nāmm (p. 273) s. Name, appellation, especially of a deity, பெயர். W. p. 461. NAMAN. 2. [vul. ராமம்.] The Vaishnuva sectarian mark on the forehead, திருநாமம். (சது.) 3. The white clay, or earth, used for the tridental mark, திருமண். (c.) 4. Reputation, celebrity, கீர்த்தி. 5. That part of the scales which incloses the needle, நிறைகோலின்நடு. 6. Fear, அச்சம்.--There are in use two kinds of marks, as பட்டைநாமம், a large mark worn by some Vaishnuvas ostentatiously; கிள்ளுநாமம், கீறுநாமம், a small mark worn in compliance with custom. நாமகரணம், s. (St.) Naming a child, commonly on the twelfth day for the brahman castes, the thirteenth for the royal caste, &c., being the day after purification. நாமகரணம்பண்ணுதல், v. noun. Naming a child with prescribed ceremonies. நாமக்கட்டி, s. Lumps of white clay, as நாமம், 3. நாமக்காரர், s. [plu.] Vaishnuvas. See நாமதாரி. நாமக்குச்சரி--நாமக்குச்சிலி, s. A woman's cloth of divers colours, ஓர்சேலை; [ex நாமம், the tridental mark.] நாமக்கூசா, s. A goglet made of whte clay. நாமசங்கீர்த்தனம், s. Praising the name (of Vishnu.) நாமஞ்சாத்த--நாமஞ்சூட, inf. To invest with a name, பெயரிட. 2. To wear the Vaishnuva mark. நாமஸ்தோத்திரம், s. Praise of a deity. நாமஸ்மரணை, s. Mental recollection of the name of a deity. நாமதாரணம், s. Bearing a name. 2. Wearing the Vaishnuva mark. நாமதாரணை, s. The first of the nine தாரணை, the worship of God under a name, or through an image. See தாரணை. நாமதாரி, appel. n. A worshipper of Vishnu as wearing the நாமம், நாமதாரி. நாமதேயம், s. A name given, or appellation, பெயர். (Sa Namadheya.) உம்முடையநாமதேயமென்ன. What is your given name? நாமம்தரிக்க--நாமமிட, inf. To take, have, or be invested with, a name. 2. To give a name. 3. To wear the Vaishnuva mark. நாமப்பொருத்தம், s. Astrological agreement in the names of a man and woman before they are married. நாமமாலை, s. A வஞ்சிப்பா poem, celebrating a man's praise; (lit.) garland of names. See பிரபந்தம், 16. நாமமிட, inf. To give a name. பெயரிட. 2. To put on the நாமம் mark. நாமமின்மை, s. Being nameless, as the deity, See எண்குணம், under குணம். நாமோச்சாரணம், s. (St.) Repetition of a name (of Siva or Vishnu). 115)

pṭṭai (p. 291) s. Bark of a tree, மரத்தோல். (சது.) 2. Coats forming the stalk of the plantain tree, வாழைப்பட்டை. 3. Gold or silver fringe, சரிகைப்பட்டை. 4. A stripe of streak, in general rather broad, பட் டைக்கோடு. 5. [in combin.] A flat part of the body, the shoulderblade. See. கைப்பட்டை, and தோட்பட்டை. 6. A thick fillet, web, &c., of gold thread, பொற்சரிகைப்பட்டி. 7. A collar of a shirt or cloak, a cape, கழுத் துப்பட்டை. 8. A palmyra timber, பனம் பட்டை. 9. [probably a change of பூட்டை.] A well-basket, இறைகூடை. 1. [in architecture.] A frieze, போதிகை. (Beschi.) 11. A rhomb, in gems, மணியிற்றீரும்பட்டை. 12. A broad folded seam, பட்டைத்தையல். 13. A small casket made of bark--as பொடிப்பட்டை. The compounds relating to a well-basket are of Jaffna. பட்டைக்கோலுதல், v. noun. [prov.] Making a well-basket of palmyra leaf. பட்டைக்காறை, s. An ornament for the neck, ஓர்கழுத்தணி. See காறை. பட்டைக்கிடங்கு--பட்டைக்குழி, s. A cavity at the bottom of a well. See. குழி. பட்டைசீவ--பட்டைதட்ட--பட்டையு ரிக்க. inf. The scrape off bark. பட்டைச்சாதம், s. Boiled rice moulded in a metal cup. See சாதம். பட்டைச்சாராயம், s. Arrack extracted from a bark. See சாராயம். பட்டைதீர, inf. [also பட்டையடிக்க.] To mark stripes of red and white on the walls of a Brahman's house and trees around. 2. See தீர், v. பட்டைத்தையல், s. As பட்டை, 12. பட்டைநாமம், s. A wide mark on the forehead. see நாமம். பட்டைமுட்டு, s. [prov.] Striking of the well-basket on the bottom from shallowness of water. பட்டையரைஞாண், s. A broad waistring. See அரைஞாண். பட்டைவிட்டுப்போதல், v. noun. The bark becoming loose. யோகப்பட்டை, s. A narrow stout web, used by a devotee to tie his knees in a sitting posture while he is engaged in meditation. 150) *