pṇṭai (p. 292) adj. [poctic form of பண்டு.] Old, ancient, former, முந்தின. 2. s. As பண்டு. பண்டையைப்போல. As formerly. பண்டைக்காலம், s. Former times. பண்டைச்சான்றோர், s. [pl.] The learned of antiquity, ancient persons. பண்டைநாள், s. Former days, antiquity. பண்டைமுறைமை--பண்டையின்மு றைமை, s. Ancient usage or customs. பண்டைவினை, s. Accumulated actions of former births. பண்டையர்--பண்டையோர், s. [pl.] The ancients. 46)