iṉ (p. 57) adj. Sweet, pleasant, agreeable, இனிமையான. இன்சொல், s. See இனியசொல். இன்சொல்லுவமை, s. [in rhetoric.] A comparison between two things, one of which, though excelling, bears a resemblance to the other, உவமையணியி லொன்று. இன்னலம், s. Delight, merit, virtue, இனியநலம். இன்னிசை, s. Melody, harmony, இன்பமானவோசை. 2. A tune, இராகம். 3. (fig.) A kind of lute with seven strings, ஏழுநரம்புள்ளவீணை. இன்னிசைகாரர், s. Players on the lute, musicians, பாணர். இன்னிசைச்சிந்தியல்வெண்பா, s. The three-lined இன்னிசைவெண்பா, of which the two first have four சீர், the last only three, சிந்தியல்வெண்பாவிரண்டனு ளொன்று. இன்னிசைவெண்பா, s. A species of verse in four lines, of which the first three have each four சீர், and the last line three. இன்னோசை, s. Euphony, இனி யவோசை. 52)

iḷaippm (p. 56) s. Evil, mischief, misfortune, inferiority--opp. to நலம். 2. Slightness, சொற்பம். இளைப்பமானசரக்கு, s. Goods of inferior quality. 11)

kainlm (p. 141) s. A supposed luckiness of one's hand over another's கைவிசேஷம். 2. Use of the hand, as available to a desired object, கைப்பயன். 17)

cīkaram (p. 190) s. A drop of rain or water, ம ழைத்துளி. 2. Thin rain, drizzling rain, சிறு மழை. W. p. 847. S'EEKARA. 3. Scattered drops of water, நீர்த்துளி. 4. Rain, மழை. 5. A ripple, புனற்றிரை. 6. A wave, a billow, கடற்றிரை. 7. An ewer with a spout, கரகம். 8. The tail of the bos-grunniens used as a fan, சவரி. 9. Sa. Sreekara, The influence of Lukshmi, திருநலம். 1. Prosperity, felicity, வாழ்வு. 11. (M. Dic.) Dry ginger, சுக்கு. 25) *

nṉṉlm (p. 272) s. Excellence, great goodness, சிறந்தநலம். (நீதிநெறி.) 20)

nl (p. 270) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become better, to take a favorable turn, நன்மையாக; [ex நலம்.] (p.) நலப்பு--நலவு, v. noun. [prov.] Goodness, benefit, நன்மை. 2. Success, efficacy profit, சித்தி. 107)

nlṉ (p. 270) s. [poetical change of நலம்.] Good, &c. 112)

nlm (p. 270) s. A good, a benefit; efficacy, virtue, goodness--oppos. to இளப்பம், நன் மை. 2. Beauty, fairness, handsomeness, அழகு. 3. Welfare, advantage, profit, utility, பயன். 4. Favor, kindness, உபகாரம். 5. Delight, pleasure gratification, இன்பம். 6. Connivance, partiality, favoritism, indulgence, கண்ணோட்டம். (சது.) 7. (Beschi.) Testicle of a bull or buffalo, விலங்கின்விதை. 8. Exellence, உயர்வு. 9. Dried ginger. சுக்கு. நலச்சூடு, s. Brand on a beast. நலஞ்சுட, inf. To geld a bull and brand the lacerated part. நலந்தட்ட--நலமெடுக்க--நலம்அடிக்கநலம்நசுக்க, inf. To castrate in the Indian mode by mashing the testicles; to geld, emasculate. நலப்பாடு, v. noun. [prov.] Goodness, excellence, நன்மை. 2. Advantage, profit, ஆதாயம். 3. Good fortune, அதிஷ்டம். நலப்புண், s. Sore of the brand, on a beast's testicles. நலமாய்வாங்க, inf. To buy cheap, நலமாய்க்கொள்ள. 2. To get back what is lent, &c., without difficulty. நலமானகாலம், s. A time of utility, profit, expedience. நலமிளப்பம், s. Good and evil, whether natural or moral. நலம்பொலம், s. Good and evil. (c.) அரைநலவன், s. A bull partly castrated. 111)

peṇ (p. 332) s. [gen. பெண்ணின்.] A female in general, பெண்பொது. 2. A female of the human species, a woman. a girl, &c., ஆட வள். 3. A bride, a wife, விவாகப்பெண். 4. The feminine gender in the animal and vegetable kingdom, விலங்குமுதலியவற்றின்பெண். (c.) பெண்ணென்றால்பேயுமிரங்கும். Even a fiend will pity a woman. பெண்கரு, s. Female embryo. பெ பெண்கலை, s. The latter half of a verse, called வண்ணம். பெண்கள்சிகாமணி, s. A jewel-like woman. (in admiration.) பெண்கள்நாயகம், s. An excellent woman, a lady. பெண்குறி, s. Pudendum muliebre. பெண்கேட்க, inf. To solicit a girl of her friends, in marriage. பெண்கொடி, s. A lady; (lit.) a female vine. (p.) பெண்கொடுக்க, inf. To give a girl in marriage. பெண்கொடுத்தமாமன், s. A father-inlaw, as distinguished from தாய்மாமன். பெண்கொள்ள--பெண்ணெடுக்க, inf. To take a wife, to take a woman in marriage, to marry. பெண்கோலம்--பெண்வேஷம், s. Female attire or costume. பெண்சகோதரம், s. A sister, உடன்பி றந்தாள். (Colloq.) பெண்சாதி, s. A wife, மனைவி. (usage.) பெண்சோடினை, s. Adorning a bride for marriage. 2. See சோடினை. பெண்டகர்--பெண்டர், s. [pl.] Hermaphrodites, eunuchs, அலிகள். (சது.) பெண்டகை--பெண்டகைமை, s. Womanhood, feminine properties, excellencies; [ex தகை, nature.] (p.) பெண்ணரசி, s. A reigning female, a queen. 2. An opulent lady, செல்வமுடை யாள். பெண்ணரசு, s. Female government. 2. A superior woman. 3. [met.] Domination of a woman. பெண்ணரசுநாடு, s. A country governed by a woman. பெண்ணலம், s. Female excellency; [ex நலம்.] 2. Enjoyment with a woman, பெண்ணின்பம். பெண்ணன், s. A timid, effeminate, cowardly man, வீரமற்றவன். பெண்ணாசை, s. Desire for a woman. See ஆசை. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள், appel. n. A female, a woman; (lit.) one born a female. பெண்ணாய்ப்பிறந்தவள் வீட்டிலிருக்கவேண்டும். A woman should keep at home. பெண்ணாள், s. [in astrol.] The female division of the lunar asterism; [ex நாள்.] பெண்ணீலி, s. A very atrocious, wicked woman. 2. A female demon; [ex நீலி.] பெண்ணுடம்பு, s. The body of a woman. 2. [modeste.] Verenda mulieris. (Beschi.) பெண்ணுறுப்பு, s. Symmetry of a woman, female form, பெண்வடிவு. 2. As பெண்குறி. பெண்ணெழுத்து, s. Long vowels, நெட்டெழுத்து. பெண்தண்டு, s. See தண்டு. பெண்பருவம், s. The different stages of life in the female. See பருவம். பெண்பழி--பெண்பாவம், s. The guilt of forcing a woman. பெண்பனை, s. The female palmyra, useful for fruit and timber. See பனை. பெண்பாடு, s. Women's work or affair. பெண்பால், s. [in gram.] Feminine gender. See பால். பெண்பிள்ளை, s. A female infant, a girl, பெண்குழந்தை. 2. A woman, in general. 3. A bride, மணப்பெண். பெண்பிறப்பு, s. Female birth, commonly regarded as a misfortune. பெண்புத்தி--பெண்மதி, s. Female indiscretion; woman's wit. [in contempt.] பெண்புத்திபின்புத்தி. Female advice will result in disappointment. பெண்பேதை, s. A female, as being weak and indiscreet. பெண்போகம், s. Enjoyment with a woman. 2. One of the thirty-two acts of charity, and of the eight enjoyments. See அறம், and போகம். பெண்மகள், s. A woman, a lady, பெண். பெண்மயக்கம்--பெண்மயல், s. Fascination from love-sickness. பெண்மயிர், s. Female locks, அளகம். பெண்மரம், s. A female tree or plant, &c. 2. (சது.) A tree, the outside of which is harder than the inside, புறவயிர முள்ளமரம். பெண்மாயம், s. Fascinations of a women. பெண்மாறி. See பெட்டைமாறி. பெண்மை, s. Womanliness, nature of women, பெண்டன்மை. 2. Household dignity, domestic excellence, மனைமாட் சிமை. (சது.) பெண்மைச்சினைப்பெயர், s. [in gram.] Nouns feminine, from any member, or part, as முடத்தி, a female cripple-- also applied to the lower animals. பெண்மைச்சினைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine from a member but including the whole body, as முடக்கொற்றி, the lame Kotty, though lame only in a limb. பெண்மைமுதற்பெயர், s. Nouns feminine being the name of a person, as கொற்றி, a woman. பெண்வகை, 4. Four classes of women: 1. பதுமினி, the highest class, possessing excellence of form, and sweetness of disposition; 2. சித்திருணி or சித்தினி, a class addicted to love; 3. சங்கினி, a mediocre class, irascible and passionate; 4. அத்தினி, the lowest class libidinous and furious. பெண்வழி, s. Family descent in the female line.

polm (p. 337) s. Gold, பொன். 2. Beauty, fairness, அழகு. 3. [fig.] Excellence, மேன் மை. (சது.) 4. (Colloq.) Badness, பொல்லாங் கு--oppos. to நலம். 5. [for புலம்.] Field. பொலங்கலம், s. Jewels--as being made of gold, ஆபரணம். (சது.) பொலந்துறவு, s. Eminent devotion. 54)

mṇm (p. 341) s. Fragrance, நற்கந்தம். 2. [fig.] Better circumstances, நலம். (c.) மணங்கட்ட--மணமூட்ட, inf. To fumigate with odors; to perfume. மணங்கமழ, inf. To yield fragrance. மணந்துபார்க்க, inf. To smell any thing. 2. To examine by smelling. மணமாயிருக்க, inf. To smell fragrantly. 2. To be prosperous. 3. To be illustrious. மணம்பிடிக்க, inf. To perceive by the smell or scent--as dogs; to be attracted by scent, as insects. 2. [prov.] To be attracted, as children, by dainties. 3. To stink badly. மணம்வீச, inf. To diffuse odor. மணவியது, symb. verb. That which is fragrant. (p.) 14)

mṇm (p. 341) s. Nuptials, marriage, wedding, wedlock, கலியாணம். (சது.) 2. [fig.] Better circumstances, நலம். அஷ்டமணம். Eight kinds of marriage: 1. பிரமம், marriage of a virgin to a bachelor; 2. பிரசாபத்தியம், marriage by mutual consent of the relations; the girl having been solicited by the friends of the bridegroom; 3. ஆரிடம், the gift of a girl in marriage; her relations receiving as a present one or two cows, or bullocks; or according to some, the girl is placed between a cow and a bullock with gilded horns and hoofs, and the ceremony is comfirmed by the pouring of water; 4. தெய்வம், marriage of a girl bestowed by a deity in recompense for a sacrifice offered by her father; or, as some say, marriage in the presence of a sacrifice.--Note. These four are performed before the god of fire, as a witness; 5. காந்தருவம், marriage by the mutual consent of the individuals themselves; without consulting friends, or having a marriage ceremony; 6. ஆசுரம், marriage in which the bridegroom furnishes the bride with jewels, and pays her friends the sum which they demand for her.--Note. Some authorities mention certain heroic or athletic explcits as the price to be paid. 7. இராக்கதம், marriage in which the girl is taken by force, without her own consent or that of her friends; 8. பைசாசம், marriage in which a girl is forced when asleep, or in a state of insensibility. மணமும்பிணமும் போகிறவீதியிலிருந்துபேசுகி றேன். I assert it in a street where weddings and funerals pass; a strong asseveration. மணக்கோலம், s. Marriage-attire or costume. 2. See கோலம். மணப்பந்தல், s. A marriage-shed erected and adorned for the wedding. மணப்பறை, s. Drumming at a marriage--oppos. to பிணப்பறை. மணப்பொருத்தம், s. A marriage-contract, a written agreement between the parties marrying; or their parents, on giving their children in marriage. 2. See தசப்பொருத்தம். மணமகன், s. A bridegroom, மணவா ளன். 2. (சது.) A husband, புருஷன். மணமகள், s. A bride, மணவாளி. 2. A wife, மனைவி. மணம்புரிய, inf. To marry. மணவணி, s. Wedding ornaments or decorations; [ex அணி.] (p.) மணவறை, s. The chamber for the performance of the marriage-ceremony, மணமண்டபம். 2. The bride-chamber, as பள்ளியறை; [ex அறை.] மணவறைத்தோழன், s. [com. மாப்பிள் ளைத்தோழன்.] A companion or personal attendant of the bridegroom. மணவாளன்--மணாளன், s. [fem. மண வாட்டி, மணாட்டி.] A husband, நாயகன். 2. A man, ஆண்மகன். (திவா.), [ex ஆள்.] மணவினை, s. Nuptial, marriage-ceremony, விவாகச்சடங்கு. மணவோலை, s. A marriage-ola, or invitation to a marriage; [ex ஓலை.] 15)

mey (p. 362) s Truth, sincerity,--oppos. to பொய்,சத்தியம் (c.) 2. The body, person, உடம்பு.3.Surface of the body, or feeling as one of the five senses, ஐம்பொறியுளொன்று. 4. [in gram.] A consonant, மெய்யெழுத்து. மெய்நின்றுவிழிக்கிறதுபொய்கொண்டுபொரிகிறது.... Truth is quiet, lie is blustering. [prov.] மெய்பொய்விசாரியுங்கள். Find out its truth or falsity. மெய்கண்டதேவர், s. A poet well skilled in Hindu metaphysics; also called, சுவேதவனப்பெருமாள். மெய்காட்டல், v. noun. Exhibiting strength, (lit.) showing the body. (p.) மெய்கூறல்--மெய்சொல்லல், v. noun. Speaking the truth. மெய்க்காப்பாளர், s. [also கஞ்சுகர்.] Body-guards, மெய்க்காவலர். மெய்க்கவசம்--மெய்யுறை, s. A coat of armor, a vestment. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Genuine sprouts in jack-trees, &c., as distinguished from பொய்க்கிளை. See கிளை. மெய்க்கீர்த்திமாலை, s. A panegyric poem in the கட்டுரை versification, describing the illustrious descent, and famous actions of a hero. See பிரபந்தம். மெய்க்கொள்ள, inf. [com. மெய்யென்று கொள்ள.] To believe, take to be true. மெய்க்கோள், s. Earnest-money. (R.) மெய்க்கோளாய்வாங்கினேன். I got money in advance. மெய்ஞ்ஞானம்-மெஞ்ஞானநிட்டை, s. True wisdom, the state of the most exalted ascetic. மெய்ஞ்ஞானி, s. The true sage. மெய்நலம், s. [sometimes மெய்ந்நலம்.] Strength, வலி. (சது.) மெய்ந்நூல், s. [com. மின்னூல்.] Ancient writings, commonly divine. மெய்நூலன், s. An epithet of Dronacharya, துரோணாசாரியன். (சது.) மெய்புகுகருவி, s. A vestment, as மெ ய்க்கவசம். (p.) மெய்ப்படாம்,s. A mantle or cloak, covering the whole body, நிலையங்கி; [ex படாம், a cloth.] (p.) மெய்ப்படுத்த, inf. [intrans. மெய்ப் பட.] To prove substantial. மெய்ப்பரிசம், 8. Eight sensations of the body; 1. ஊன்றல், from placing; 2. கட்டல், binding; 3. குத்தல், stabbing; 4. தடவல், stroking; 5. தட்டல், patting; 6. தீண்டல், touching; 7. பற்றல், seizing; 8. வெட்டல், cutting--also called, அஷ்டமெய் ப்பரிசம். மெய்ப்பாடு, v. noun. Indication of passion or sentiment, by gesture, or any other signs--as tears for sorrow, the erection of the hairs of the body from love, joy, transport. 2. Experience of truth. மெய்ப்பை, s. A tight garment fitted to the body, சட்டை. (சது.) மெய்ப்பொருள், s. Sound doctrine. 2. The truth, an epithet of God, கடவுள். 3. Knowledge, அறிவு. Compare கைப்பொ ருள். மெய்ப்பொறி, s. The body as the organ of touch. மெய்மதம், s. True religion. மெய்மயக்கம், s. [in gram.] Consonants occurring together in a word, as ண் and ட in கண்டம்; க்க, in பக்கம். See மயக்கம். மெய்மலம்--மெய்மாசு, s. Human dung, நரகல். 2. As மேலழுக்கு. (p.) மெய்மறதி--மெய்மறத்தல், v. noun. Swooning, losing one's senses by delirium, becoming unconscious. (c.) நான்மெய்மறந்துபோனேன். I had quite forgotten [to bring, &c.] மெய்மெய்யாய், Very truly, evidently, in the very act. மெய்மை, s. A truth, fact. 2. Thought, intention, நினைவு. மெய்மைகூறல், v. noun. Acknowledging the truth. மெய்யர், appel. n. Brahmans, அந்த ணர். 2. Rishis, sages, ரிஷிகள். மெய்யன், appel. n. A true man, an honest person; a trust-worthy, upright man--oppos. to பொய்யன். 2. (p.) A son, மகன். மெய்யுணர்தல், v. noun. Understanding and feeling the truth. மெய்யுரைத்தல், v. noun. Explaining a text; a commentary. மெய்யெழுத்து, s. A consonant, a bodyletter, to which a vowel gives life. மெய்யென்றிருக்கிறது. Taking for a truth. மெய்வருக்கை, s. The class of consonants. See வருக்கை. மெய்விரதன், s. An epithet of Yudhist'hira, உதிட்டிரன். 2. An epithet of Bîshma, வீடுமன். (p.) மெய்விவாகம், s. True matrimony, marriage according to law.

vaṭavaṉal (p. 375) -வடவாக்கினி-வடவா நலம்--வடவாமுகம்--வடவாமுகாக்கினி, s. [in mythol.] A submarine fire, which will cause the final conflagration. It is in the shape of a mare's head.Springing from the thighs of அருப்பகமாமுனி, it was received by the ocean. See ஊழித்தீ; [ex வடவை, a mare.] W. p. 597. BAD'AVANALA. 3) *