apakkuvam (p. 15) s. [priv. அ.] Immatureness, unripeness, [vul.] over-ripeness, what is past the proper age, பக்குவமின்மை; [ex பக்குவம், ripeness.] Wils. p. 42. APAKVA. அபக்குவர், s. Unfit, unworthy persons, persons ineligible for an advanced, தீட்சை. 19) *

pakkuvam (p. 288) s. Suitability, fitness for use, the right age, stage or degree, தகுதி. 2. Maturity that which is matured by nature or art, which is come to perfection, முதிர்ச்சி. 3. Ability, cleverness, competency, திராணி. 4. Maturity of the soul for absorption, ஆத்துமபரிபாகம். 5. Puberty of a girl, தெருட்சி. 6. (Beschi.) An excuse, an apology, போக்கு. W. p. 49. PAKVA. (c.) பக்குவமாய்ப்பார்த்துக்கொள். Take good care. பக்குவசாலி, s. A competent person. 2. One mature for emancipation, பரிபாகி. பக்குவஞ்சொல்ல, inf. To make an apology. 2. To give directions concerning any work or business. பக்குவப்பட, inf. To become mature, as the soul. 2. To arrive at puberty, as a girl. பக்குவமாக, inf. To become fit, competent or suitable. 2. As பக்குவப்பட. பக்குவமாய்ச்சமைத்தல், v. noun. Cooking well, cooking to one's taste. பக்குவம்பார்க்க, inf. To watch a fit time. பக்குவர், s. [pl.] Persons devoted to sacred things, of whom are three classes: 1. கருமகாண்டிகர், those engaged in ritual observance; 2. ஞானகாண்டிகர். those occupied in meditation; 3. பத்திகாண்டி கர், those absorbed in devotion. பக்குவவாளி--பக்குவன்--பக்குவி, s. A competent person, &c., as பக்குவசாலி. பக்குவாசயம், s. [in phys.] The stomach, one of the five receptacles of the body as ஆமாசயம். பக்குவாத்துமா, s. One fit for heaven as பக்குவசாலி. 15)

patti (p. 294) --பக்தி, s. Piety, faith, விசுவா சம். 2. Service, worship, வழிபாடு. 3. Love, affection, அன்பு. 4. Devotion, attachment; fidelity, to a parent, husband, king, guru, deity, சார்பு. 5. Consistent walk according to religious rules, exemplariness, morality, virtue, religious observance, ஒழுக்கம். W. p. 61. B'HAKTI. 6. A division of an army consisting of one chariot or elephant, three horse and five foot soldiers, பதாதி.W. p. 498. PATTI. பத்திகாண்டிகர், s. One of the three classes of devotees. See பக்குவர். பத்திசாதிக்க, inf. To exercise devotion. See சாதி, v. பத்திச்சுவாலகர், s. [also பத்திச்சுவாலை யர்.] Seraphim, burning, ones--a class of angels who burn like a flame in their piety, வானோர்கணத்திலோர்வகையார். (Beschi.) பத்திபண்ண--பத்திசெய்ய, inf. To practise devotion, exercise devout love, to cultivate piety. (Rare.) பத்திமார்க்கம், s. A course of religious zeal. பத்திமான், s. A pious, godly man, a zealot. பத்திவழிபாடு, v. noun. Divine service or worship. பத்திவிசுவாசம், s. Piety and faith. பத்திவைக்க, inf. To place one's affections on the deity. பத்திவைராக்கியம், s. Zeal in devotion, religious enthusiasm. 2. Piety and zeal. 70) *