ilēcam (p. 55) s. Smallness, minuteness, subtilty, any thing small, நொய்மை. 2. (p.) Lightness, any thing light, இலேசு. Wils. p. 72. LESHA. 3. A moment, an indivisible or minute portion of time, காலவிரைவு. 4. A figure in rhetoric, ஓரணி. See அலங்காரம். இலேசமுமில்லை. Not in the least, not at all. 11)

ilēcu (p. 55) s. Smallness, minuteness, நொய்மை. 2. Lightness in weight or moral character, buoyancy, கனமின்மை. 3. Easiness of attainment, that which is not difficult, எளிது. 4. Weakness, feebleness, பல வீனம்--as இலேசானபொறுப்பு. a feeble prop or support. 5. [in grammatical rules.] Short, comprehensive words including further particulars, விதப்புக்கிளவி--as மன், பிற, நெறி, &c. சொல்வதிலேசுசெய்வதல்லவாபிரயாசம். It is easy to profess, but difficult to perform. 12)

ūṟu (p. 71) s. Touch, feeling, sensation, தீண்டுகை. 2. Misfortune, obstacle, disaster, mishap, இடையூறு. 3. A scar, a wound, a maim, a hurt, or injury inflicted by violence, காயம். 4. Killing, murder, கொலை. 5. Evil, mischief, blight, தீமை; [ex உறு.] (p.) --Note. There are eight kinds of ஊறு or sensations given, viz.: 1. வெம்மை, heat. 2. தண்மை, cold. 3. மேன்மை, Softness, thinness, fineness. 4. வன்மை, hardness. 5. நொய்மை, slenderness, tenuity. 6. சீர்மை. smoothness. 7. இழுமெனல், slipperiness, 8. சருச்சரை, roughness, unevenness. ஊறுகாட்டினர்க்கு. To those who inflict wounds, &c. ஊறுகொள்ள, inf. To receive a hurt, suffer violence, காயங்கொள்ள. (இ ராமா.) ஊறுகோள், s. Injury, violence, wounds inflicted, காயம். 2. Murder, கொ லை. (p.) ஊறுபாடு, s. Wounds, scars, காயம். 2. Injury, damage, violence, தீமை. 3. The four ways of inflicting injury, viz.: எறிதல், குத்தல், வெட்டல் and எய்தல். ஊறுவைக்க, inf. To cause a mark, or scar--as with the nails, teeth, &c.; to wound. 9)

ciṟumai (p. 189) s. Smallness, littleness, diminutiveness, அற்பம். 2. Want, indigence, misery, wretchedness, poverty, adversity, தரித்திரம். 3. Oppression, suffering, துன்பம். 4. Disease, நோய். 5. Inferiority, youth, minority, இளமை. 6. Scantiness, paucity, fewness, scarceness, குறைவு. 7. Failure, swerving from a virtuous, or religious course and consequent disgrace, இழிவு. 8. Insignificance, paltriness, frivolousness, எளிமை. 9. Fineness, minuteness, delicateness, slenderness, நொய்மை. 1. Low parentage, obscurity of birth, இழிபிறப்பு. (c.) சிறுமைபட, inf. To be poor, to be in adversity or in depressed circumstances. 2. To be a mean, degraded, beggarly object--oppo. to பெருமை. 3. To be oppressed. சிறுமைபடுத்த, inf. To impoverish; to debase, degrade. சிறுமையர், s. The low, the base, கீழ் மக்கள். (p.) சிறுமையிற்கல்விசிலையிலெழுத்து. Learning in youth is as durable as engraving in stone. என்சிறுமைசொல்லிமுடியாது. My poverty is inexpressible. சிறுமையிலடிபட்டவன். One tossed about by poverty, &c. சிறுமையும் பெருமையுமவனவன் செய்வினையால் வரும். Moral elevation or degradation is consequent on one's moral or immoral conduct. 57)

noy (p. 283) s. Grits, broken rice [Port. Rolam.] இடிந்தவரிசி. 2. Softness, lightness. 3. Smallness, minuteness. 4. Brittleness, fragileness, delicateness, as நொய்மை, 1, 4, 5, 6. நொய்யரிசி, s. Rice broken in pounding. நொய்யரிசிநொதிபொறாது. Broken rice will not bear boiling water; so the poor cannot bear sudden wealth. 14)

noymai (p. 283) s. Softness, lightness, மென் மை. 2. Looseness, தளர்ச்சி. 3. Buoyancy, volatility, பாரமின்மை. 4. Minuteness, subtileness, thinness, மிருத்துவம். 5. Brittleness, friableness, உடையுந்தன்மை. 6. Tenderness, delicateness, இலேசு. 7. Trivialness, insignificance, இழிவு. 8. Poverty, indigence, meanness, வறுமை. 9. Flimsiness, weakness, futility of arguments, பலமின்மை. 1. Injuriousness, offensiveness, --as of language, கேடு. 11. Weakness of mind; pusillanimity, effeminacy, cowardice, மனத்திடமின்மை. 12. Tender heartedness, sensibility, delicacy of feelings; quick perception of an injury, or affront, மனஊருக்கம். நொய்ய, adj. Small, weak, delicate, mean. நொய்யவரென்பவர்வெய்யவராவர். The weak may become strong. (Avv.) நொய்யவுரையேல். Do not speak contemptuously. (Avv.) நொய்யசொல், s. Reproach, contumely, sarcasm, நிந்தை. நொய்யசொற் பொறாதவன். One who will not bear a taunt or insult. நொய்யபுத்தி, s. Slender wit, weak intellect. 2. A mean disposition. நொய்யவன், s. A mean, grovelling man, எளியவன். 2. A man of low rank, இழிஞன். 18)

noyvu (p. 283) s. Thinness, fineness, &c., மெ லிவு. 2. Meanness, as நொய்மை. 20)