akkiṉi (p. 4) s. Fire, தீ. 2. The god of fire and regent of the south-east, அக்கி னிபகவான். (See திக்குபாலகர்.) 3. (M. Dic.) The plant செங்கொடிவேலி. There are reckoned different kinds of அக்கினி, (a.) ஆயுரு வேதாக்கினி, of three kinds, for preparing medicines, as கமலாக்கினி, காடாக்கினி, தீபாக் கினி, which see. (b) Three other kinds called வேதாக்கினி for sacrificial purposes, as, காருகபத்தியம், தக்கணாக்கினியம், ஆகவனீயம். See தீ. (c.) The fire which will consume the world, காலாக்கினி. Wils. p. 6. AGNI. அக்கினிகணம், s. The same as தீக்கணம், an inauspicious measure. See கணம். (p.) அக்கினிகர்ப்பம், s. A spark. 2. A crystal with fabulous qualities. 3. A decayed cuttle-fish bone, Os sepi&ae;, கட னுரை. அக்கினிகலை, s. Breath coming from the nostrils, in சரசாத்திரம். அக்கினிகோத்திரம், s. One of the twenty-one யாகம். 2. One of the princely races. அக்கினிக்கட்டு, s. Restraining the power of fire by magic. அக்கினிக்கண்ணன், s. A fiery man, one having a terrible countenance. அக்கினிசன்மன், s. One born of fire, Skanda. See அக்கினிபூ. அக்கினிசாந்தி, s. [in astrology.] Offerings to fire; this is done with ghee, plantains, cakes, &c., after repeating an incantation one hundred and eight times to avert evil from அக்கினிதேவன். These offerings are made particularly at the time of marriage and of doing penance. அக்கினிசாலம், s. Tricks or artifices made by the agency of fire. அக்கினிச்சிலம், s. A plant, Gloriosa superba, L., கார்த்திகைக்கிழங்கு. அக்கினிச்சேர்வை, s. [prov.] A blister-plaster. அக்கினிட்டோமம்--அக்கினிஷ் டோமம், s. One of the twenty-one யாகம். அக்கினித்தம்பம்--அக்கினிஸ்தம்பம், s. A pillar of fire. 2. Stopping the power of fire by magic. 3. One of the sixty-four கலைஞானம். அக்கினித்தம்பன், s. Siva as a column of fire. See தம்பம். அக்கினித்திரயம், s. The aggregate of the three fires maintained by the Brahmin householder, the Garhapatya, காருகபத்தியம், Dakshanagniyam, தட்சணாக் கினியம், and Ahavaneya, ஆகவனியம். See தீ. அக்கினித்திராவகம், s. Fire-water --such as nitric acid, &c. அக்கினிநாள்--அக்கினிநட்சத்திரம், s. [astrol.] An inauspicious nakshatra or day. There are three in a year, viz., when the sun is in the last quarter of the second nakshatra, பரணி, when in the 3d nakshatra, கார்த்திகை, and when in the 1st quarter of the 4th nakshatra, உரோகணி. அக்கினிபஞ்சகம், s. Danger of fire as an astrological result of the aggregate of five items. அக்கினிபயம், s. [in calendars.] Danger or fear of fire. அக்கினிப்பிரவேசம், s. Entering into or passing through fire, as a religious act. அக்கினிப்பிழம்பு, s. A body or flame of fire. அக்கினிப்பிளப்பு, s. A volcano, volcanic eruption. அக்கினிமண்டலம், s. The seat of fire in the system--the abdomen. அக்கினிமந்தம், s. Indigestion. அக்கினிமலை, s. A volcanic mountain. அக்கினிமிதிக்க, inf. To tread on fire, one of the thirty-two kinds of selftorture. அக்கினிமூலை, s. The south-east region. அக்கினியாதேயம், s. One of the twenty-one யாகம், sacrifices. அக்கினியாஸ்திரம், s. A kind of arrow, ஓரத்திரம், (c.) அக்கினியோகம், s. An inauspicious conjunction of the days of the week with the tithi திதி, as follows: 1. When the 5th or 11th tithi, Lunar day (திதி) occurs on Monday. 2. When the 5th tithi occurs on Wednesday. 3. When the 6th or 9th occurs on Thursday. 4. When the 8th or 1th occurs on Friday. 5. When the 9th or 11th occurs on Saturday. 6. When the 12th occurs on Sunday. 18) *

aṉilam (p. 33) s. [ex அந, to breathe, et இலட், affix.] Air or wind, காற்று. Wils. p. 3. ANILA. 2. Birth, பிறப்பு. (p.) அனிலநாள், s. The fifteenth and sixteenth lunar asterisms, சோதிநாள், and விசாகநாள். அனிலன், s. God of the wind, வாயுபகவான். 2. The name of one of the vasus, அட்டவசுக்களிலொருவன். Wils. p. 3. ANILA. 3. The name of a giant, ஓரிராக்கதன். 99) *

caṉi (p. 173) s. The planet Saturn, the most, malignant, in astrological influence of all the planets, ஓர்கிரகம். 2. Saturday, சனிக்கி ழமை. W. p. 829. S'ANI. 3. (fig.) A person of ill omen whose company is dangerous, சனிபோன்றவன்.--Note. The different positions and influences of the planet are. (1.) அஷ்டமசனி. See under அஷ்டம். (2.) நாலாமிடத்துச்சனி, called also அர்த்தாஷ்டம சனி. Saturn in the fourth sign from that of one's birth, where his influence is less malignant. (3.) இரண்டாமிடத்துச்சனி, or பாதச் சனி. Saturn in the sign nest to that in the ascendant, where his influence is indicative of eloquence and oratory. (4.) ஏழ ரையாண்டுச்சனி. Saturn's 7?? years' evil influence called ஏழரை, and divided into three parts, மங்குசனி, பொங்குசனி, மரணச்சனி which see. As saturn is 2?? years in each sign of the zodiac, it occupies 7?? years for three signs, so that a man living ninety years would pass three times through all these periods. See ஏழரை. (5.) பன்னிரண்டாமிடத்துச் சனி. Saturn in the 12th sign from that in the ascendant. (6.) சன்மச்சனி. Saturn in the ascendant. (7.) மகத்துச்சனி. Saturn in the first lunar asterism of Leo called மகம், indicating great calamities. (8.) மீனச்சனி. Saturn in the Pices, considered unpropitious in its influence. இவனெனக்கு மகத்துச்சனிபோலிருக்கிறான். He is a great enemy to me. சனிகழிய--சனியன்றொலைய, inf. To expire or end as any period of saturn's malign influence on a person. 2. To terminate as a cause of calamity, evil, &c. சனிக்கிழமை--சனிவாரம், s. Saturday. சனிக்கிழமைவிரதம், s. [also சனிவிர தம்.] A fast on Saturdays, to avert the evil influences of Saturn, when, before eating, crows, emblems of Saturn, are fed. 2. A fast in honor of Vishnu. சனிபகவான்--சனீச்சுரன், s. The regent of Saturn. சனிபிடித்தல், v. noun. Being seized by Saturn, brought under his malignant influence. 2. (fig.) Being assailed by adverse circumstances, துன்புறுதல். சனிமுழுக்கு, v. noun. Bathing on Saturdays. சனிமூலை, s. The north east, (lit.) Saturn's quarter, வடகிழக்கு. சனியன், s. Saturn the planet. 2. An unlucky person, associating with whom may bring evil. 3. A troublesome person, animal, thing, circumstance, &c. இவன் எனக்குச் சனியனாய் வந்தான். He is a Saturn (an inauspicious person) to me. சனிவேதை, s. The influence of Saturn; pain, சனிதோஷம். (R.) சனிக்காசு, s. A small coin paid to the master, by the scholars, on Saturdays. சனிப்பாட்டு, s. [loc.] A song or poem sung by the boys of a school, near the end of a year, to obtain presents from their parents, and others, for the master. சனியெண்ணெய், s. The oil collected by scholars, from their parents, for their teacher, on Saturdays. 66) *

camuttiram (p. 163) s. Sea, ocean, கடல். W. p. 91. SAMUDRA. 2. A division of an army --as சமு, படையிலோர்தொகை. 3. A number, ஓரெண். 4. (fig.) Any large quantity, abundance, மிகுதி. (c.) சமுத்திரமாயிருப்பவன். One who has abundance. சேனாசமுத்திரம். Ocean-like armies. சமுத்திரகோஷம்--சமுத்திரகோடம், s. The roaring of the sea. (See கோஷம்.) 2. Os sepi&ae;, the cuttle-fish, cuttle-fish bone, one of the hundred and twenty kinds of உபரசம். சமுத்திரசுண்டி, s. A sea shell, ஏரல். சமுத்திரஸ்நானம், s. Bathing in the sea, as a religious ceremony, at certain conjunctions of the planets, &c. சமுத்திரதேவி, s. The sea personified as a goddess. சமுத்திரதோயம், s. Sea water, கட னீர். (p.) 2. The முடக்கொற்றான் plant. சமுத்திரபகவான்--சமுத்திரராசன், s. Varuna the Indian Neptune, வருணன். சமுத்திரயாத்திரை, s. A voyage. சமுத்திரசோகி, s. The name of an herb, broad-leaved bindweed, Convolvulus speciosus, வட்டத்திருப்பி. சமுத்திரப்பச்சை--சமுத்திராப்பச்சை, s. A fragrant plant, Mentha zeylan, ஓர்பூண்டு. சமுத்திரபாலை, s. The கடம்பு tree. சமுத்திரவர்ணச்சிலை--சமுத்திரவருணச் சிலை, s. Beryl, a precious stone, ஓர்கல். சமுத்திராப்பழம், s. A medicinal fruit; sea-fruit, said to be brought to India from the eastern islands, கொந்தளப்பழம். 61)

cukkiraṉ (p. 192) s. Venus, as a planet, வெ ள்ளி. 2. Venus as a deity and guru of the Asuras, அசுரர்குரு. 3. (fig.) A man of guile, கபடமுள்ளோன். 4. A disease of the eye, white speck in the eye, கண்ணோயிலொன்று. 5. One who is blind of one eye, ஒருகண்ணூ னன். W. p. 85. SUKRA. சுக்கிரசீடர்--சுக்கிரசீஷர், s. Asuras, disciples of Venus, அசுரர். சுக்கிரதிசை, s. Auspicious influence of the planet Venus. அவனுக்குச்சுக்கிரதிசையடிக்கிறது. He gets a good income. சுக்கிரவாரம், s. Friday. சுக்கிரபகவான், s. Venus--as a deity. சுக்கிராசாரியர், s. Venus, a priest of the Asuras. இரணசுக்கிரன், s. A dreadful disease of the eye by which the apple is destroyed. 40) *

cūriyaṉ (p. 200) s. The sun, regarded as a deity, சூரியபகவான். W. p. 941. SOORYYA. 2. The sun, as a planet, ஞாயிறு. 3. Any king of the Solar dynasty, சோழன். (சது.) 4. (M. Dic.) A shrub, செவ்வெருக்கு. 5. A mountain containing copper, செம்புமலை. சூரியகடிகாரம்--சூரியகடியாரம், s. A sun-dial. சூரியகணம், s. One of the four inauspicious feet, in poetry. See அட்டக ணம், under கணம். சூரியகதி, s. The progress of the sun in his orbit, daily, monthly or annually. சூரியகரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. சூரியகலை, s. Breath of the right nostril. (See சந்திரகலை.) 2. (fig.) The right nostril, பிங்கலை. சூரியகளை, s. The sun's brightness. See களை. சூரியகாந்தச்சிலை, s. As சூரியகாந்தம். சூரியகாந்தம், s. A kind of gem, crystal, lens, or burning glass; the sunstone; said to emit fire when placed in the sun's rays, சூரியகாந்தச்சிலை. W. p. 941. SOORYYAKANKA. 2. [prop. சூரியகாந்தி.] The sun-flower. சூரியகாந்தக்கண்ணாடி, s. A burning glass--as சூரியகாந்தம், 1. சூரியகாந்தஆமணக்கு, s. [prov.] The plant Ricinus viridis, ஓராமணக்கு. (R.) சூரியகாந்தி, s. The sun-flower, சூரிய காந்திப்பூ. Helianthus annuus, L. 2. The splendor or heat of the sun, சூரியனொளி. W. p. 941. SOORYYAKANTI. 3. As சூரி யகாந்திப்பட்டு சூரியகாந்திப்பட்டு, s. Velvet, so called from its shining properties. சூரியகிரகணம்--சூரியகிராணம், s. An eclipse of the sun. See கிரகணம். சூரியகிரணம், s. Rays of the sun. See கிரணம். சூரியகும்பம், s. A water-pot dedicated to the sun. சூரியகுலம்--சூரியவமிசம், s. The Solar dynasty, originally reigning in Oude--one of three governing families. for many generations, the two others being சந்திரகுலம் and அக்கினிகுலம். சூரியசங்கிரமம்--சூரியசங்கிராந்தி, s. The transit of the sun from one sign to another. W. p. 942. SOORYYASANKRAMA. சூரியசந்திரர்முதலியோர்வீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, moon, &c., being of three divisions called மேடவீதி, இடபவீதி, and மிதுனவீதி. See சூரியவீதி. சூரியசரம், s. As சூரியகலை, 1. சூரியசித்திரம், s. [in astrol.] A subdivision of சூரியபுத்தி. சூரியசித்தாந்தம், s. An astronomical work, ஓர்கணிதநூல். See சித்தாந்தம். சூரியதிசை, s. The reign of the sun, as a planet. See திசை. சூரியதீக்ஷணம்--சூரியதேசசு, s. The radiance or heat of the sun, கடுவெயில். (p.) சூரியநமஸ்காரம்--சூரியநமற்காரம், s. The worship of the sun. 2. Adoration of the sun by sick persons, especially for diseases in the eyes. See நமஸ்காரம். சூரியபகவான்--சூரியநாராயணமூர்த்தி, s. The sun--as a deity. சூரியபுத்தி, s. [in astrol.] A division in சூரியதிசை, consisting of three months and eighteen days. 2. [in astron.] Sun's daily motion. சூரியபுடம், s. The drying of medicines in the sun. 2. [in astronomy.] Sun's longitude. சூரியபுத்திரன்--சூரியதனயன்--சூரிய குமாரன், s. Karna. கன்னன். 2. Sugreeva, ally of Rama, சுக்கிரீவன். 3. Saturn, சனி. (p.) சூரியபுராணம், s. A Purana extolling the sun as deity, one of the eighteen Puranas. See பிரமவைவர்த்தம். சூரியபூசை, s. Worship of the sun either by Saivas competent to perform பூசை, or such as belong to the சூரியவாதம். சூரியப்பலகை, s. [prov.] A plank placed at the transom, or lintel over a door. (c.) சூரியப்பிரபை--சூரியப்பிரவை, s. The radiance or splendor of the sun, சூரிய காந்தி. 2. An ornament of gold set with jewels worn on the head by females on special occasions, with another called சந்திரப்பிரபை. 3. [loc.] A seat or throne with a circlet like the sun, for an image, on festival occasions, விருத்தகேடகம். சூரியபிறை, s. [com.] As சூரியப்பிரபை, 2. சூரியமண்டலம், s. The orb or disc of the sun. 2. The region of the sun. 3. One of the mystic circles on the body, regarded as a lotus flower, and assigned in worship, to three of the female energies of the deity, ஞானசத்தி, கிரியாசத்தி and இச்சாசத்தி, under the emblems of the sun, moon and fire. சூரியர், s. Suns as deities, one governing each month, and each, being the chief among 1,,. (See துவாதசாதித் தர்.) 2. [ex சூரி.] Poets, literati, புலவர். சூரியலோகம், s. The region of the sun. சூரியவட்டம், s. The disc of the sun. 2. A sun-dial, சூரியகடியாரம். சூரியவாதம், s. The religion of the sun-a system which regards the sun as the chief diety, ஓர்மதவகுப்பு. சூரியவாதி, s. An adherent of the சூரி யன் religion; [ex வாதி.] சூரியவிம்பம்--சூரியபிம்பம், s. The disc or orb of the sun. 2. The reflected light of the sun, சூரியப்பிரதிவிம்பம். சூரியவீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, being divided into three parts of four signs each, and taken in the following order: (1.) மேடவீதி, the Aries'-course, including Taurus, இடபம், Leo, சிங்கம், Gemini, மிது னம், and Cancer, கடகம். 2. இடபவீதி, the Taurus'-course, including Pisces, மீனம், Aries, மேடம், Virgo, கன்னி, Libra, துலாம். (3.) மிதுனவீதி, the Gemini course, including Sagittarius, தனுசு, Capricorn, மக ரம், Aquarius, கும்பம், Scorpio, விருச்சிகம். சூரியனுதித்தல், v. noun. The rising of the sun. சூரியாஸ்தமனம், s. [prop.] சூரியாஸ்தம்.] Sun-set. W. p. 942. SOORYYASTAM. சூரியாஸ்தமனவேளையிற் படிக்கலாகாது. Study not at sun set--deemed inauspicious, as the time when இரணியன் an Asura was slain. சூரியாஸ்திரம், s. A kind of arrow fabled in Puranic story to the have been given by surya; [ex அஸ்திரம்.] சூரியோதயம், s. Sun-rise, [ex உதயம்]. 46)

tuvātacam (p. 249) s. Twelve, பன்னிரண்டு; [ex தசம், ten.] W. p. 432. DVADASAM. துவாதசாங்கிசம், s. [in astrol.] A division of the rising sign into twelve parts, for horoscopic calculations. See இலக்கினம்; [ex அங்கிசம், அமிசம்.] துவாதசாதித்தர்--துவாதசாதித்தியர், s. [in mythol.] The twelve suns governing the twelve months of the year, or more properly the presiding deity of the sun for each month, beginning with சித்திரை, in the sign Aries. The twelve, ஆதித்தர், are: 1. தாத்துரு. 2. சக்கரன். 3. அரியமன். 4. மித்திரன். 5. வருணன். 6. அஞ்சு மான். 7.இரணியன். 8. பகவான். 9. திவாச்சு வான். 1. பூடன். 11. சவித்திரு. 12. துவட் டன். --Note. Each of these names is applied to the sun as he passes its sign in the Zodiac. துவாதசாந்தம், s. The place of the twelfth and last அவஸ்தை or station of the soul in the practice of the motionless ascetic, பன்னிரண்டாமவஸ்தை; [ex அந்தம், end.] துவாதசான்மா, s. The sun as having twelve names, as above; (lit.) the twelvesouled, (சது.) துவாதசி, s. The twelfth phasis of the moon, either in the increase or decrease, ஓர்திதி. W. p. 432. DVADASA. 77)

pakaṉ (p. 287) s. One of the twelve suns, so called, or solar deities, as பகவான். W. p. 61. B'HAGA. 2. A giant, பகாசுரன். 5)

pakavāṉ (p. 287) s. The deity, the Supreme கடவுள். 2. As an affix to the name of any of the superior delties (c.) 3. One of the twelve supposed suns--as பகன். See துவாதசாதித்தர்; [ex பகம்.] 2)

vāyu (p. 385) --வாயுவு, s. [com. வாய்வு.] Wind, air, காற்று. 2. Wind or vital air in the system; also windy affections, flatulency, வாதம். W. p. 752. VAYU. 3. Vayu, the wind-god, and regent of the northwest. See திக்குப்பாலகர். எனக்குவாயுகொண்டிருக்கிறது. I have flatulency in my bowels. அசீரணவாயு. Indigestion. வாயு, 1. or தசவாயு. Ten vital airs in the body: 1. பிராணன், situated in the heart; 2. அபானன், in the top of the head and passing downwards; 3. சமா னன், in the pit of the throat; 4. வியா னன், pervading the whole body; 5. உதானன், in the navel; 6. நாகன், which effects motion and speech; 7. கூர்மன், causing horripilation; 8. கிருதரன், or கிருகரன், seated in the face; 9. தேவதத் தன், that which is exhaled in yawning, &c; 1. தனஞ்செயன், or தனஞ்சயன், that which remains in the body after death an escapes by splitting the head. See these words.-- For மேகவாயு, தமரகவாயு, பாரிசவாயு, see their primaries. வாயுக்கணம், s. [also மாருதகணம்.] One of the four inauspicious feet. See அஷ்டகணம், under கணம். வாயுக்குத்து, s. Pain from wind, and flatulency; cholic. வாயுசகன்--வாயுச்சகன், s. Fire, as the comrade of wind, அக்கினி; [ex சகன்.] வாயுதாரணை, s. Suppression of the the vital airs, by yogas, &c. வாயுத்தம்பம்--வாயுத்தம்பனம்--வாயு ஸ்தம்பனம் s. The art of arresting the winds. See கலைஞானம். வாயுபகவான், s. The god of the wind. வாயுபூதம், s. Atmosphere. வாயுமண்டலம், s. Region of the winds. வாயுமலடு, s. Sterility from flatulency. See மலடு. வாயுமூலை, s. North-west, as the source of winds, whence the god sends them forth. வாயுமைந்தன், s. [lit. wind-born.] Hanuman. 2. Bhima--as மாருதி. வாயுவம், s. One of the nine indications of the clouds. See மேகம், 9. வாயுவாஸ்திரம், s. A wind-dart, received from Vayu. வாயுவிளங்கம், s. [com. வாய்விளங்கம்.] A medicinal seed, like a pepper-corn, put in the mouth of children to assist their speech. (சது.) வாயுவின்கூறுபாடு, s. Characteristic qualities of the vital airs in the system, five in number, as ஓடல், கிடத்தல், கூட்டல், ஏறுதல், இறங்குதல். See வாயுவின்கூறு under கூறு. வாயுவைப்பிடிக்கிறமருந்து. Medicine that dissipates flatulency. வாயுவுபத்திரம், s. Pain from flatulency. 8)