tuppu (p. 247) கிறேன், துப்பினேன்,வேன், துப்ப, v. n. To spit, eject from the mouth, spit out from the mouth, உமிழ். (c.) அவனைக்காறித்துப்புகிறார்கள். They utterly reject or execrate him. துப்புண்ணி, appel. n. One fit to be spit upon. துப்பல், v. noun. Spitting, saliva, spittle, உமிழ்நீர். 2. [in play.] A word calling for a short respite or cessation. விளையாட்டைநிறுத்துமோர்குழூஉக்குறி. (c.) துப்பல்விட்டேன். I have closed the respite. துப்பற்காளாஞ்சி--துப்பற்படிக்கம், s. A spitting pot. துப்பு, v. noun. Spittle. 34)
