ikẕ (p. 45) --இகழு, கிறேன், இகழ்ந்தே ன், வேன், இகழ, v. a. To contemn, scorn, defame, reproach, revile, disdain, நிந்திக்க. இகழாவிகழ்ச்சி, v. noun. Irony, satire. இகழ்வார், s. Scorners, gain-sayers, revilers, opponents, நிந்திப்பவர். இகழ்ச்சி, v. noun. Dispraise, censure, contumely, defamation, நிந்தை. 2. Meanness, baseness, inferiority, இழிவு. 3. Forgetfulness, neglect, மறதி. இகழ்ச்சியிற் கெட்டாரையுள்ளுக. Consider how many have been ruined by forgetfulness. இகழ்ச்சிபண்ண, inf. To scorn, despise. இகழ்ச்சியானகாரியம், s. A contemptible thing. இகழ்வு, v. noun. Contempt, scorn, defamation, &c., நிந்தை. 10)

uṭmpu (p. 59) s. Body, உடல். 2. The body as assumed by the soul in its transmigrations according to the deeds of former births, உயிர்க்கிருப்பிடம். 3. (p.) A consonant, மெய்யெழுத்து. உடம்பைத்தேற்றிக்கொண்டன்றோயோகத்திலேபோ கவேண்டும். To engage in the austerities of a Yogi, one must strengthen himself by medicine. உடம்புதேற, inf. To be strengthened, to grow strong--as a convalescent person from food, exercise, &c. உடம்புநன்றாயிருக்க, inf. To be well, to be in health. உடம்பெடுக்க, inf. To take a body, to be born, சரீரமெடுக்க. பரிகாசம்பண்ணவும் நிந்திக்கவுமுடம்பெடுத்தான்.. He is born to be mocked and despised. கள்ளனென்றுடம்பெடுத்தவன். One who is born a rogue. உடம்புபுரட்டல், v. noun. [prov.] Rolling or turning about--as infants before they begin to creep. 2. Rubbing off dirt or duct from the body. ஆணுடம்பு, s. The penis. பெண்ணுடம்பு, s. [vul.] Pudendum muliebra. 80)

cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

tikkri (p. 237) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To censure, reproach, contemn, reject, confute, நிந்திக்க; [ex திக்காரம்.] என்சொல்லைஅவன்திக்கரித்துப்பேசினான்......He answered me reproachfully. 22)

tiṭṭu (p. 238) கிறேன், திட்டினேன், வேன், திட்ட, v. a. To abuse, to revile, நிந்திக்க. (c.) 2. [prov.] To abuse, to imprecate; to utter imprecations, without the power to inflict them. See சபிக்க. திட்டிக்கருக்க, inf. To scold one very much. திட்டு, v. noun. Abusing, defaming, reviling, scolding, வசை. 2. [prov.] Imprecation, malediction, low abuse. திட்டுக்கேட்க, inf. To be abused. 2. To be cursed; (lit.) to hear cursing. திட்டுத்திட்ட, inf. To abuse. திட்டுப்பலிக்குதல், v. noun. A curse taking effect. திட்டுமுட்டு, v. noun. [prov.] Reciprocal abuse, எதிர்நிந்தனை. திட்டுமுட்டுப்பட, inf. To attack each other with abuse. 26)

tūṟu (p. 256) கிறது, தூறினது, ம், தூற, v. n. To drizzle as rain, மழைதுளிக்க. (c.) 2. To sprout forth, become bushy as thickets, கிளைக்க. 3. To become shaggy and rough, as hair, சடைபற்ற, [prov.] 4. To defame, slander, நிந்திக்க. 5. To spread, as a report, செய்திபரம்ப. தூறியமயிர், s. Rough, shaggy, uncombed hair. தூறல், v. noun. Standering, பழிச்சொல் லல். 2. As தூவல், 2, 3, 4. 2)

nkai (p. 266) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and a. To laugh, to smile. சிரிக்க. 2. To laugh at, to deride, to ridicule, to laugh contemptuously or sarcastically, பரிகாசிக்க. 3. To scoff, to giggle, to taunt, நிந்திக்க. (c.) நகைமுகம், s. A smiling countenance. நகைப்பு, v. noun. Smiling, derision, &c., as the verb. நகைப்புக்கிடமாயிருக்க, inf. To be ridiculous. 16)

nttu (p. 270) கிறேன், நந்தினேன், வேன், நந்த, v. n. To become disolved, to perish, to decay, to waste, கெட. 2. To increase, proper, விருத்தியாக. (சது.) 3. To be insulted, abused, நிந்திக்கப்பட. (p.) நந்தாமணி, s. A precious stone, சிறந் தமணி. 2. An esculent medicinal plant, as உத்தாமணி. See உத்தமதாளி. 12)

nri (p. 270) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be startled, confounded, பிரமிக்க. 2. v. a. To deride, to despise, நிந்திக்க. (p.) நரிப்பு, v. noun. Derision, contempt, இகழ்வு. (சது.) 83)

pẕi (p. 302) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To disparage, to reproach, இகழ. 2. To contemn, to treat with contumely, நிந்திக்க, 3.To blaspheme, to revile, தூஷிக்க. 4. To rail at, to scold, to banter, இழிக்க. 5. To calumniate, to asperse, to abuse தூற்ற. பழித்துச்சொல்ல--பழித்துப்பேச, inf. To ridicule, contemn. பழித்துப்போட, inf. To reject with scorn and abuse. பழிப்பன, appel. n. Things despised, that ought to be rejected பழிக்கப்படுவன. பழிப்பனப்பகரேல். Speak not insultingly. பழித்தல், v. noun. Scolding, reviling. (சது.) பழிப்பு, v. noun. Scorn, contempt, vituperation, blasphemy, as the verb. பழிப்பானகாரியம். A disgraceful thing. பழிப்புக்காரன், s. A blasphemer, a reviler. 2. A laughing stock. பழிப்பாய்ச்சொல்ல, inf. To censure as பழித்துப்போட. 79)

pēti (p. 336) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. a. To divide, to separate, &c., பிரிக்க. 2. To sow discord or dissension, பேதகஞ்செய்ய. 3. To turn the mind from a right course, வேறுப டுத்த. 4. To excite disgust, to alienate, மன மலையச்செய்ய. 5. To change, diversify, மாற்ற. 6. To despise, to scorn, நிந்திக்க. 7. v. n. To change, vary, differ, disagree, வேறுபட. 8. To degenerate, deteriorate, கெட. 9. To become estranged, to be disgusted with, மனமடிய. 1. To be relaxed in the bowels, to purge, பேதியாக. 11. To become broken, to be interrupted, frustrated, குழம்ப. (c.) பேதித்தசமயம். A religion inconsistent with itself. பேதித்துக்கேட்க, inf. To pump one. பேதித்தல்--பேதிப்பு, v. noun. Separation, variance, dissatisfaction, purging. 2)