் கம். கணைதொடுக்க, inf. To shoot an arrow. கணையுலக்கை, s. The top of a pestle, that end which is without a ferrule, உலக்கைக்கட்டை. கணையெழுத்தாணி, s. [prov.] A blunt, or worn-out stile. சிவிகைக்கணை, s. The curved pole of a palankeen. 10)

kyiṟu (p. 96) s. Rope, cord, string, twine, line, bobbin, வடம். கயிறடிக்க, inf. To strike lines on timber with a colored string--as a carpenter. கயிறறுந்தஆட்கள், s. [prov.] Vagabonds, vagrants, strollers. கயிறுகட்ட, inf. To put off from day to day. 2. To show a pretended consent--as a seller to give his goods to one who offers a low price. 3. To employ one to deceive another. கயிறுசாத்த--கயிறுபோட, inf. To pass a string between the leaves of an ola book in order to divine by it. கயிறுசிக்குப்பட, inf. To be embroiled, to disagree, to quarrel--as husband and wife, &c., தொந்தரவுபட. கயிறுதடி, s. One of the weaver's implements, நெய்வார்கருவியிலொன்று. கயிறுதிரிக்க--கயிறுமுறுக்க, inf. To twist, twine, cord, &c. கயிறுபிடிக்க--கயிறுபின்ன, inf. To plat bobbin, cord, &c. கயிறுமாற, inf. To change the rope on the head of a horse or ox newly bought, to ratify the purchase--considered auspicious to the seller. (திருவிளை.) கயிற்றுக்கோல், s. A kind of balance or steel-yard, ஓர்தராசு. கயிற்றுக்கோலாட்டம், v. noun. Playing with strings and sticks so that a weft or lace is formed thereby, ஓர்வ கைவிளையாட்டு. கயிற்றுச்சுருள், s. A coil of rope. See சுருளை. கயிற்றுப்பொருத்தம், s. Astrological agreement required in order to the assumption of the marriage symbol-one of the ten points in astrology in which there should be agreement in the horoscopes of the male and female in order to the suitableness of a marriage connexion.--Note. When such agreement is wanting, though the marriage takes place, the symbol is not put on. கயிற்றேணி, s. A rope-ladder, the shrouds of a vessel, நூலேணி. வடக்கயிறு, s. A rope which is used in lowering or elevating the ploughshare. 2. A great rope used at Hindu festivals for drawing the car. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. 51)

kaitoṭukk (p. 140) inf. To marry, join in marriage, விவாகஞ்செய்ய. 65)

kaipuṉaiy (p. 141) inf. To adorn, decorate, அலங்கரிக்க. 2. To string or the flowers, பூத்தொடுக்க. 46)

koḷuvu (p. 147) கிறேன்,கொளுவினேன், வேன், கொளுவ, [vul.] v.a. To hook, clasp, buckle, latch on a nail, to hook on; to grapple, பூட்ட. 2. To entangle and ensnare, to take in, to entrap, inveigle, அகப்படுத்த. 3. To take into partnership, கூட்டுச்சேர்க்க. 4. To contrive,. to manage by artifice, contrivance or scheming, தந்திரஞ்செய்ய. 5. [prov.] To put on shoes, sandals, &c., செ ருப்புமுதலியதொடுக்க. 6. v. n. To be engaged --as in an employment; to be ensnared or entrapped, &c., கொளுவுண்ண. 7. To make an impression--as on the mind, பற்ற. 8. [prov. impersonal.] to have cramp, stitches, &c., in the bowels or side, &c., குடல்தூக்கிக்கொள்ள. அந்தவேலையிலே கொளுவினபின்பு. Since he was engaged in the business. கொளுவிக்கொள்ள, inf. To hook, to engage, to entangle. சங்கிலிகொளுவிக்கொண்டது. The chain has become entangled. கொளுவிப்பிடிக்க, inf. To entangle, catch, to ensnare a man--as a lewd woman. w. (Rott.) To prosecute a law suit. 3. To hook in, &c. கொளுவியிழுக்க, inf. To challenge one, or provoke one to a quarrel. 2. To bring one into trouble, difficulty, &c. கொளுவிவிட, inf. To fasten on earrings, &c. 2. To engage one in trade, an office, &c. 3. To marry a woman to one in low life. 4. To set people quarrelling. கொளுவிவைக்க, inf. To adjoin. (R.) கொளுவுகயிறு, s. [prov.] The loop of the string in an ola book, by loosening which the leaves may be taken apart. சண்டைகொளுவ, inf. To pick a quarrel. வேலிகொளுவ, inf. [loc.] To hedge; to enclose with a fence of wood. 12)

kō (p. 148) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. கோர்க்க.] To string--as beads, flowers, ola leaves, &c., to file, கோவை செய்ய. 2. To insert and draw--as a string, thread, ratan, &c., in a hole, a mesh, a braid, &c., to thread a needle, &c., கயிறுமுதலியனகோக்க. 3. To compose, compile, arrange, to reduce to order, or system, தொடையாக்க. 4. To clasp or join --as the hands, &c., to lock--as the arms, தொடுக்க, பிணைக்க. 5. To fabricate, as stories, malicious reports, கதைகோக்க. சரங்கோத்ததுபோலேகோத்துவிட்டார். He arranged it as nicely as a string of flowers. கோத்திழைக்க, inf. [prov.] To mend a hole or rent in a mat, a basket, &c. கோத்துக்கொடுக்க, inf. To thread a needle in hedging, roofing, matting, &c., and pass it through to another person. 2. (fig.) To present in an unfavorable light--as the wrong, injury, &c., done to one by his adversary and thereby to aggravate the enmity. கோத்துச்செய்ய, inf. To reduce a theme to system and make a poem. (p.) கோத்துப்பின்ன, inf. To braid, to lace shoes, stays, &c. கோத்துவாங்க, inf. To turn back the shuttle in weaving so as to exclude the border that it may be of a different color. கோத்துவிட, inf. [prov.] To bring into difficulties. 2. To sow discord, to excite enmity. அத்திரங்கோத்துவிடுதல், v. noun. Setting arrows in the bow and discharging them. (p.) நூலில்லாமற்கோத்தல், v. noun. Fabricating a story without any foundation; (lit.) to string without thread. கோப்பு, v. noun. Stringing, inserting, threading, arranging, methodizing. 2. Gaudiness, showiness, gaiety, parade, இடம்பம். 3. (Rott.) Jest, sport, பகிடி. அவன்நலல்கோப்பாயிருக்கிறான். [prov.] He is a rich man. கோப்புகொடுக்க, inf. To prepare all kinds of food. (R.) 4)

caram (p. 166) s. Motion, locomotion, அசைவு. 2. A living or moveable being--opposite to அசரம். W. p. 318. CHARA. (p.) 3. The passage or flowing of the breath in connection with the art of foretelling by it, சுவாசநடை. 4. The breath, சுவாசம். 5. One of the three air vessels of the body, according to the yoga philosophy, sacred to the god of fire. See இடைகலை and பிங்கலை. 6. (Sa. Sarat, thread.) A string of beads or pearls, &c., மணிவடம். 7. Wreaths of flowers tied or strung singly, பூமாலை. 8. Series, concatenation, கோவை. 9. W. p. 831. SARA. An arrow, அம்பு. (c.) 1. (M. Dic.) The நாணல் reed. 11. The கொறுக்கை rush. 12. [prov.] Ailment, hurt, நோவு. (Limited.) 13. [in astron.] Versed sine of an arc. 2. Ascensional difference. 14. W. p. 97. SARAS. A tank, pond, தடாகம்--as in சரோருகம், சரோசம். வாயிலேசரமோ. Have you pain in the mouth? (Why can't you speak?) சரமசரம், s. As சராசரம். சரசாஸ்திரம்--சரநூல், s. The science or predicting events by one's breath as it falls on the hand from either nostril, or both. சரமோட, inf. To pass freely--as the breath of a person when noticed to ascertain his fortune. சரம்பார்க்க, inf. To observe the free passage of the breath. சரங்கட்ட, inf. To make a wreath. சரந்தொடுக்க, inf. To shoot arrows. ஒருவன்மேற்சரந்தொடுத்தல். Shooting arrows at one, i. e. aspersing his character, casting dirt upon him. (c.) சரப்பணி, s. [com. சரப்பளி.] A gold chain for the neck. சரமணி, s. A waist-belt with tinkling bells, அரைப்பட்டிகை. சரமணிக்கோவை, s. The சரமணி belt. சரமாதம், s. [in astrol.] Any of the four months corresponding with its appropriate சரராசி. சரராசி, s. [in astrol.] Four signs of the zodiac auspicious to movements-such as setting out on a journey, &c.; the four being Aries, Cancer, Scorpio and Pisces. See இராசி. சரமாலை, s. A wreath of flowers tied or strung singly, பூமாலை. சரக்கொன்றை, s. A species of கொ ன்றை tree. See under கொன்றை. சரகூடம், s. A covering formed supernaturally by arrows shot into the air, as a means of defence from the weapons of the enemy, அப்பாற்சமைத்தகூ டம். (p.) சரமாரி--சரவருஷம், s. A shower of arrows. (c.) சராசரம், s. Existences moveable and immoveable, the aggregate of all things animate and inanimate; [ex அசரம், immoveable.] சராசனம், s. A bow, வில்; [ex சரம், arrow, et அசனம், throwing.] சராப்பியாசம், s. Archery, practice with the bow and arrow, தனுஸ்வித்தை. 2. Practice in the determining fortune, foretelling events. &c., by the breath, சரநாடிப்பயிற்சி; [ex அப்பியாசம். exercise.] சரேந்திரன், appel. n. One skilled in archery; [ex இந்திரன்.] (p.) 50) *

cēr (p. 208) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To join, combine, unite, associate, இசைக்க. 2. To mix, admix, incorporate, amalgamate, கலக்க. 3. To collect, gather, muster, assemble, கூட்ட. 4. To aggregate, add sum, to sum, கணக்குக்கூட்ட. 5. To bring over to one's interest or party; to enlist, proselyte, ஓர்பட்சத்திற்சேர்க்க. 6. To receive or admit to one's company, party, &c., receive into friendship or service, to bring under protection or shelter, சபையிற் சேர்க்க. 7. To put together, pile up, join the parts of a whole; to string, form or arrange in a row; make or put together a book, an ola or a paper; to pair, ஏடுமுதலிய னசேர்க்க. 8. To append, to attach, annex; to piece, தொடுக்க. 9. To encroach upon, over-reach, பிறனுடையதைச்சேர்க்க. 1. To register, enter, enrol, record, அட்ட வணையிற்சேர்க்க. 11. To cause to succeed or prosper; to accomplish, to bring about an event prosperous or adverse, &c., பொருத்த. 12. To interpolate, insert, இடையிற்சேர்க்க. 13. To conduct in safety to a destined place, ஓரிடத்திற்சேர்க்க. 14. To collect money, toddy, &c., ஈட்ட. 15. To tie or fasten with a rope, chain, &c.; to secure by fastening, கட்ட. 16. To put on a dress, armor, ornaments, &c., தரிப்பிக்க. 17. To make, build, construct, கோக்க. 18. To adulterate, பொடிசேர்க்க. (c.) குமுக்குசேர்க்க--கும்மக்குசேர்க்க, inf. To obtain persons for help. தனஞ்சேர்க்க, inf. To amass wealth. சேர்த்துக்கட்ட, inf. To tie or bind a person, or beast-as to a tree, &c. 2. To tie the hands, feet, &c., together. 3. To encroach, over-reach, எல்லைகூட்டிக்கட்ட. சேர்த்துக்்குழைக்க, inf. To mix--as rice and curry or other compounds, to mix and temper mortar, &c. சேர்த்துக்கொடுக்க, inf. To get, collect for another (men, money, &c.) 2. To mix medicine with a vehicle, and administer it. 3. To mix two or more medicines, and administer it. 3. To mix two or more medicines, and administer them, பலவுங் கலந்துகொடுக்க. சேர்த்துக்கொள்ள, inf. To admit into society; take into service, receive to friendship; to receive a wife after a separation; to reinstate. 2. To allow, in account, to credit. 3. To encroach upon. சேர்த்துப்பிடிக்க, inf. To conciliate friendship, to gain over, to win to one's interest. 2. To get a paramour. 3. (in burlesque.) To take rice by the handful, in eating. 4. To encroach on land; to appropriate trees, cattle, &c. சேர்த்துமுடிக்க, inf. To accomplish, to bring a person and event together, as the deity. சேர்த்துவிட, inf. To join--as a woman to a man, a servant to a master, to bring into one's favor, employment, protection, &c. 2. To reconcile, pacify, unite or reunite, சிநேகப்படுத்த. சேர்த்துவைக்க, inf. To lay up a hoard, amass, accumulate. 2. To pacify, to make friends. See கூட்டிவைக்க. சேர்க்கை, v. noun. Joining, uniting. associating, adding, addition, கூட்டுகை. 2. Combination, union, close friendship, alliance, confederacy, ஐக்கம். (c.) சேர்க்கைக்குத்தக்கபழக்கம். Habits according to one's company. சேர்க்கைவாசனை, s. See செயற்கைவா சனை. (c.) சேர்த்தி--சேர்த்திக்கை, v. noun. Intimacy, close attachment, ஐக்கம். 2. Connection, coalition, கூட்டு. 3. Fellowship, உடந்தை. 4. A pair--as of cattle, a yoke, பிணையல். 5. Adaptation, fitness, இசைவு. 6. Cohabitation, illicit intercourse, புணர் ச்சி. 7. Access, accession, சேர்வு. (c.) சேர்ப்பு, v. noun. Mixing, compounding. கலப்பு. 2. Connection, union--as சேர் வு. 3. (R.) A supplement, or an appendix, அனுபந்தம். 43)

tuẕvai (p. 250) s. [prov.] A split bambu used by natives to steer a small heat, மூங்கிற்பற் றை; written by Beschi. துளவை. (c.) துழவைதொடுக்க, inf. To paddle a canoe. 19)

toṭu (p. 262) s. Garden, தோடடம். 2. Field, tilled land, agricultural land, மருதநிலம். 3. Deceit, guile, வஞ்சம். (சது.) தொடுகடிகடிக்க, inf. [prov.] To graze, to crop off the tops of grass, மேற் கடியாகக்கடித்துமேய. 2. To pick out food, to eat daintily, வேண்டாவெறுப்பாயுண்ண. 38)

toṭu (p. 262) கிறேன், தொட்டேன், வேன், தொட, v. a. To touch, to come in contact with, to feel, to perceive by thr touch, பரிசிக்க. 2. To handle, to take hold of, to finger, to use, பிடிக்க. 3. To be connected or united, to be joined, &c., பொருத்த. 4. To begin, தொடங்க. (c.) 5. To discharge an arrow or other missile weapon. அம்பெய்ய. 6. To eat, உண்ண. 7. To dig, to scoop out, to excavate, தோண்ட. 8. To put on shoes or a garment, தரிக்க. தொட்டாற்றோழன்விட்டால்மாற்றான். A friend if persevered, in and a if neglected; spoken of an art. தொடப்படாது. I cannot give you; (lit.) Cannot touch. தொட்டுக்கண்ணிலேயொற்றிக்கொள்ள......To touch the feet of an idol or great person and then apply the fingers, to the eyes; as if saying, 'I worship your feet.' 2. [in contempet.] To be too obsequious, or aubmissive. ஆகாசத்தைத் தொட்டுக்கொண்டுநிற்கிறது. The top if trees, &c., touches the sky. தோஷந்தொட்டுநிற்கிறது. Fatal symptoms have appeared (as in cholera, &c., before death). நிலந்தொட்டுவைத்தார்கள். They rubbed the sand in which they had written (on their forehead, eyes, and breast) --Note. This is done in homage to Ganesa or Sarasvati. சனியன் தொட்டுக்கொண்டது. Seturn has begun to exert his malign influence. செருப்புத்தொட்டுக்கொண்டுநடக்க, inf. To walk with sandals. தொடுகழல், s. A pair of Indian slippers, as தொடுசெருப்பு. (p.) தொடுகழன்மறவர், s. (plu.) Heroes who wear ankle rings. 2. Huntsmen with sandals. (p.) தொடுகை, s. Touch, பரிசம். 2. v. noun. Digging, தோண்டுகை. தொடுகிலும், [prov.] An all, in any wise, &c., used with a negative verb, ஒருபொழுதும். தொடுசெருப்பு, s. As தொடுகழல். (c.) தொடுபதம், s. Boiled rice, சோறு. (சது.) தொடுவாய், s. [prov.] Confluence or junction of two rivers, or of a river with the sea, தண்ணீர்கள்சந்திக்குமிடம். தொடுவாள், s. [prov.] The horizon, அடிவானம்; [ex வான், the heavens.] தொடல், s. noun. Being close, சார் தல். 2. Touching, தீண்டல். 3. Digging, தோண்டல். 4. Catching, பிடித்தல். 5. Eating, புசித்தல். தொட்டடி, s. [properly தொட்டஅடி.] The beginning line--oppos. to விட்டடி. தொட்டப்பன், s. [prov.] A godfather. தொட்டாய்ச்சி, s. A godmother. (Chris. usage.) தொட்டல், v. noun. Digging, தோண் டல். தொட்டு, [verbal participle.] Touching. concerning, in reference to. (See சட்டி.) 2. Beginning with, from, since, used as பற்றி and குறித்து to express relation. (c.) அதைத்தொட்டு. Concerning that. இளமைதொட்டு. From youth up. அன்றுதொட்டு. From, or since, that day. 2. From former times. தொன்றுதொட்டு. From time immemoriat. (p.) தொட்டுக்கொண்டிருக்க--தொட்டுக் கொண்டுநிற்க, inf. To be in contact with, contiguous. தொட்டுக்கொண்டுபோக, inf. To pretend to carry a load, with others. 2. To touch the bier, as near ralations, in a funeral procession. 3. To bear a pall at a funeral. தொட்டுத்தலைமேல்வைக்க, inf. To tuch the feet of a great person; also to put the hands on the head, in token of veneration. தொட்டுத்தெளிக்க, inf. As தொட்டுத் தெறிக்க. 2. See தெளி, v. a. தொட்டுத்தெறிக்க, inf. To dip the finger in a liquid and sprinkle it on a new married couple, or an idol, as in ஆலாத்தி. See தெறி, v. தொட்டுப்பார்க்க. inf. To ascertain by the touch. 41)

toṭu (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To connect, to join, to communicate with, சேர்க்க. 2. To bind, to fasten, to tie; to link or tie together; to attach; to fix, to place, as the arrow in the bow; to discharge arrows, அம்புதொடுக்க. 4. [prov.] To exercise love, hatred, &c., to cherish, to foster, மனதில்வைக்க. 5. To set on foot, to commence, to enter on, தொடங்க. 6. To join slightly--as boards or threads; to do work superficially; to put on clothes negligently; to put on a garment or ornament, இலேசாய்த்தொடுக்க. 7. [in burtesque with விட.] To bring together a man and woman, commonly clandestinely, பொ ருத்த. 8. To put on or wear sandals, slippers or clogs, செருப்புத்தொடுக்க. 9. To carry on a licentious intrigue, பெண்ணோடுசம்பந் தஞ்செய்ய. (c.) 1. To frame, to form, உரு வாக்க. 11. To fabricate, to forge, to form, a false story, கட்டுக்கதைகட்ட. 12. To make verses, to compose poetry, பாத்தொடுக்க. 13. To bend, வளைக்க. அன்றுதொடுத்து. From, or ever since, that day. அவ்விடம்தொடுத்து. From that place. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. தொடுதோல், s. Sandals, slippers, as தொடுசெருப்பு. தொடுத்தபேச்சு, s. Connected speech, a sentence connected with the context. தொடுத்துக்கட்ட, inf. To fasten together, as beasts, &c., (c.) 2. To fabricate a story, கதைகட்ட. தொடுத்துவிட, inf. To fasten beasts together. 2. To unite persons irregularly in marriage. 3. To put out an apprentice, &c. தொடுத்துவைக்க, inf. To tie or fasten slightly. தொடுவழக்கு, s. An unjust claim, an unjust prosecution, அநியாயவழக்கு. (c.). தொடுவான்-தொடுவான்கயிறு, s. [prov.] A rope attached to a pole, with a swivel, in the threshing floor, to which the inner yoke of oxen is tied; the others being all tied ox to ox, பிணையடிமாட்டிலுள் ளணைக்கட்டுங்கயிறு. தொடுவிலங்கு, s. Fetters confining two persons to each other, இருவரைத்தளைக்கும் விலங்கு. சண்டைதொடுக்க, inf. To pick quarrels. வழக்குத்தொடுக்க, inf. To institute a law-suit. 2. To sue one on false grounds. தொடுப்பு, v. noun. A tie, bandage; fastening, joining, கட்டு. 2. Linking, joining by links. சங்கிலியிடுகை. 3. A loose joining, தளரக்கட்டுகை. 4. Illicit intercourse between the sexes, coupling persons in marriage, &c. clandestinely, தொடுசு. 5. Close intimacy, keeping company with, சேர்க்கை. 6. Pursuit, prosecution, தொடர்ச்சி. 7. Implements for ploughing, கலப்பைமுதலியன, (c.) 8. A fabrication, forgery, கட்டுக்கதை. 9. Slander, aspersion, வெறும்புறங்கூறல். 1. Sandals, பாதரட்சை. தொடுப்பெங்கே. Where is your paramour? தொடுப்புக்கத்தி, s. A sword with an iron guard to cover the arm up to the elbow, ஓர்ஆயுதம். (Old. Dic.) தொடுப்புக்காரன், s. [fem. தொடுப்புக் காரி.] A lecherous person. தொடுப்புண்டாயிருக்க, inf. To have illecit intercource. 42)

toṭukkm (p. 262) s. Gold, பொன், (சது.) 39)