nōṉpu (p. 285) s. [com. நோம்பு.] Penance, religious austerity, தவம். 2. Abstinence from food, fasting, &c., உபவாசம்; [ex நோல்.] நோன்பி, appel. n. One who is very rigid in austerities. நோன்பிருக்க, inf. To fast. நோன்புதுறக்க--நோன்புவிட, inf. To break a fast, to eat after a fast. நோன்புநோற்க, inf. To fast, to mortify the body by religious abstinence. நோன்புபிடித்தல், v. noun. Keeping a fast. 25)