pkāpptm (p. 287) --பகாப்பொருள், See under பகு, v. 8) *

pku (p. 287) கிறது, [p. பக்கது.] ந்தது, ம், பக, v. n. To part, divide, separate into branches, to ramify, as a tree or a family, கிளைக்க. (குறள்.) 2. To be at variance, to be disunited, பிரிய--as இழைபகஅம்பெய்தான், he shot as arrow so as to split a thread. (Beschi.) பகாப்பதம், s. [neg. பகா.] A primitive, indivisible word, as வில், a bow. பகாப்பொருள், s. [neg. பகா.] An epithet of God, the indivisible. பகுபதம், s. A compound word of one which may be divided--oppos. to பகாப் பதம்.--Note. It is of two kinds, பெயர்ப் பகுபதம், a compound noun as பொன்னன், and வினைப்பகுதம், a compound verb, as நடந்தான். பகுபதவறுப்பு, s. The six constituent parts of a word; பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, சந்தி, விகாரம், which see. பகுவாய், s. A large mouth, an open mouth, அகன்றவாய். 2. A large mouthed vessel, தாழி. (சது.) பகுவாய்க்கொள்கலம். A vessel with a large mouth. பகுவாய்ப்பறை. A large drum. 20)

viṉai (p. 398) s. Act, action, deed, work, தொ ழில். 2. Accumulation of moral actions, the results of deeds in former births, ஊழ். 3. An evil deed, mischief, the actions or intentions of enemies, தீவினை. 4. Design, thought, counsel, கருத்து. 5. War, போர். 6. [in gram.] A verb.--Note. Of verbs are தன்வினை, பிறவினை.முற்றுவினை, எச்சவினை, தெரிநிலை வினை, குறிப்புவினை, உடன்பாட்டுவினை or விதிவினை. மறைவினை or எதிர்மறைவினை, செய்வினை, செயப்பாட் டுவினை, செயப்படுபொருள்குன்றியவினை, செயப்படு பொருள்குன்றாதவினை; which see. அது அதிக விலைசெய்யும்போலேயிருக்கிறது. It appears that it will cause me much pain. வினைக்காலம்வருங்கால்மனைவழியுந்தெரியாது. When misfortunes come, we know not even our own house, i. e. are perplexed. [prov.] தன்வினைத்தன்னைச்சுடும். His devices injure himself. வினையின்காலம். A time of misfortunes. வினைவழி. According to fate. வினை, 2. The two-fold actions, good and bad, நல்வினை, தீவினை. வினைக்குணம், s. Spitefulness, sulkiness. வினைக்குறிப்பு, s. A conjugated appellative. வினைக்குறிப்புமுற்று, s. A finite conjugated appellative. வினைசூழ, inf. To plot evil. (p.) வினைசெயல்வகை, s. Means of accomplishing an action. வினைசெய்வோர், appel. n. Workmen; servants. 2. Doers of evil deeds. வினைச்சொல், s. Verbs of both kinds. வினைஞர், s. Artificers, கம்மாளர். 2. Ploughmen, மருதநிலமாக்கள். 3. Dancers, கூத்தர். 4. Sudras, சூத்திரர். (சது.) வினைதீர்க்க, inf. To remove moral corruptions. வினைத்திட்பம்--வினைவலி, s. Boldness in action. வினைத்தூய்மை, s. A pure action. (p.) வினைத்தொகை, s. An aorist form of the relative participle, as செய், instead of செய்த, செய்கிற or செய்யும். See தொகை நிலை. வினைப்பகாப்பதம்--வினைப்பகுதி, s. The root or primitive verb. வினைப்பகுபதம், s. The verb with its termination. வினைப்பயன்--வினைப்போகம்--வினைவழி, s. Fruit of moral actions. வினைமுதல், s. The agent or subject of the verb. வினைமுதற்றொழில், s. The object. வினைமுற்று, s. A finite verb, as செய் தேன், I did. வினையனுபவிக்க, inf. To suffer for the sins of former births. வீ, A syllabic compound of வ், and ஈ. 182) *