accprm (p. 7) s. A grass, நாணற்புல், Saccharum, L. 12)

añcaṉam (p. 7) s. Blackness, darkness, black coloring, கறுப்பு. 2. A collyrium or black paint for the eyelids, கண் ணுக்கிடுமை. 3. A black coloring or magic ointment put on the hand, &c. to assist in discovering lost, stolen, or concealed property; a species of magic, சேமப்பொருள் முதலியகாட்டுமை. 4. One of the eight elephants which support the world, being that of வருணன், regent of the west point, மேற்றிசையானை. Wils. p. 14. ANJANA. 5. Medicine for the eye when a person is bitten by a venomous snake, and also for one who has fits, கலிக்கம். 6. A black stone, marble, சலவைக்கல். (p.) அஞ்சனக்கலிக்கம், s. A magic ointment rubbed on the eyes or palms of the hand of one who wishes to discover any thing lost. அஞ்சனக்கல், s. Sulphuret of antimony, a combustible used in fireworks, giving a blue flame. See நிமிளை. (M. Dic.) அஞ்சனக்காரன், s. A soothsayer, conjurer, sorcerer. அஞ்சனக்கோல், s. A paint brush or pencil to blacken the eyelids. அஞ்சனத்திரயம், s. Three species of magical ointments, viz., பூதாஞ்சனம், that which assists in discovering whether a person is possessed or not; சோராஞ் சனம், that which assists in discovering stolen property; and பாதாளாஞ்சனம், that which assists in discovering treasure buried under ground. அஞ்சனபாஷாணம், s. One of the thirty-two kinds of native arsenic. அஞ்சனமெழுத, inf. To paint the eyes. அஞ்சனவண்ணன், s. Vishnu, the blue colored, திருமால். அஞ்சனாவதி, s. The female of the elephant supporting the north-east, or the eighth angle, of the world, வடகீழ்த்தி சையானைக்குப்பெண்யானை. அஞ்சனி, s. A small flower-tree, காயா, Memecylon, L. 2. A grass, நாணற் புல், Saccharum, L. (p.) 39) *

kācai (p. 103) s. A species of grass or rushed, நாணற்புல். 2. A flowering shrub, the காயா. 3. Consumption, க்ஷயரோகம். (p.) 57)

cukṭṭāṉ (p. 192) s. A grass, நாணற்புல். 2. A plant, முடக்கற்றான். (M. Dic.) 5)

cuvētacāram (p. 198) s. A reed, நாணற்புல். 40) *

nāṇl (p. 273) s. Reed, bulrush, நாணற்புல், Sacchorum spontaneum, L.; perhaps as hanging its head. 2. See நாணு, v. 79)

pul (p. 327) s. A grass, any gramineous plant, as புல்லு. (c.) 2. Small in quantity, number, or value, அற்பம். 3. Meanness, lowness, baseness, இழிவு. 4. A tiger, புலி. 5. A palmyra tree, பனை. 6. The seventeenth lunar asterism, அனுடநாள். (சது.)--Note. The different kinds of grass are: அளத் துப்புல்; அறுகம்புல் or அறுகு; இரத்தக்கோமாரிப் புல், Panicum stagninum; இலைப்புல், Panicum Marginatum; உப்பறுகம்புல், as அறுகு, Agrostis; ஊர்ப்புல், Cyperus Pongorei; ஒட் டுப்புல், or கணைப்புல், கச்சற்புல்; கடுக்கன்புல், Isch&oe;mum cibare; கதிர்ப்புல், கமரிப்புல், Poa Malabarica; கம்பம்புல், Panicum grossarium; கர்ப்பூரப்புல், கழிப்புல், கழிமுட்டான்புல், காவட்டம் புல் or மாந்தப்புல், Andropogan sch&oe;nanthus; குசைப்புல், குச்சுப்புல் or குஞ்சப்புல்; குடை ப்புல், கோரைப்புல், கோழிக்காற்புல், Panicum ramosum; சடைப்புல், Poa bifaria; சீலைப்புல், சுக் குநாறிப்புல், செப்பப்புல் or நாணற்புல், சோனைப் புல், தண்டையம்புல், Panicum Ischomodies; பிரப்பங்காய்ப்புல், Scirpus calamoides; பீசைப் புல், Panicum antidotale; மத்தங்காய்ப்புல், Cynosurus Egyptius; மருக்குறாப்புல், Panicum stagninum; முசுறுப்புல், Pommercullia; முயற் புல் as அறுகு, Agrostis linearis; மூங்கிற்புல், Panicum Burmanni; விசுவாமித்திரப்புல் as நா ணற்புல், all which see in their places if the botanical name be not found here. புல்லங்குழல், s. [also பில்லாங்குழல்.] A red-pipe. புல்லணர், s. The beard, தாடி. (p.) புல்லணை, s. A layer or bed of grass. புல்லரி, s. A handful of grass. புல்லரிசி, s. A kind of wild rice, the seed of a grass, eaten in time of scarcity, Cynosurus Egyptius. புல்லர், s. [pl.] The low, the base, கீழ் மக்கள். 2. Tribes that live by the chase, savages, வேடர். (சது.) புல்லறிவாண்மை, s. Stupidity, doltishness, மூடத்தனம். 2. Ignorance, destitution of moral cultivation, அறிவின்மை. புல்லறிவாளர், s. The ignorant, illiterate, the immoral, the vicious, அறி வீனர். (நாலடி.) புல்லறிவு, s. Ignorance, stupidity, மட மை. 2. Illiterateness, want of caltivation, அறிவின்மை. 3. Bad principle, perverted intellect, viciousness, தீமையான அறிவு. புல்லறுக்க, inf. To cut grass. புல்லன், s. An ignorant, base or vile man, அறிவீனன். 2. An incapable, useless man, பயன்படாதவன். 3. An unmannerly, uncleanly, clownish man, ஒழுக்கமில்லான். புல்லாங்கழி--புல்லாங்குழல்--புள்ளாங் குழல், s. A reed-pipe, as புல்லங்குழல். புல்லாமணக்கு, s. A plant, Melanthium Indicum. See ஆமணக்கு. புல்லாமொய்ச்சி, s. [vul. பில்லாம்பிச்சி.] A grassy place. புல்லுருவி--புல்லூரி, s. A parasitic plant. Loranthus pentandrus. புல்லுருவிபாய்கிறது. The parasite is spreading over the tree; i. e. injury is being done to families by hangers on. புல்லுருவிபடர்தல், v. noun. The spreading or running of the above. See under ஆல். புல்வாய், s. A kind of deer, கலைமான். (சது.) புல்விரியன், s. A grass-adder. புல்வீடு, s. A thatched house. புற்கட்டி, s. Pieces of turf or sod. புற்கட்டு, s. A bundle of hay. புற்கட்டை, s. A short grass, good for cattle. புற்குருவி, s. A kind of quail. (R.) புற்கை, s. A pap, of grass-seed meal, or a slender meal. 2. A kind of ricepap. 3. Boiled rice offered to idols. புற்கோரை, s. A grass, Cyperus juncifolius, ஓர்கோரை. புற்சாமை, s. A species of சாமை, grain. புற்பதி, s. The palmyra-tree, as the prince of the புல், tribes, பனை; [ex பதி.] புற்பறி, s. A grass-basket, ஓர்கூடை. புற்பாய், s. Mat made of grass of rushes, புல்லினாற்செய்தபாய். புற்பொழி, s. A turf, a sod, புற்பற்றை. புற்றாளி, s. The palmyra tree, பனை மரம். 2. The seventeenth lunar asterism. புற்றிரள், s. Tuft of grass, புற்கற்றை. புன்னகை, s. A smile. See புன். 18)

mauñci (p. 370) s. The girdle, or waistcord of a brahman, made of three strings of munja grass, Saccharum spontaneum, நாணற்புல்லரைஞாண். W. p. 676. MOUNJEE. 10) *

mauñci (p. 370) s. The girdle, or waistcord of a brahman, made of three strings of munja grass, Saccharum spontaneum, நாணற்புல்லரைஞாண். W. p. 676. MOUNJEE. 10) *

vētam (p. 402) s. The holy books of the Hindus--said to have been revealed by Brahma, but compiled from tradition by vyasa. They are four in number; 1. இருக்கு, Rig Veda, chiefly relating to ritual worship; 2. எசுர், Yajur Veda, concerning the ceremonies observed in sacrifices; 3. சாமம், Sama Veda, containing odes, hymns and chants; 4. அதர்வ ணம், Atharvan'a, with mantras or magical formulas, the least esteemed of the four. உபவேதம், s. The four secondary sciences. These are அருத்தவேதம், commentary on the Vedas; ஆயுர்வேதம், Physic; காந்தருவவேதம், music; தனுர்வேதம், archery. வேதகலாபம், s. Religious persecution. வேதக்காரர், s. Brahmans skilled in one or more of the Vedas. (R.) 2. [Heathen usage.] Roman Catholics. வேதக்கொடியோன், s. An epithet of Dron'acharya as the Veda-bannered, துரோணாசாரியன். (சது.) வேதசாஸ்திரம், s. The four Vedas and six Shastras collectively. 2. [corrup. usage.] Theology. வேதசாஸ்திரி, s. One learned in the Vedas and Shastras. 2. [not authorized.] A theologian. வேதசாட்சி, s. [R, C, usage,] A martyr. வேதசாரம், s. [lit. the essence of religion.] The title of a book. 2. A reed, நாணற்புல். வேதநாயகன், s. The Deity as lord of the Vedas, பிரமன், கடவுள். வேதநூல், s. A religious system. வேதபாரகர், s. Brahmans, பார்ப்பார். 2. Those who are well versed in the Vedas, See பாரகர். 3. [Chris. usage.] Scribes, expounders of the Jewish law. வேதபாராயணம், s. Study of the Vedas. வேதபுஸ்தகம், s. [Christ. usage.] The Bible. வேதப்புரட்டு, v. noun. Perversion of the Vedas. 2. [in Christ. usage.] Corruption of the true religion, heresy. வேதமாயாவாதம், s. A religious sect. வேதமுதல்வி, s. An epithet of Sarasvati, Lukshmi and Parvati. வேதமோத, inf. To recite the Vedas; [ex ஓது.] வேதரஞ்சகன், s. Brahma, பிரமன். வேதவியாக்கியானம், s. [Chris. usage.] Expounding the Scriptures. வேதவியாசர், s. Vyasa, compiler of the Vedas. வேதன், s. God, கடவுள். 2. Jupiter, வியாழம். 3. Argha, அருகன். வேதா, s. God, கடவுள். 2. Brahma, பிரமன். (சது.) வேதாகமம், s. Authoritative books corresponding with the Vedas. 2. [Chris. usage.] The Bible. வேதாக்கிரேசர், s. Chief teachers of the Vedas. வேதாக்கினி, s. A sacrificial fire. See அக்கினி. வேதாங்கம், s. Sciences subordinate to the Vedas, of which there are six: 1. மந்திரம், mantras; 2. நிகண்டு, vocabulary; 3. வியாகரணம், grammar; 4. சந்தோபிசிதம், prosody; 5. நிருத்தம், explanation of mystic words; 6. சோதிடம், astronomy, astrology.--According to Wils. சிட்சை and கற்பம், are given for the first two. வேதாந்தம், s. [lit. the end of the Vedas.] A refined system of philosophy taught by Vyasa in the Uttara-mimamsa, and reduced by himself to 5 stanzas. It was commented on by Madevacharya, Sankaracharya, and Ramanujacharya, severally in the Dwaita, Adwaita, and Visishta--adwaita systems. The first and last allow a distinct existence of matter, but not its eternity. The second denies the real existence of matter, and resolves all existence into God. The Vedanta, simply stated, is a system of Pantheism. See அத்துவிதம் and துவிதம். 2. The thirty-two Upanishads, or appendixes, to the Vedas. See சாஸ்திரம். வேதாந்தசூடாமணி, s. A metaphysical treatise by சிவப்பிரகாசதேசிகர். வேதாந்தமதஸ்தாபனம், s. Establishing the doctrines of the Vedanta system. வேதாந்தன்--வேதார்த்தன், s. God as the object of the Vedas, கடவுள். வேதாந்தி, s. [pl. வேதாந்திகள்.] One skilled in the Vedanta. வேதோக்தம், s. That which is scriptural or declared in the Vedas. 24) *