paṭṭā (p. 291) s. A deed of lease as பட்ட யம். [Hind usage.] 2. A flat iron bar, commonly used for the tire of the fellies of a wheel, வண்டிப்பட்டா. (c.) பட்டாதார்--பட்டாதாரன். s. A leaseholder; [ex தார், person, affix.] பட்டாப்போடுதல், v. noun. Fitting the iron round the wheel. பட்டாமணியக்காரன், s. A principal ryot appointed for the collection of taxes and superintending village affairs. 130)