intaṉam (p. 46) s. Fuel in general, விறகு. Wils. p. 133. IND'HANA. 2. Incense, நறும் புகை. 3. Above, high, மேல். 4. Flame சுவாலை. (p.) 6)

kruviḷm (p. 96) s. A winding creeper, காக்கணங்கொடி. 2. [in poetry.] A technical word applied to a foot consisting of two நிரை, கருவிளங்கனி. (See சீர்.) 3. A technical term in poetry applied to a foot that contains three நிரையசை. கருவிளங்காய், s. [in poetry.] A technical word applied to a foot consisting of two நிரையசை, and one நேரசை. கருவிளநறுநிழல், s. [in poetry.] A word applied to a foot of four நிரையசை. கருவிளநறும்பூ, s. A term applied to a metrical foot of four syllables, the last being நேரசை. கருவிளந்தண்ணிழல், s. A term applied to a metrical foot for four அசை, the third அசை being நேர். கருவிளந்தண்பூ, s. A term applied in poetry to a foot of four அசை; the two first being நிரை, and the others நேர். 167)

kuy (p. 124) s. Spicy, rich, seasoned curries, தாளித்தகறி. 2. (p.) Burnt odors; incense, odoriferous smoke, நறும்புகை. 17) *

koẕumai (p. 147) s. Plumpness, fullness, exuberance, luxuriance, richness, fertility, கொழுப்பு. 2. Riches, wealth, வளமை. 3. Color, good color, நிறம். The final மை. is dropped to form adjectives. கொழுங்கண், s. A well-formed eye; a wanton look. (p.) கொழுநீர், s. Highly fermented liquor --as toddy' &c. (p.) கொழுமணி, s. A rich gem. கொழுமதி, s. Self-conceit. (p.) கொழுமையாய்வளர்க்க, inf. [loc.] To nourish a child luxuriously. கொழும்புகை, s. Odoriferous smoke, நறும்புகை. (p.) (சது.) 5)

cāticm (p. 176) s. Fragrant gum, நறும்பிசின். (M. Dic.) 12) *

cīr (p. 191) s. Beauty, comeliness, fairness, gracefulness, அழகு. 2. Prosperity, opulence, wealth, felicity, வாழ்வு. 3. Goodness, a good state, or condition, நன்மை. 4. Greatness, excellence, moral worth, worthiness, virtue, நன்னடை. 5. Distinction, peculiarity, சிற ப்பு. 6. [vul.] Nature, state, condition, நி லைமை. 7. Quality, தன்மை. 8. Moderation, consistency, uprightness, sobriety, decorum, propriety of character or deportment, கிரமம். (c.) 9. Reputation, renown, fame, celebrity, புகழ். 1. A picture; fancy work, சித்திரம். 11. Weight, gravity, பாரம். 12. The scales of a balance, தராசு. 13. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 14. A foot in poetry, செய்யுளுறுப்பிலொன்று. 15. Tune in music, தா ளவொத்து. 16. Tinkling ornaments for the feet, காற்றண்டை. 17. A club, a bludgeon, த ண்டாயுதம். (சது.) 18. A pole for the shoulder in carrying burdens, காவுதடி. (நிக.) 19. Gold, பொன். 2. Noise, sound, ஒலி. 21. Wielding the shield as a fencer, சிலம்பம். The metrical feet are thirty, divided into five classes, viz.: 1. உரிச்சீர், or ஆசிரியவுரிச்சீர், feet peculiar to the அகவல் verse--as (a.) தேமா, foot of two simple syllables, a spondee. (b.) புளிமா, one compound and one simple syllable; an iambus. (c.) கருவி ளம். Two compound syllables, a pyrrhic. (d.) கூவிளம். One simple and one compound syllable, a trochee. The names serve also as models for the kinds of feet respectively. They are names of trees and their fruits. 2. வெண்சீர், or வெண்பாஉரி ச்சீர். Feet peculiar to வெண்பா verse; as (a.) தே-மாங்-காய். A foot of three simple syllables. (b.) புளி-மாங்-காய். One compound and two simples. (c.) கரு-விளங்--காய். Two compounds and one simple; an anap&ae;st. (d.) கூ-விளங்-காய். A simple, a compound and a simple. 3. வஞ்சியுரிச்சீர், or வஞ்சிச்சீர். Feet peculiar to வஞ்சி verse; as (a.) தே-மா ங்-கனி. A foot of two simple syllables and one compound. (b.) புளி-மாங்-கனி. One compound, one simple, and one compound; an amphibrach. (c.) கரு-விளங்கனி. Three compounds, a tribrach. (d.) கூவிளங்-கனி. One simple and two compound syllables. 4. பொதுச்சீர். Feet of four syllables peculiar to வஞ்சி verse; there are sixteen of them; the models for these are formed by adding respectively, தண்-ணி ழல், தண்-பூ, நறும்-பூ, நறு-நிழல் to the terms employed in the உரிச்சீர். 5. ஓரசைச்சீர். A foot of a single syllable; as (a.) நாள். A foot of one simple syllable. (b.) மலர். A foot of a compound syllable.--Note. 1. One use of the last two is to end the வெண்பா verse. --Note. 2. Sometimes feet answering to காசு, instead of நாள், and பிறப்பு instead of மலர், are employed to end the வெண்பா verse, i. e., the addition of குற்றுகரம் or short உ to the foregoing; and rarely the full உ, or முற்றுகரம் is found. சீராயிருக்கிறேன். I am in a good state. சீரழிக்க, inf. To disturb, subvert, pervert. 2. To ruin, demolish. 3. To disparage one's character. (c.) சீராக, inf. (adverbially.) Orderly, decently, properly, soberly, consistently, circumspectly, moderately, temperately, discreetly. சீராகநடக்க, inf. To act consistently, &c. சீராடிக்கொண்டுபோதல், v. noun. [prov.] The going of a married girl to her father's house for redress of grievances from her husband's family, especially from her mother-in-law. (c.) சீரானநடை, s. A moderate pace. 2. Good moral character without excess. சீரிழுக்க, inf. To pervert good circumstances. (R.) சீரிட--சீர்செய்ய--சீர்கொடுக்க, inf. To give house-hold utensils, &c., to a daughter when married. 2. To put in order, சீர்செய்ய. சீருக்குவர--சீரிலேவர, inf. To be altered for the better, to come to a right or natural state. சீரைத்தேட, inf. To desire wealth. (Avv.). சீரைவிசாரிக்க, inf. To inquire after one's health. (R.) சீர்குலைய, inf. To be disordered, deranged. 2. To be lost--as character, ruined--as circumstances; to be disgraced. 3. (fig.) To be defloured, கற்பழிய. சீர்குலைச்சல், v. noun. Disorder, immodesty. (R.) சீர்கெட, inf. To degenerate, deteriorate, to become tarnished, corrupt, spoiled. சீர்கெட்டவன்--சீர்கேடன், s. A worthless person, a wretch. 2. A sloven. சீர்கெட்டவாழ்வு, s. Unhappy, domestic life. சீர்கேடு, s. Disorder, derangement, irregularity. 2. clumsiness, awkwardness. 3. Ugliness, deformity. சீர்கேடி, s. The goddess of misfortune or poverty, மூதேவி. (நிக.) (p.) சீர்சிறப்பு, s. Splendid prosperity. சீர்செய்ய, inf. To put in order, regulate, improve. 2. To adorn. 3. As சீரிட, which see. சீர்திருத்த, inf. To correct, rectify, amend, ameliorate, to perform. சீர்திருந்த--சீர்பொருந்த, inf. To be corrected, rectified, reformed, &c. சீர்தூக்க, inf. To weigh or examine with a balance. 2. To weigh in the mind, to consider, deliberate. 3. To compare--commonly with பார்த்தல், for the second and third persons. சீர்தூக்கிப்பார். Ponder this well. சீர்நிருவாகம், s. Condition, state, circumstances; [ex நிருவாகம், strength.] சீர்பண்ண, inf. To make ready, to put in order, correct, improve. சீர்பதி, s. The Supreme Being, கடவுள். See சீபதி. சீர்பாதம், s. The divine feet, the illustrious feet--spoken reverently for the person. See சீபாதம். சீர்பெற, inf. To attain prosperity. சீர்போட, inf. [prov.] To tie the balance string to a paper kite. (c.) சீர்ப்பட--சீர்பட, inf. To be restored, to amend, recover, come to a good state --as செம்மைப்பட. சீர்ப்படுத்த, inf. To reform, improve, bring to a good state--as செம்மைப்படுத்த. சீர்ப்படுத்திவைக்க, inf. To arrange things in order. சீர்ப்பாடு, s. Celebrity, distinction, eminence, splender, beauty. (p.) சீர்ப்பிழை, s. An impediment, an obstacle, an untoward circumstance. 2. Fault, defect, குற்றம். சீர்மடக்கு, v. noun. Repetition of a foot in a line. (p.) சீர்மரம், s. A weaver's beam, படமரம். சீர்வரிசை, s. Presents made to a married girl, or one arrived at puberty (c.) ஒருகண்டசீராய், adv. Equally, uniformly, uninterruptedly. ஒருசீரானவன், appel. n. One who maintains consistency of character, moderation of temper, &c. பலசீரும்நடக்கும். You will be hospitably entertained. Or the matter will take verious shapes. துர்ச்சீர், s. A bad state or condition. நற்சீர், s. A good state or condition. 7)

tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tūpam (p. 254) s. Incense, fragrant smoke, aromatic vapor, நறும்புகை. W. p. 445. D'HUPA. (c.) 2. (for தூமம்.) Smoke in general, fume, புகை. 3. (fig.) Materials used for incense, தூபவருக்கம். தூபகலசம்--தூபக்கிண்ணி--தூபமுட்டி, s. A censer. தூபக்கால், s. An incense-stand, a standing censer. தூபங்காட்ட--தூபங்கொடுக்க, inf. To present incense before the idol, or a great person. (See காட்டு, v.) 2. To perfume any thing over a censer. தூபதீபம், s. Incense and light; in religious ceremonies. தூபதீபாராதனைசெய்ய, inf. To offer incense and light in worship. தூபவருக்கமிட, inf. To offer different kinds of incense. 4)

nrumu (p. 270) --நரும்பு, கிறேன், நருமினேன், வேன், நரும, v. a. [also நறும்பு.] To gnash or grind the teeth, பற்கடிக்க. 2. To crush between the teeth, பல்லால்நசுக்க. (c.) 96)

nṟiytu (p. 271) s. Any thing good, pleasant, fragrant, &c., இதமானது; [ex நறுமை.] 54)

nṟu (p. 271) adj. Fragrant, &c. See நறுமை. 55)

nṟumu (p. 271) கிறேன், நறுமினேன், வேன், நறும, v. a. [prov. also நறுமு.] To grind the teeth, to gnash, பற்கடிக்க. 2. To bruise or crush between the teeth, பல்லாற்கடிக்க. 61)

nṟumuṟukk (p. 271) --நறுமுறென, inf. To grumble, to mutter, to murmur, முறுமுறுக்க. 2. To growl, as cats, dogs, &c., eating, உறும. (c.) 62)

nṟumai (p. 271) s. Goodness, நன்மை. 2. Odor, scent, perfume, வாசனை, (சது.) 3. Fregrancy, perfume, சுகந்தவருக்கம். (p.) நறுங்கரந்தை, s. Fragrant basil. See கரந்தை. நறுநாற்றம்--நறுமணம், s. Fragrance, சுகந்தம். நறுநுதல், s. A perfumed forehead, மணங்கமழ்நெற்றி. 2. A lady, பெண். நறுநெய், s. Cow's ghee of the best quality, பசுநெய். நறுந்தாளி, s. A species of fragrant Convolvulus, வாசனைத்தாளி. நறுந்தைலம், s. A fragrant balsam or oil. நறுந்தொடை, s. A fragrant garland. நறுமருப்பு, s. Green ginger, இஞ்சி. நறுமலர், s. A fragrant flower. நறுமலர்சாத்்தல், v. noun. Putting on fragrant flowers--in worship. நறும்பிசின், s. A kind of fragrant gum, a drug, சாதிசம். நறும்புகை, s. Sweet incense, perfume, வாசனைத்துமம். 63)

nṟumpu (p. 271) கிறேன், நறும்பினேன், வேன், நறும் ப, v. a. [prov. also நரும்பு.] To gnash, to grind the teeth, to crack of bruise with the teeth, to gnaw, to champ; to bite or crush to pieces with the teeth or beak, &c., பற்கடிக்க. (c.) 66)