tiruttu (p. 240) கிறேன், திருத்தினேன், வேன், திருத்த, v. a. To correct, rectify, amend, adjust, சரிப்படுத்த. 2. To reform, reclaim, redress, குணப்படுத்த. 3. To elaborate, to perfect, பூர்த்திசெய்ய. 4. To mend, repair, refit; to meliorate, சீர்ப்படுத்த. 5. To improve land, or the mind; to discipline the mind, பண்படுத்த. 6. To persuade, or prevail on one; to induce consent to a bargain or proposal, உடன்படுத்த. 7. To level, to make even, சமனாக்க. (c.) 8. To clean fish, &c., to prepare vegetables, &c., for cooking, மேற்புறணிகழிக்க. 9. To scour, to polish by scouring, மினுக்க. 1. To perform moral actions properly, நற்கிரியைநடத்த. ஆளைத்திருத்திப்போட்டான். He has improved the man. பூமிதிருத்தியுண். Tilling the ground, eat. (Avv.) குணந்திருத்த, inf. To improve one's disposition. பரிகலந்திருத்த, inf. To scour and polish a brass plate. (p.) பேச்சுத்திருத்த, inf. To correct another's pronunciation of words. திருத்திவைக்க, inf. To correct another's pronunciation of words. திருத்துதல்--திருத்துகை, v. noun. Amendment; preparation of soil, for sowing, &c. 26)

nilm (p. 277) s. Ground, soil, earth, land, தசை. 2. The earth, the world, பூவுலகம். 3. Country, province, தேசம். 4. Appropriate place, seat, source--as of sound, தக்கவிடம். 5. Floor of a house or car, தளம். 6. Place, estate, இடம்.--Note. The four kinds of soil are: 1. குறிஞ்சி, hilly ground; 2. முல்லை, forest; 3. மருதம், agricultural land; 4. செய்தல், maritime tracts. நிலம்குளிரமழைபெய்தது. It has rainded so as to cool the groud. நிலஇலந்தை, s. A plant. See இலந் தை. நிலக்கடம்பு, s. A plant, ஓர்பூடு, Justicia acaulis, L. நிலக்கடலை, s. Ground-nut of the West Indies. See கடலை. நிலக்கணம், s. [in proso.] One of the four auspicious feet proper to begin a poem. See அட்டகணம் under கணம். நிலக்கரி, s. Coal as taken from the earth, pit-coal. நிலக்கறையான், s. A white-ant. See கறையான். நிலக்கன்று, s. A young sapling. நிலக்காரை, s. A kind of thorny shrub, ஓர்முட்செடி. நிலக்காளான், s. A kind of fungus, the toadstool. நிலக்குமிழ், s. A low, thorny shrub, ஓர்செடி, Gmelina Asiatica, L. நிலக்குழி, s. A hole in the ground in which a mortar is fixed, உரற்குழி. 2. The figure of a letter marked in sand for a child to trace over, அட்சரக்குழி. நிலக்குறி, s. Sigus said to appear in the ground when certain juices are poured on it, shewing whether treasure has been buried and of what kind--a branch of நீதிசாத்திரம். நிலக்கூந்தல், s. A plant, எலிச்செவிப் பூண்டு. See கூந்தல். நிலக்கொட்டை, s. A plant, Tragia Cham&ae;lea, L. நிலக்கொதி--நிலக்கொதிப்பு, s. Heat of the ground when a little rain falls after a long drought. 2. Heat of the ground after the day is past. நிலச்சார்--நிலச்சார்பு, s. [prov.] Nature or kind of soil, பூமியின்றன்மை. 2. Character of soil as enriching its inhabitants or the contrary, நிலவளம். நிலச்சுருங்கி, appel. n. A plant, Oxalis sensitiva, L. நிலச்சூடு, s. Heat of the ground as felt by the bare feet, said to be injurious to the sight, and prejudicial to health. நிலத்தரசுகாரர், s. [prov. pl.] Proprietors of the soil; also noblemen. நிலத்தாமரை, s. The rose-shrub. (R.) நிலத்தியல்பு--நிலவியல்பு, s. As நிலச் சார்பு. நிலத்தியல்பாநீர்திரிந்தற்றாகுமாந்தர்க்கினத் தியல்ப தாகுமறிவு. As rain water is changed according to the nature of the soil upon which it falls, so will the nature of men be changed according to the company they keep. (குறள்.) நிலத்துத்தி, s. A shrub. See துத்தி. நிலத்துளசி, s. A plant, ஓர்துளசி. See துளசி. நிலநெல்லி, s. A plant. See துத்தி. நிலந்தட்டி, appel. n. [prov.] A kind of pounder for beating or smoothing a floor, a road, &c., நிலத்தைச்சமனாக்குமோர்க் ருவி. நிலந்தெளிய, inf. (as an adv.) At daybreak; (lit.) when the ground is clearly visible. நிலப்பங்கு, s. Share of land. நிலப்பனை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு, Curculigo orchioides, L. (Roxb.) நிலப்பனைக்கிழங்கு--நிலப்பனங்கிழங் கு, s. The medicinal root of the plant. நிலப்பாகல், s. A creeper, ஓர்பாகற் கொடி, Momordica humilis, L. (R.) நிலப்பாலை, s. A plant. See பாலை. நிலப்பாவாடை, s. White cloth spread on the ground for a new-married couple, or at the time of a funeral procession for friends to walk on. See நடைபாவாடை. நிலப்பிரயோசனம், s. Production of the soil, profit of land. நிலப்பிளப்பு, v. noun. Crack, chasm formed by the sun in muddy soils. நிலப்புழு--நிலப்பூச்சி, s. A kind of worm. நிலப்பெயர்ச்சி-நிலப்பேதம், s. Change of climate, as favorable or unfavorable to health of man or beast. நிலப்பொட்டு, s. A spot made on the forehead of children by rubbing the finger on the smeared floor and touching it, மண்ணைத்தேய்த்திடுந்திலதம். 2. A kind of medicinal fungus, ஓர்காளான். நிலப்போங்கு, s. Quality of soil, good or bad, as affecting plants. நிலமகள், s. The earth as a goddess, பூமாதேவி. நிலமகன், s. The planet Mars, செவ் வாய், symbolically described as a son of பூமிதேவி. நிலமட்டம், s. Ground or water level. See நீர்மட்டம். நிலமண், s. [prov.] Earth laid down to form the floor of a house, தரையைநிரப் புமண். நிலமதிப்பு, v. noun. Estimation of land as to its value, produce, &c. நிலமயக்கம், s. Blending of different tracts of country, as the hilly, forest, &c. See திணைமயக்கம். (p.) நிலமறிதல், v. noun. Knowing the different soils for wells, &c., பூமியின்வள மறிதல். 2. Knowing the lucky side or place, in gambling. வெல்லுநிலமறிந்தவன். One knowing the point at which to place himself in order to win. நிலமிதி, s. [prov.] Peculiarity of place, climate, &c., as affecting health or disposition, இடவுரிமை. நிலமெடுத்தல், v. noun. Selecting by astrological calculations an auspicious spot for the site of a house, temple, well, &c. நிலமை, s. [prov.] Landed property, பூஸ்திதி. See நிலைமை. நிலம்பிராண்டி, appel. n. A kind of herb which takes fast hold of the ground, ஓர்பூடு. நிலம்புலம், s. Lands of different kinds. நிலவடலி, s. A very young palmyratree, சிறுபனை. நிலவடுப்பு--நிலஅடுப்பு, s. A hole cut in the ground for a fire place. நிலவரி, s. Land-tax. 2. The proportion due to government, as lord of the soil. நிலவளம், s. Peculiarity of soil as நிலவாசி, 2. நிலவலயம், s. The earth, the circle or sphere of the earth, பூமி. (p.) நிலவறை, s. A cavern, a cave, a cellar, a subterraneous room, avenue, &c., நிலவாகை, s. Cassia senna, as நிலஆ விரை. நிலவாகைச்சூரணம், s. Senna powders. நிலவாசி, s. Superiority of soil, as improving plants, நிலப்போங்க. 2. Peculiarity of soil as improving or deteriorating plants; sometimes also men, beasts, milk, &c. நிலவாடகை, s. [com. நிலவாடை.] Rent of land. நிலவாரம், s. [prov. தரைவாரம்.] The owner's share of produce from land. நிலவாழை, s. A kind of plant, ஓர்பூடு. நிலவாவிரை--நிலஆவிரை, s. [improp. நிலாவிரை.] A species of the ஆவிரை plant, Cassia senna, L. நிலவித்தியாசம், s. Difference of soil, country, climate, &c. நிலவியல்பு, s. Nature of soil, &c. See நிலத்தியல்பு நிலவிளா-நிலவிளாத்தி, s. A shrub of the விளா class, a low shrub of the Feronea species. நிலவிறிசு, s. [vul.] A kind of fire works set on the ground, ஓர்வாணம். நிலவீரியம், s. A kind of medicinal earth; also பூநீறு. நிலவுமரி--நிலஉமரி, s. A plant, ஓர் பூடு. நிலவூறல்--நிலவோதம், s. Dampness of soil, ground floor, &c. நிலவெடுப்பு, v. noun. [prov.] Breaking new soil, முதலாமுழவு. நிலவெழுத்து--நிலஎழுத்து, s. Writing on the ground, as school boys. நிலவேம்பு, s. A medicinal plant, ஓர் பூண்டு, Justicia Paniculata, L. நிலவேர், s. An earthworm used medicinally, and thus called politely, பூநா கம். செந்நிலம், s. A field of battle as செம் புலம். 2. Forest land of a red color, செந்த ரை. பண்பட்டநிலம், s. Tilled ground. 149)

paṇ (p. 292) s. Harmonious sound, music, song, musical mode, tune, இசைப்பாட்டு. 2. A full stringed lute, a வீணை with ten strings, நிறைநரம்புள்ளவீணை. 3. Horse's saddle or harness, gear, tackle, குதிரைக்கல்லணை. (சது.) 4. Fitness, adaptation, good quality, suitableness, order, தகுதி. 5. Docility, teachableness, training, அமைவு. 6. Trappings of an elephant or other beast, வாகன ங்களின்மேற்றவிசு. 7. Larboard side of a dhoney, மரக்கலத்தின்இடப்புறம். 8. Stay-rope, &c., on the larboard side, பாய்மரக்கயிறு. 9. [for. பணி.] Service, work business employment; service to the Deity, or a superior, தொண்டு. 1. [limited.] A time, a season, as a day, year, &c., பண், 4. Four kinds of melody in reference to soil; பாலை, barren ground; 2. குறிஞ்சி, hilly ground; 3. மருதம், cultivated land; 4. செவ்வழி, land near the sea. (சது.) பண், 21. Twenty one kinds of melody, in three classes: இராப்பண், 9, a class of nine night-melodies; பகற்பண், 9, a class of nine day-melodies; பொதுப் பண், 3, a class of three melodies for night or day. பண்கயிறு, s. Larboard stay-rope of a dhoney. பண்கொடி, s. A cane, or ratan used for wattling, or wicker work; an osier, a long switch. பண்டர், s. Bards, singers of a low caste accompanying a great man, and chanting his praises, பாடற்கீழ்மக்கள். (சது.) பண்ணானவன், appel. n. A man of good manners or habits. (limited.) பண்ணாய்ப்பாடுதல்--பண்ணிலேபாடு தல், பண்ணோடேபடித்தல்--பண்ணோடேபாடுதல், v. noun. Singing in a proper tune. பண்ணுக்குவருதல். As பண்படுதல். (R.) பண்ணுறுத்த, inf. To harness. 2. To garnish. (p.) பண்தப்புதல். The tune going wrong. பண்படுதல், v. noun. Becoming or being made fit or serviceable, சீர்திருந் துதல். 2. Being proper for tillage, as land, செப்பமாதல். 3. Being obedient, submissive, teachable, அமைதல். 4. Helping, serving, உதவுதல். பண்படுத்தல்--பண்படுத்துதல், v. noun. Fitting, adapting, tempering, seasoning, preparing, or tilling land. பண்படாதசிறை, s. An untractable slave. பண்படாநிலம், s. Soil not prepared for tillage. 2. Uncultivated land. பண்பட்டவன், appel. n. [neg. பண்படா தவன்.] An educated, experienced man. பண்பட்டுத்திரிதல், v. noun. Attending courteously on one; or continuing in a course of service. பண்பாடுதல், Learning the gamut and other varicties. பண்பிடித்தல், Pitching the right musical note. காலப்பண், s. Morning. சால்பண், s. A wicker work covering a large water jar. செவிப்பண், s. A cane basket to enclose a water-ewer, &c., for travellers. மாரிப்பண், s. Rainy season. விடியற்பண், s. Daybreak. 26) *

pṇpu (p. 292) s. Nature, property, natural or essential quality, குணம். (சது.) 2. Mode, state, manner, விதம். 3. Good quality, fitness, suitability, தகைமை. 4. Disposition. temper, சுபாவம். 5. [in gram.] An adjective, (p.)--Note. பண்புப்பெயர், are by some grammarians divided into two classes; குணப்பண்பு, abstract qualities; 2. தொழிற்ப ண்பு, qualities of actions. For ஒலிப்பண்பு, குறிப்புப்பண்பு, சாதிப்பண்பு, see in their places. பண்படி, s. The root of adjectives or words of quality. பண்படியாகப்பிறந்தவினை, s. Verbs derived from abstract nouns. பண்பாகுபெயர், s. [in gram.] Names of qualities, &c. See குணவாகுபெயர். பண்பி, s. A thing or persons possessing a quality. See குணி. (p.) பண்பிற்பகாநிலைப்பதம், s. Uncompounded words denoting quality. பண்புகாட்ட, inf. [prov.] To betray one's nature or descent. See குணங்காட்ட. பண்புச்சொல், s. An adjective or term expressing quality. See உரிச்சொல். பண்புடைமை, s. The quality of adapting one's self to others knowing their character. See உடைமை. (குற.) 2. Condescension in exalted personages. பண்புத்தற்கிழமை, s. One of the தற் கிழமை, a quality considered in relation to that to which or whom it belongs, as பாலின்வெண்மை, whiteness of milk. பண்புத்தொகை, s. A relative term in which the particle ஆகிய is understood. See தொகைநிலை. பண்புபாராட்ட, inf. To extol the good qualities of a person or thing. பண்புருபு, s. The particle, ஆகிய. பண்புரைப்பார், appel. n. [pl.] Messengers, agents, emissaries, தூதுவர். (சது.) பண்புவமை, s. [in rhet.] The comparison of properties, qualities, &c., of different things. See குணவுவமை. 56)