apa (p. 15) prep. A particle--prefixed to Sanscrit words--implying inferiority, privation, separation, contrariety, &c. ஒருப சர்க்கை. Wils. p. 42. APA. அபகரணம், s. Impropriety, illtreatment, injury, தீயொழுக்கம். Wils. p. 42. APAKARANA. அபகாரம், s. Ingratitude, ungrateful acts, நன்றியற்றசெய்கை. 2. Injury, offence, effrontery, insult, mischief, தீமை; opp. to உபகாரம். Wils. p. 42. APAKARA. அபகாரி, s. An ingrate, நன்றி கெட்டவன். 2. A defrauder, cheat, எத்தன். 3. One who does evil to another, an evildoer, துஷ்டன். Wils. p. 42. APAKARIN. அபகீர்த்தி, s. Infamy, disgrace, dishonor, disrepute, கனவீனம். Wils. p. 42. APAKIRTI. அபகீர்த்திபெற்றவன். One who is dishonored. அபக்கியாதி, s. Disrepute, disesteem. See அவக்கியாதி; opp. to பிரக் கியாதி. அபக்கியாதியானகாரியம், s. A shameful, ignominious thing. அபக்கிரோசம், s. Reviling, abusing. Wils. p. 42. APAKROSHA. அபசகுனம், s. A bad omen, துர்க்குறி. அபசத்தம், s. Ungrammatical language, வழூஉமொழி. 2. Vain talk, வீண் பேச்சு. 3. Inauspicious expression, அசு பமொழி. Wils. p. 45. APASHABDA. அபசயம்--அபசெயம், s. Defeat, vanquishment, தோல்வி. அபசயப்பட, inf. To be defeated, தோற்க. See படு, v. அபசரணம், s. Departure, egress, புறப்பாடு. Wils. p. 46. APSARANA. அபசரிதம்--அபசரிதை, s. History of bad transactions, துர்ச்சரித்திரம். 2. Improper conduct, துன்னடை. அபசவ்வியம், s. The right side, வலதுபக்கம். Wils. p. 46. APASAVYA. அபசாரம், s. Incivility, disrespect, affront, irreverence, impropriety, உபசார மின்மை. 2. Non-conformity to the Shasters, wrong conduct, misbehavior, குற் றம்; [ex சர, to move, go.] Wils. p. 42. APACHARA. உபசாரஞ்செய்தவர்க்கபசாரம்பண்ணுகிறது. To return civility with incivility. உமக்கென்னாலென்ன அபசாரம்வந்தது? What injury have I done you? or what reproach have I brought upon you? அபசாரி, s. An impolite man, one who deviates from the Shasters, a bad man, மரியாதையில்லான். Wils. p. 42. APACHARIN. அபச்சாயை--அவச்சாயை, s. A shadowless being, as a deity or celestial being, சாயையற்றது. 2. An unlucky shadow, ஓர்மரணக்குறி. 3. Deduction according to the time of the year from the length of the person's shadow, cast by the sun or moon, in calculating the hour of the day or night, தள்ளுபடிநிழல்; [ex சாயா, shadow.] (p.) Wils. p. 42. APACHCHAYA. அபதேசம், s. Evasion, prevarication, disguise by dress, &c., pretence, contrivance, தந்திரம்; [ex திச, to show.] (p.) Wils. p. 43. APDESHA. அபமிருத்து, s. Sudden death, dying of some casualty, not of sickness or decay, அகாலமரணம். Wils. p. 43. APAMRITYU. அபரூபம், s. Deformity, ugliness அவலட்சணம். (p.) Wils. p. 45. APARUPA. 2. Scarceness, அருமை. (c.) அபவருக்கம், s. Final beatitude, deliverance from births, exemption from farther transmigration, முத்தி; [ex வரு, to leave.] Wils. p. 45. APAVARGA. அபவாகம், s. Inference, deduction, அருத்தாபத்தி. Wils. p. 45. APAVAHA. அபவாதம், s. Censure, abuse, reproach, பழிச்சொல். 2. Defamation, slander, scandal, பொய்ச்சாட்டு. 3. Contradiction, opposition, ஒவ்வாப்பேச்சு. Wils. p. 45. APAVADA. 4. Defence, (in law) replication, பிரதிவாதம்; [ex வாத, speech.] 5. Comprehending fully without mistake, உள்ளபடியறிகை. புலி மனிதனை யடித்துத்தின்கிறதென்று லோகா பவாதம். It is a common saying that tigers kill and eat people. (பஞ். 31.) அபவாரணம், s. Concealment, disappearance, மறைவு. Wils. p. 45. APAVARANA. அபாகரணம், s. Liquidation of a debt, கடனிறுக்கை. Wils. p. 46. APAKARANA. அபாங்கம், s. The outer corner of the eye, கடைக்கண். Wils. p. 47. APANGA. 2. A side glance, கடைக்கண்பார்வை. அபாதானம், s. The meaning of the fifth case denoting removal, ஐந்தாம் வேற்றுமையினெல்லைப்பொருள். Wils. p. 47. APADANA. அபாமார்க்கம், s. The plant நாயு ருவி, Achyranthes, L. Wils. p. 47. APAMARGA. அபாயம், s. Loss, injury, நஷ்டம். 2. Disaster, mishap, calamity, dilemma, இடையூறு. Wils p. 47. APAYA. 3. An unforeseen danger, jeopardy, an unexpected evil, சடுதியாய்வருமாபத்து. 4. A trick, stratagem, scheme, mischievous device, சதியோசனை. அபாயதந்திரம், s. Artifice, trick. அபாயம்பண்ண, inf. To deceive, defraud, act treacherously. அபாயோபாயம், s. Expedient, shift, what is done by hook or by crook, by any means direct or indirect. அபானம், s. The anus, குதம். 2. One of the te vital airs, தசவாயுவினொன்று; as, அபானன்; [ex அந, to breathe.] Wils. p. 47. APANA. அபானவாயு--அபானன், s. Wind from the anus. 17) *

otukku (p. 82) கிறேன், ஒதுக்கினேன், வே ன், ஒதுக்க, v. a. To cause to recede or retire, to take or put on one side or out of the way, as the hair--as cattle, &c., meeting one in the road, to drift floating or other bodies to the shore, to push into a corner, to one side, to a hedge, &c.--as dry leaves, &c., to shove away, ஒதுங்கச்செய்ய. 2. To take under shelter as a protege or one needing aid, to protect, to shelter as a bird its young. to brood, சேர்க்க. 3. To gather or tuck up the clothes--as in pass ing through a river, &c., வஸ்திரத்தையொ துக்க. 4. To despatch a business, to settle an affair, or thing in hand so as to get it out of the way, to pay arrears, make a final settlement, to settle amicably, கடன்தீர்க்க. சேவல்சிறகொதுக்குகின்றது. The cock shows its gallantry by walking round the hen with one wing extended to the ground. அவனெல்லாவற்றையுமொதுக்கிப்போட்டான். He squandered all his property. பட்சிசிறகுகளைக்கோதிக்கோதியொதுக்கும். Birds adjust their feathers with their beaks. திரைமுத்துக்களையொதுக்கிற்று. The waves washed the pearls ashore. என்பயிருக்குந்தண்ணீரொதுக்கு. Make the water run into my field also. கப்பலைக்குடாக்கடலிலொதுக்கினான். He ran the ship into harbor. காரியத்தைத்தங்களிலொதுக்கிக்கொண்டார்கள்..... They have settled the affair amicably without going to law. கோழிகுஞ்சுகளைச்செட்டைகளுக்குள்ளொதுக்குகின் றது. The hen protects its chickens under its wings. காற்றொதுக்கிக்கொண்டுபோயிற்று. The wind has drifted or driven it away to a corner, a hedge, the shore, &c. ஒதுக்கிப்போட, inf. To settle. ஆடுமாடொதுக்க, inf. To take cattle to shelter from rain. 2. To separate flocks of cattle which have been feeding. மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair with the hand, smoothing it back, out of the way. 2. To shave the margin of the hair. புடவையொதுக்க, inf. To tuck or gather up the clothes. ஆள்களையொதுக்க, inf. [in com. usage.] To kill people. 2. To impoverish. பொருளையொதுக்க, inf. To get away one's property by unfair means, by little and little. முன்றானையொதுக்க, inf. To gather up the front of the cloth--as a woman. கரையிலொதுக்க, inf. To cast on shore. 5)

ōtu (p. 84) கிறேன், ஓதினேன், வேன், ஓத, v. a. To recite the vedas with appropriate intonations, aspirations, &c.--being one of the six duties of the brahman; to chant a sacred eulogy in the temple, வேத மோத. 2. To read, learn, recite audibly in order to commit to memory, படிக்க. 3. To speak, say, declare, சொல்ல. 4. To repeat prayers--as the Romanists and Mohomedans, செபமுச்சரிக்க. 5. To give advice, persuade clandestinely, to teach one to act with duplicity, புத்திசொல்ல. 6. To utter incantations, to consecrate, மந்திரமுரைக்க. ஓதாதார்க்கில்லையுணர்வுடனொழுக்கம். Knowledge and good manners are not to be found in unlearned men. ஓதாமலொருநாளுமிருக்கவேண்டாம். Employ your whole time in the pursuit of knowledge. ஓதுவதொழியேல். Cease not to learn. (ஔ வை.) எண்ணெயோதிக்கொடுக்கிறது. To administer holy oil to women in labor. காதிலேயோதிவிட்டான். He has given him secret advice, he has prevailed on him by underhand or secret means. நூறுநாளோதியாறுநாள்விடத்தீரும். The traces of learning made in a hundred days will be effaced by indolence in six. ஓதியிறைக்க, inf. To sprinkle holy water. ஓதியுடைக்க, inf. To break a cocoanut with appropriate incantations. ஓதிவிட, inf. To cease reading. ஓதினநீர், s. Holy water, consecrated water. ஓதுவான், s. A teacher of the vedas, and other sacred literature, ஆசா ன். 2. A learner, a scholar, a student, படிப்பவன். 3. The eulogist of the god of the temple whose duty it is to chant the verses directed by the attending priest, திருப்பாட்டுப்பாடுவோன். ஓதுவானெல்லாமுழுவான்றலைக்கடையில். The scholar must wait at the backdoor of the ploughman; i. e. learning is dependent on the plough. ஓதுவிக்க, inf. To teach the vedas, வேதங்கற்பிக்க. 2. To teach science, instruct, படிப்பிக்க. ஓதல், v. noun. Reciting the vedas, &c. 2. Reading. 3. Learning, speaking. ஓதலினன்றேவேதியர்க்கொழுக்கம். Good manners in a brahman are preferable to the recitation of the vedas. ஓதற்றொழிலுரித்துயர்ந்தோர்மூவர்க்கும். The right of reciting the vedas belongs to the three superior classes; i. e. brahmans, kings, and merchants. (அகப்.) ஓதன்மை, v. noun. The act of reading, ஓதற்றன்மை. 2. Chanting, பாடல். (p.) 91)

kḷm (p. 99) s. Place, locality, open space, area, a wide extent, expanse, இடம். 2. Black, dark, கறுப்பு. 3. Poison, venom, வி டம். 4. Neck, throat, மிடறு. 5. A wife, மனைவி. 6. Barren or brackish ground, களர் நிலம். (p.) 7. (c.) A threshing floor or place in a field for treading corn, நெற்களம். 8. The place or site of a battle, a field of battle, போர்க்களம். 9. Shallow shelf of rocks at sea, bank, under water, sand-bank, shoal, &c., கடலின்மேடு. களத்திலேதோணிபொறுத்துப்போயிற்று. The dhoney is aground on the shoal. களப்பலி, s. A human sacrifice, that of valiant men to Doorga, the goddess of war, previous to battle to secure victory, யுத்தகளத்திலிடும்பலி. களப்பலியிட--களப்பலியூட்ட, inf. To offer human sacrifice. களப்பாட்டு, s. Threshing floor songs, போரடிப்போர்பாடும்பாட்டு. களப்பாய், s. A mat spread on the floor to tread out grain, களத்தில்விரிக்கும் பாய். களப்பிச்சை, s. Alms given to religious mendicants at a threshing floor, களத்திலிடும்பிச்சை. களப்பேச்சு, s. Auspicious terms, language, &c., of the threshing floor, கள பரிபாஷை. களப்பேறு, s. [prov.] The portion of grain, distributed at a threshing floor among religious mendicants, also given to a washerman, barber, and other dependent castes, நெற்களத்திற்பெறும்பலன். களமதி, s. Estimation of the quantity of grain upon a threshing floor. களமளக்க, inf. To measure at the threshing floor, களத்தினெல்முதலியனவளக்க. களமர், s. Husbandmen, agriculturists, உழுநர். 2. The பூவைசியர், or one of the divisions of the வைசியர் caste. 3. Inhabitants of agricultural districts, மருத நிலமாக்கள். 4. The Sudra caste, சூத்திரர். (p.) களம்விடாமலொட்டடிக்க, inf. To sweep clean the threshing floor. களவழிநாற்பது, s. A poem in forty stanzas descriptive of a field of battle. (Rott.) களவாரம், s. [com. களவாசம்.] The portion of grain given from the threshing floor to the workmen, களத்திற்கொடுக் கும்வாரம். உலைக்களம், s. A forge. கொலைக்களம், s. A place of execution. யுத்தகளம்--படுகளம், s. A field of battle. படுகளத்திலொப்பாரியா. Are relationships observed in the battle-field? 27)

kauḷircclliym (p. 139) s. [ex சல்லியம், bone.] A fish-bone, மீனெலும்பு. (Rott. 16) *

cilvngkm (p. 186) s. Fish-bone, மீனெலும்பு. (M. Dic.) 31)

nri (p. 270) s. A jackal, a fox, ஒரி. 2. [in cant, குழூஉக்குறி.] A tiger, புலி; குட்டிநரி, a young jackal; குள்ளநரி; a short jackal; பெருநரி, a tiger; குழிநரி, நுழைநரி, வளைநரி, a fox. நரிவாலைக்கொண்டோகிணறாழம்பார்க்கிறது. Can a well be fathomed with the tail of a jackal? இவனுக்குஅவன்நரிகாட்டுகிறான். He acts the fox toward him. எங்கும்நரிஓடுகிறது. It is over-run with jackals, i. e. desolate. நரிநிறமாயிருக்கிறான். He is shy, insincere. நரிக்காய்ச்சி, s. [prov.] A palmyra tree bearing fruit of a dim colour, ஓர்வ கைப்பனை. நரிக்குழி--நரிவளை, s. A fox-hole. நரிக்கொம்பு, s. Small bud-like horns in a jackal, of rare occurance-said to be very efficacious in magic. இவன்கையில்நரிக்கொம்பிருக்கிறது. He has in his hand a jackal's horn; i. e. he fascinates. நரிக்கொன்றை, s. A shrub, Cassia javanica, L. நரிப்பயம், s. Dread of a tiger. நரிப்பயறு, s. A wild kind of peaPasecolus trilobates. L. நரிப்பய்யன், s. A little boy. (R.) நரிப்பள்ளம், s. Holes in a river. 2. Pools in the bed of a river whose stream is dry. நரிப்பாகல், s. A kind of winding plant with bitter fruit, Momordica charantia. See பாகல். நரிமருட்டி--நரிமெருட்டி, appel. n. A shrub, கிலுகிலுப்பை. Crotalaria. நரிமிரட்டுதல், v. noun. Smiling as small babes in sleep, attributed to a jackal's diversion. (c.) நரிமுருக்கு, s. An inferior kind of Erithrina. 2. A kind of paddy, நெல். நரியனெல், s. A kind of paddy, ஓர்வ கைநெல். நரியன், s. A cunning fox, சூதன். 2. A swarf, குள்ளன். நரியிலந்தை, s. A tree, a variety of இலந்தை, Zizyphus. நரிவாற்புல், s. A grass, Dactylis spicata, Koen. நரிவிளா, s. [com. குட்டிவிளா.] A shrub Feronia--as நிலவிளா. நரிவெங்காயம், s. A plant, Erythronium Indica. 82)

nel (p. 281) --நெல்லு, s. Unhusked rice, paddy, சாலி. 2. Rice-plant, the growing crop, &c., நெற்பயிர். 3. A measure, the length of a rice-corn, ஓரளவு. See எட்க டை.--Note. Of நெல், there are many varieties, but the more common are கார்நெல், குளநெல், சம்பாநெல், செந்நெல், மிளகிநெல், வாலா னெல், which see severally.--The final letter is changed by rule, as நெற்கதிர், நென் மணி. நெற்கொண்டுபோமளவும்நில்லாய்நெடுஞ்சுவரே. O wall! wilt thou not stand till I get my cooly; a couplet of the poet Kamban, commonly used to denote formality. நெல்லடை, s. [prov.] Tithe of rice, or portion given as tax to government. நெல்லம்புல்--நெல்வைக்கோல், s. Paddy-straw. நெல்லரி, s. Sheaf of rice-corn. நெல்லிடை, s. A weight equal to a grain of paddy. நெல்லுக்கட்டிவைக்க, inf. To store up paddy. நெல்லுக்குத்த, inf. To beat paddy in a mortar. See குத்து, v. நெல்லுச்சுமை, s. A load of paddy. நெல்லுப்பிடிக்க, inf. To lay up paddy in store. 2. To buy paddy wholesale. நெல்லுமுறி, s. Rice-crop grown ripe. முற்றினநெல். (Beschi.) நெல்லுவேவிக்க, inf. To boil rice gently for husking. நெல்லுறை, s. A receptacle for paddy, &c. See உறை. நெல்லொட்டு, s. Rice-stubble. நெல்வட்டி, s. A stipulated quantity of paddy, as interest for a sum of money borrowed. நெல்வால், s. Beard or awn of rice. நெல்விளைவு, v. noun. Rice-crop. நெற்கடை--நெற்கிடை, s. A space in writing equal to a grain of rice. நெற்கணக்கு, s. A table of dry measure for rice. நெற்கதிர், s. An ear of rice-corn. நெற்களஞ்சியம், s. A granary for ricecorn. நெற்காணி--நெற்பூமி, s. Rice-land. நெற்குழி, s. A rice-grain-pit, under ground. நெற்குறி, s. Fortune telling by Kurava women, who look at paddy in the palm of the hand. See குறி. நெற்கூடு, s. A store basket for rice, made of sticks. நெற்கூடை, s. A store basket made of olas, for rice. நெர்கூர், s. Beard of rice, sometimes used as a gum-lancet for babes. நெற்சப்பி, appel. n. [prov.] A grass, ஓர்புல். நெற்சூடு, s. A small stack of unthreshed rice. நெற்பரப்பு, s. A kind of land-measure. See பரப்பு. நெற்பழம், s. [prov.] Rice grains bursting from rankness, indicative of a good crop. நெற்பயிர், s. Growing rice. நெற்பொரி, s. Fried or parched paddy, as an article of food, &c, See பொரிசிந்த, Under சிந்து, v. நெற்போர், s. A large stack of unthreshed rice. நென்மணி, s. Rice-grain. நென்மா, s. Rice-flour. விரைநெல், s. Choice, well ripened rice, for seed. 2)

mīṉ (p. 355) s. [a contrac. of மீனம்.] A fish, மச்சம், commonly மீனு. [fig. சலபுட்பம், சலவாழைக் காய்.] 2. A sea-monster, a shark, சுறாமீன். 3. A drum used in a village near the sea, or on a brackish soil, நெய்தற்பறை. (சது.) மீனங்கம், s. Fish-bone, as மீன்முள்; [ex அங்கம்.] மீனஞ்சு, s. [com. மீன்கொல்லிப்பூடு.] A plant that kills fish, Crotalaria paniculat; [ex நஞ்சு, poison.] மீனம்பர், s. Ambergris, செம்மீன்வயி ரம்; [ex அம்பர்.] மீனவன், s. Pandya, as மீனக்கொடி யோன். (சது.) மீனாய், s. [com. நீர்நாய்.] Beaver. See நாய். மீனாலயம், s. [lit. abode of fishes.] The ocean, the sea, கடல்; [ex ஆலயம்.] மீனேறு, s. A sea-monster, probably, the horned shark, மகரமீன். (சது.) மீன்கண்டம்--மீன்துண்டம், s. A piece of a fish. மீன்காரன், s. [fem. மீன்காரி.] One who sells fish. 2. A man of the fisher caste. மீன்குஞ்சு, s. A very young fish, a minnow. See நிச்சுப்பழக்க. மீன்குத்தி--மீன்கொத்தி, appel. n. [poet. மீனெறி.] Kingfisher. மீன்குழம்பு, s. [sometimes மீனாணம்.] A fish-sauce. மீன்கூடு, s. A fishing enclosure. மீன்கொடியோன், s. Pandya, as மீனக் கொடியோன். மீன்கொல்லி--மீன்கொல்லிப்பூடு--மீன் கொள்ளி, appel. n. As மீனஞ்சு. மீன்சிதள், s. Fish-scales, as மீன்செகிள். மீன்சிறகு, s. Fish-fins. மீன்சினை, s. Fish-spawn. மீன்செகிள்--மீன்செதில்--மீன்செதிள், மீன்செலு, s. [sometimes மீன்பிரால், மீன்பிலால்.] Fish-scales. மீன்படுதல், v. noun. [prov. மீன்பாடு.] Fishes being caught. See படு. மீன்பறி, s. See பறி. மீன்பிடிகாரர், appel. n. Fishers. மீன்பீலி, s. A fish-shaped jewel. See கெண்டைப்பீலி. மீன்புலால்--மீனாற்றம், s. Bad smell of fish. மீன்முள்--மீனெலும்பு, s. Fish-bone. மீன்வேட்டை, s. Fishing. மீன்வேட்டையாடுகிறது. Fishing or angling.

mūngkil (p. 361) s. [com. used மூங்கி.] The common graceful bambû, Bambûsa arundinacea, வேய்.--There are கல்மூங்கில், that which is hard; குழாய்மூங்கில், that with a hollow stem; also விஷமூங்கில், and வேலிமூங் கில், which see. மூங்கிற்பாயுமுரட்டுப்பெண்டாட்டியும். A bambû mat and an obstinate wife. [prov.] மூங்கிலரிசி, s. The seed of the bambû freed from the husk; sometimes eaten. மூங்கிலுப்பு, s. A medicinal salt found in certain female bambûs, composed of silex and potash, Tabasheer. [Ains. v.i. p. 419.] மூங்கிற்குத்து--மூங்கிற்போத்து, s. A cluster of bambû-saplings. See குத்து. மூங்கிற்குழல்-மூங்கிற்குழாய், s. Tube of a bambû மூங்கிற்புதர், s. A thicket of bambûcanes. மூங்கிற்றடி, s. [sometimes மூங்கிற்சுழி.] A bambû-cane or stick. பாம்புக்கிராசாமூங்கிற்றடி. A bambû-rod is a king for a snake. மூங்கிற்றப்பை, s. [com. மூங்கிடப்பை.] A split bambû [ex தப்பை.] மூங்கினெல், s. The unhusked bambûseed; [ex நெல்.] மூங்கின்முத்து, s. Pearls said to be produced from the bambû. See முத்துச் சனிப்பு. 23)