pṇikkṉ (p. 292) s. The director or manager of a play, who trains the actors; a dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 2. A fencing master, சிலம்பம்பயிற்றுவோன். 3. The manager of an elephant, an elephanteer, யானைப்பாகன். 4. One who teaches the use of arms, ஆயுதம்பயிற்றுவோன். 5. A teacher of any art; preceptor, a superintendent, a manager, உபாத்தியாயன். 6. A master builder, கொற்றர்தலைவன். 7. The headman of the barber-caste, நாவிதன். 8. A doctor who cures the poison of snakes, விஷவைத்தியன். 9. A man who distils arrack, சாராயங்காய்ச்சு கிறவன்; used in the south. இவன்பாதாளப்பணிக்கன். He is very profound. கிணறுமுழுகுகிறபணிக்கன். A workman who stones, or walls, wells. 11)

pṇikkm (p. 292) s. Amendment by correction. (R.) 2. See பணிக்கு. பணிக்கமிட, inf. To amend, to adjust. 10)

pṇikku (p. 292) s. [improp. பணிக்கம், பணி க்கி.] Accurateness of design, neatness, elaborateness in a work, திருத்தம். 2. Good health, a good constitution, சௌக்கியம். (c.) பணிக்காய், adv. Well, prudently, properly. பணிக்காய்ச்சமைக்கிறவன், appel. n. One who cooks well. பணிக்குசெலுத்துகிறவன், appel. n. A superintendent of workmen. பணிக்குசொல்லுதல், v. noun. Directing the doing of a thing. கட்டினவீட்டுக்குப்பணிக்குசொல்லுகிறவன்....... One who finds fault with a house that is already built, said, of a supercilious eritic. பணிக்குபண்ண, inf. To prepare, put in order. அவனுக்குஉடம்புபணிக்கில்லை. His bodily health is not good. 13)

pṇikkai (p. 292) v. noun. [prov.] Trimming the hair about the face, நேர்த்தியாய்மயிர்வெட் டுகை. 2. As பணிக்கு. 14) *

pātāḷam (p. 311) s. The infernal regions under the earth, the supposed abode of Nagas, கீழுலகம். 2. A deep hole, pit, chasm, gulf, an abyss, பிலம். 3. Any of the nether worlds, especially, the lowest, கீழேழுலகத் தொன்று. 4. Hell, நரகம். 5. [in astron.] The fourth sign from that in which the sun is present. W. p. 524. PATALA. பாதாளத்திற்கொண்டுபோய்ப்பதுக்கிவிட்டான். . . He has hid it in a very secret place. பாதாளகங்கை, s. As பாதாளவாகினி. பாதாளகிரகணம், s. An eclipse partly visible and partly invisible. 2. As காணாக் கிரகணம். See under கிரகணம். பாதாளநிலயம்--பாதாளபூமி, s. The lower regions, the abyss, கீழுலகம். பாதாளப்பணிக்கன், s. A deep, profound person. See பணிக்கன். பாதாளமூலம்--பாதாளமூலி, s. A variety of the cyperus grass; (lit.) whose root descends to the abyss, ஓர்புல்; the சீந்தில் creeper. 2. A kind of white ant, ஓர்கறையான். பாதாளலோகம், s. Any of the nether worlds. See உலகம். 2. The lowest of the nether worlds. பாதாளவஞ்சனம், s. A kind of magic. by which things deep in the earth, are discovered; [ex அஞ்சனம்.] பாதாளவயிரவன், s. Bhairava of the abyss, in reference to whom rice is boiled and sacrifice offered, in digging wells, and discovering hidden treasure, under ground. பாதாளவழி, s. Subteraneous passage to the abyss. பாதாளவாகினி, s. The ganges of the abyss. பாதாளவாசிகள், s. [pl.] Inhabitants of the nether-worlds. பாதாளவினையன், s. [alsoவினையளந்த பாதாளம்.] A deep scheming crafty man, மிகுசூதன். கிடுகிடுபாதாளம், s. Very deep, மிகு ஆழம். 7)

pāmpu (p. 311) s. A snake, a serpent, நாகம். 2. [in combin.] A belly worm; an earth worm, நாகப்பூச்சி. 3. The ninth lunar asterism, ஆயிலியநாள். 4. [Govt. usage.] Plaited grass, to protect the banks of river, புல் திரணை,--Note. There are many different kinds of snake--as இல்லிப்பாம்பு or கடற் பாம்பு, as sea-snake; கரும்பாம்பு, and செம்பாம்பு, Rahu and Kethu, which cause eclipses; இருதலைப்பாம்பு, a two-headed snake, amphis b&oe;na; (R.) சிறுபாம்பு, a small venomous snake; சீலைப்பாம்பு, a snake whose bite causes relaxation; மலைப்பாம்பு, or தாராமூக்கன்பாம்பு, a large mountain-snake, also the boa constrictor; and the following கண்குத்திப் பாம்பு, கீரிப்பாம்பு, சாரைப்பாம்பு, சுருட்டைப்பாம்பு, செவிப்பாம்பு, தாசரிப்பாம்பு, நாகப்பாம்பு, தண்ணீர்ப் பாம்பு, பச்சைப்பாம்பு, புடையன்பாம்பு, மண்டலிப் பாம்பு, மண்ணுணிப்பாம்பு, வழலைப்பாம்பு, விரியன் பாம்பு, which see in their places. பாம்பரணை, s. A venomous kind of See அரணை. பாம்பாட்ட, inf. To make a snake dance, especially the cobra. 2. (fig.) To trouble, to give annoyance. பாம்பாட்டம், s. A serpentine, wavy, meandering, zigzag course or motion. பாம்பாட்டி--பாம்புப்பணிக்கன், appel. n. A snake-dancer, கௌசிகன். [Commonly of the குறவர் caste.] பாம்பாட்டிச்சித்தர், s. An author of the சித்தர் class. பாம்புகடி, s. Bite of a snake. பாம்புகண்டசித்தன், s. A bear, கரடி. பாம்புகொல்லி, v. noun. A plant. ஓர் பூடு. பாம்புக்கல், s. A stone said to extract, if duly applied, the venom from a poisonous bite. See பாஷாணக்கல். பாம்புக்குட்டி, s. A young snake. See குட்டி. பாம்புக்குட்டிக்குப்பால்வார்த்து வளர்த்தாற்போலா யிற்று. It is like nourishing a young serpent with milk; said of a benefit rewarded by evil. பாம்புக்குத்தச்சன், s. White ants, கறை யான். பாம்புச்சட்டை, s. A snake's slough. See சட்டை. பாம்புதின்னி, appel. n. A kind of poisonous herb, the leaves of which are used with other ingredients to extract thorns--also called, முண்ணாயகி. பாம்புபிடிக்க, inf. To catch snakes. பாம்புபிடித்துக்கட்ட, inf. To twist long grass for the protection of the bank of a river during a flood. பாம்புபிணைதல், v. noun. Adhering as snakes in copulation. பாம்புப்புற்று, s. A snake's hole, commonly an old white ant's nest. பாம்புப்பெட்டி, s. A basket for carrying snakes. பாம்புமுட்டை, s. Snake's egg. பாம்பும்படமுந்தானம்பண்ண, inf. To make gifts, to religious mendicants, in the form of a snake with a spread neck, at an eclipse happening on the person's birth day, or at other critical periods. பாம்புமொச்சை, s. An herb, ஓர்பூடு, Dolichos falcatus. (R.) பாம்புவாய்வைத்தல், v. noun. Biting of a snake. பாம்புவிரல், s. The middle finger, நடு விரல். பாம்போடுவடலி, s. [prov.] A young palmyra tree, with long stalks, இளம்பனை. 56)