ayaṉ (p. 22) s. Brahma, பிரமன். 2. The son of Raghu, and father of Dasharatha, தசரதன்றந்தை. Wils. p. 12. AJA. 3. Argha, god of the Samanar, அருகன். (p.) அயனாள், s. The fourth lunar mansion, உரோகணிநாள். 2. The age of Brahma, பிரமன்வாழ்நாள். அயனூருவிலுதித்தோர், s. Those who proceeded from the thigh of Brahma, the agricultural and mercantile tribes, வைசியர். அயன்பதத்திலுதித்தோர், s. Those who sprang from the feet of Brahma-Sudras, the sevile tribe, சூத்திரர். அயன்மனைவி, s. Saraswati, the wife of Brahma, சரச்சுவதி. அயன்முகத்துதித்தோர், s. Those who came from the face of Brahma-Brahmans, பிராமணர். அயன்றோளுதித்தோர், s. Those who came from Brahma's shoulders-the military tribe, க்ஷத்திரியர். 14)

ālvāṭṭu (p. 43) s. The drying of a thing in the sun, உலர்ச்சி. (c.) ஆல்வாட்டுப்பதத்திலேயெடுத்து நிழலிலேவை. Take (the grain,) when a little dry and put it in the shade. 7)

iḷmai (p. 56) s. Youth, tenderness, immatureness, juvenility, infancy, இளமைப்பரு வம். 2. Indiscretion, immaturity of knowledge and intellect, illusion, உன்மத்தம். The opposite to இளமை is முதுமை. இளமையிலேபுண்ணியத்தோடேபழகு. Accustom thyself to virtue from thy youth. இளமையிற்கல். Learn from thy infancy. இளங்கதிர், s. Young ears of corn, பயிரினிளங்கதிர். 2. The early rays of the sun, இளங்கிரணம். 3. The sun early in the morning, உதையாதித்தன். இளங்கலையன், s. A species of paddy that ripens early, ஓர்நெல். இளங்கன்று, s. A young calf, சிறு கன்று. 2. A sapling, மரக்கன்று. இளங்காய், s. Green, unripe fruit, fruit just formed. இளங்கார், s. A kind of paddy which is reaped in the early part of the dark season, கார்நெல். இளங்கால், s. The betel creeper recently planted, வெற்றிலையிளங்கொடி. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. இளங்குரல், s. A low, suppressed cry--as at the commencement of a funeral wail, அமர்ந்தகுரல். 2. A shrill, fine voice, சிறுகுரல். (c.) 3. (p.) A young ear of corn, பயிரிளங்கதிர். இளங்கொடி, s. A young creeper, சிறுகொடி. 2. The secundine or afterbirth of a beast, பசுவினஞ்சுக்கொடி. 3. (fig.) [in poetry.] A female, பெண். இளங்கொற்றி, s. A cow that has recently calved, இளங்கன்றுடைப்பசு. இளசு, appel. noun. [prop. இளைசு.] That which is young, tender. இளஞ்சந்திரன்--இளம்பிறை, s. The horned moon, the crescent. இளஞ்சாயம்--இளநிறம், s. A slight tinge in dyeing, நன்றாய்ப்பற்றாதசாயம். இளஞ்சார்வு, s. [prov.] Palmyra or talipot leaves next to the tender shoot, or heart of the tree, குருத்தோலை. இளஞ்சிவப்பு, s. Light red. இளஞ்சூடு, s. Gentle heat, warmness. இளஞ்சூல், s. Young ears of corn not yet shot forth, பயிரினிளங்கரு. 2. An embryo, முதிராப்பிண்டம். இளநாக்கடிக்க, inf. [prov.] To affect reluctance. இளநீர், s. The water of a young cocoanut, இளந்தேங்காய்குள்நீர். 2. A tender or unripe cocoanut, இளந்தேங்காய், Cocos nucifer&ae;. 3. A faint color in a gem, மணியினிளநிறம். இளநீர்க்குழம்பு, s. A medicinal preparation for diseases of the eye, கண் மருந்திலொன்று. இளநீலம், s. Light blue, வெளிறி யநீலம். இளநீலநூல், s. Light blue thread. இளநெஞ்சன், s. A coward, dastard, a poltroon, கோழைமனதுடையோன். 2. A kind, tender-hearted man, இளகின மனதுடையவன். இளநெஞ்சு, s. Timidity, cowardice, pusillanimity, கோழைமனது. 2. A tender mind, இளகியமனது. இளந்தலை, s. Youth, juvenility, இளமைப்பருவம். 2. Being reduced in rank, lowness of circumstances, want of respectability, lightness, எளிமை. ஆளிளந்தலைகண்டுதோணிமிதக்கும். The buoyancy of the dhoney will be proportioned to the lightness of its freight. இளந்தலைக்கைம்பெண்சாதி, s. A young widow. இளந்தாரி, s. [vul.] A youth, a young man, வாலிபன். இளந்தென்றல், s. The gentle southwind. இளந்தை, s. Youth, tender years. 2. A young person or thing, a young one, a youngster. இளந்தோப்பு, s. A grove of young trees. இளந்தோயல்--இளந்தோய்ச்சல், s. Milk in a curdling state, தயிரினிளந்தோ யல். 2. The preparation in water of a heated blade for tempering, பதமிடுந்தோ யல். இளப்பம், s. [vul. prop. இளைப்பம்.] Inferiority, baseness, meanness, disgracefulness, flimsiness, திடமின்மை. சாதியிளப்பம், s. Inferiority, lowness of caste. இளமட்டம், s. A small pony, குறுங்குதிரை. 2. A little boy or girl, a stripling, youth, a young lady, சிறுவன் --சிறுவி. இளமண், s. A sandy soil. இளமண்டை, s. A tender skull, a thin skull, the hair of which early turns grey, the teeth of the person falling out prematurely. இளமத்தியானம், s. Towards mid-day. இளமலர், s. A bud about to burst. இளமழை, s. A light shower of rain, drizzling rain. இளமையோன், s. A youth, a young man. கட்டிளமையோன், s. A very young man--as மழவன். இளமைவழிபாடு--இளவழிபாடு, s. Fickleness, unsteadiness. 2. Elements, rudiments. இளம்பசி, s. Slight hunger--as between meals, easily relieved by light food, or fruit. இளம்பச்சை, s. Light green. இளம்பதம், s. Imperfectness, immaturity, moderateness in state or quality, இளமை. 2. A peculiar quality in medicinal oils derived from immature heat in some cases a defect, in others an excellence, இளம்பாகம். 3. A thin consistency obtained by melting, the first stage of melting, உருகுபதம். 4. The state of sweetmeats, pastries, or other kinds of food imperfectly cooked, வேகாப்பதம். 5. The state of oils or electuaries insufficiently prepared, இலேகியமுதலியவற்றின் பதக்குறைவு. 6. The quality of paddy, &c., imperfectly or moderately dried after boiling, நெல்முதலியவற்றின்காய்ச்சற்கு றைவு. 7. The state of being slightly parched, toasted, &c., வறுபடாப்பொரி. இளம்பயிர், s. Young shoots of corn, corn in a fit state to be transplanted. இளம்பருவம்--இளம்பிராயம், s. Juvenility, youth, early stage of existence. இளம்பறியல், s. That which is plucked when immature--said of cocoanuts. இளம்பாடு, s. Sufferings of nonage, இளமையிற்படும்பாடு. 2. Immaturity, unripeness, imperfection, இளம்பதம். இளம்பிடி, s. A young female elephant, சிறியபெண்யானை. 2. A woman, a lady, பெண்; [ex பிடி, a female elephant whose stately movements a lady is poetically described to resemble in her gait.] இளம்பிள்ளை, s. A young child. இளம்பிள்ளைவாதம், s. A kind of rheumatism to which young persons are subject, a kind of pleurisy. இளம்புல், s. Tender grass newly shot forth, முதிராப்புல். 2. The அறுகு grass. இளவடி, s. Imperfect distillation, இளம்பதத்தில்வடிக்கை. இளவரசு, s. The prince regent who performs the functions of government when the king becomes disabled by age or otherwise, இராசகுமாரன். 2. The heir apparent, பட்டத்துக்குரியபிள்ளை. 3. A king in his minority, குழந்தைப்பருவமுடைய வரசு. (பாரதம்.) இளவல், s. A younger brother, தம் பி. 2. A lad, a youth, இளைஞன். இளவாடை, s. Gentle north wind. இளவாளிப்பு, v. noun. [prov.] Dampness, moisture. இளவுச்சம், s. [in astrology.] The situation of a planet a little before it reaches the meridian, உச்சத்திற்கணிமையா குகை. இளவுறை, s. Incipient or immature curds. இளவெந்நீர், s. Lukewarm water. இளவெயில், s. The early sunshine of the morning; also applied sometimes to the moderated rays of the evening, காலைவெயில். இளவெலும்பு, s. A tender, unhardened bone--as in children, முதிராவெலு ம்பு. இளவெழுத்து, s. An unformed hand-writing, the first writing of a child, படியாவெழுத்து. இளவேனில், s. The milder period of the hot season, including the months of April and May. See பருவகாலம். 6)

klkku (p. 96) கிறேன், கலக்கினேன், வேன், கலக்க, v. a. To stir, mix, mix up liquids (not generally by shaking), agitate, perturb, ruffle, stir, shake, mix, &c., so as to make the liquid or matter all alike or equal in consistence, to puddle, குழப்ப, 2. To disconcert, discompose, disturb, disquiet, confuse, confound, perplex, embarrass, embroil, cause disturbance, tumultuate, கலங்கச் செய்ய. 3. To frighten, intimidate, distress, grieve, depress, abash, agitate, dismay, dishearten, dispirit, daunt, அஞ்சுவிக்க. 4. To bewilder, distract, திகைக்கச்செய்ய. குளத்தைக்கலக்கிப்பருந்துக்கிரைகொடுக்கவோ..... Why stir up tank, and give its fish to the hawks? i.e. why take pains to ruin a poor man for the sake of enriching others, or why labor and not liik after the profit. கலக்கிக்குடிக்க, inf. To mix and drink; i. e. stir up the sediment, wash off what adheres to the cup, &c.--as medicines. கலக்கிக்குடிக்கிறபதத்திளநீர். Cocoanut of an age proper to mix the kernel and drink it. கலக்கிவிட, inf. To beat one in dispute, to confute. 2. To threaten, intimidate. 3. To stir up, agitate--as water. 4. To cause a disturbance, uproar, tumult, &c. வயிற்றைக்கலக்க, inf. To feel uncomfortable in the bowels, inclined to go to stool. பேச்சிலேகலக்க, inf. To confound, perplex, puzzle one in controversy. 202)

cēṉai (p. 209) s. A host, an army, படை. W. p. 943. S'ENA. 2. Market, a fair, கடைவீதி. 3. weapon, ஆயுதம். (சது.) 4. (fig.) A large number, multitude, great quantity, &c., மிகுகூட்டம். 5. (Tel. loc.)Much, plenty, மிகுதி--This word retains its compounds. அவர்கள்உன்சேனையார்தானே. They are your kindreds, friends, &c. (a sarcastic expression.) அவர்வந்துசேனைநாளாச்சுது. It is now many days since he arrived. சேனாங்கம், s. A component part of an army; [ex அங்கம்.] சேனாசமுத்திரம், s. Ocean-like armies. சேனாதிபதி, s. A general, a commander of an army; [ex அதிபதி.] சேனாதிபத்தியம், s. The office of a general. சேனாதிபன், s. As சேனாதிபதி. 2. (in Culendars.) A planet considered as general for the year, with corresponding astrological results, வருஷபலக்கிரகங்களிலொ ன்று. சேனாபதி, s. A general. 2. Skanda, முருகன்; [ex பதி, lord.] சேனாமுகம், s. The front of an army. 2. A division of an army, consisting of three chariots, three elephants, nine horses and fifteen infantry. சேனைத்தலைவன், s. The leader of an army. சேனைத்தொகை, s. The component parts of an army--also called படைத் தொகை, consisting of 29,524 chariots, 29,534 elephants, 88,572 horses, and 147,62 infantry, and making a grandtotal of 295,34--are ten; viz: 1. பததி. --பதாதி. 2. சேனாமுகம். 3. குலுமம்--குமுதம். 4. கணகம்--கணம். 5. வாகினி. 6. பிரளயம் --பிரதனை. 7. சமு--சமுத்திரம். 8. சங்கம். 9. அனிகம். 1. அக்கோணி--அக்குரோணி, which see respectively in their places. சேனைப்படைகள், s. [prov.] A great many persons, a concourse of people. (c.) பிரமசைதன்னியம், s. The supreme intelligence--understood not of Brahma, but of Brahm. கூடஸ்தசைதன்னியம், s. See கூடம். 21) *

patattiram (p. 293) s. Wings, சிறகு. W. p. 497. PATATRA. பதத்திரி, s. A bird, பறவை. 8) *

ptm (p. 293) s. A proper temperament, temperature, consistency, degree of hardness or softness, quality or fitness, பக்குவம். (c.) 2. Boiled rice, சோறு. 3. Eating, உண்ணுகை. 4. A sacrificial grass, அறுகு. 5. Beauty, அழ கு. 6. Time, காலம். 7. An Indian hour of twenty-four minutes, நாழிகை. 8. (Beschi.) a kind of ode, சிந்து. மருந்தெண்ணைப்பதம், s. The stage when a medicinal oil is to be taken from the fire. 2. (fig.) Such a delicate state of the system as renders a person liable to disease from the least exposure. 3. (fig.) Excessive irritability of temper, extreme of sensibility.--Note. There are five degrees of inspissation: 1. குழம்புப்பதம், a thickened state; 2. கடுகுப்பதம், partial fluidity; 3. மந்தபதம், oily consistency; 4. மெழுகுபதம், waxy state; 5. முறுகுபதம், dryness. There are two states of heat in preparing oils, metals, &.c.: காயும்பதம், slight heat, for boiling the juices of plants; 2. வேல்பதம், full heat for melting gold, silver and other metals. பதக்கேடு, v. noun. Past the right stage, over-ripe, over-boiled, decayed, rotten. பதக்கேடானசரீரம். Debility of the system, often through age. பதத்துக்குக்காய்ச்ச--பதமாகக்காய்ச்ச, inf. To heat or boil medical oil, food, &c., to the proper degree. பதத்துக்குவடிக்க--பதத்தில்வடிக்க, inf. To strain a medical oil, &c., at the right stage of boiling. பதநீர், s. [com. பதனி.] Sweet toddy drawn in a pot lined with chunam To prevent fermentation. பதந்தப்ப, inf. To miss or pass the proper stage of boiling rice or medical oil, or in the ripening of fruits. 2. To pass the proper time for doing a thing. எகுபதந்தப்பிப்போயிற்று. The steel is not well tempered. பதபாகம், s. Gentleness, mildness, &c. பதப்பட, inf. [v. noun. பதப்பாடு.] To be seasoned, tempered, fitted, adapted, trained, பக்குவமாக. 2. To grow ripe, பழுக்க. பல்லுக்குப்பதப்பட்டது. It is adapted to the teeth--as well boiled for an old man, &c. பதப்படுத்த, inf. To season, temper, tan, mould, adapt, train. பதமழிவு, v. noun. Over-ripeness. See பதனழிவு. பதமறிய, inf. To know the right stage, temperature or consistency. பதமாயிருக்க, inf. To strain the water from boiled rice that it may be properly dry. பதமெடுக்க--பதம்பிடிக்க, inf. To hit on the right stage, as in boiling rice, oil, &c. பதம்பண்ண, inf. To season, to temper, to mould; to tan. பதம்பாட, inf. To compose a பதம் ode. பதம்பார்க்க, inf. To try the taste, consistency, &c., of boiling rice, to try a fruit, by feeling, smelling, or cutting. &c. 2. To hesitate and not enter on a business promptly. 2. [in burlesq.] To have misgivings, and doubts as to doing a thing for another. 4. To examine the moistness of land, &c., to ascertain its fitness for sowing. 14) *

pātam (p. 310) s. Foot; the leg of a person, animal, article of furniture, &c., கால். 2. Line of a stanza, பாட்டினடி. 3. A quarter part, a fourth, காற்பங்கு. 4. Quadrant of a circle ninety degrees, வட்டத்தின்காற்பங்கு. W. p. 525. PADA. 5. Foot of a tree, மரத் தடி. 6. Base of mountain or hill, அடி வாரம். 7. The four states of bliss, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம். பாதகடகம், s. An ornament for the foot of a female, பாடகம். W. p. 525. PADAKADAKA. பாதகமலம், s. Lotus-like-feet of deity, or great person. பாதகாணிக்கை--பாததட்சணை, s. A present to a great personage, laid at his feet. பாதகுறடு, s. Sandals. See குறடு. பாதகுறட்டின்குமிழ், s. A knob by which the sandals are kept on. பாதக்காப்பு, s. Slippers, clogs, Indian shoes, செருப்பு. பாதசரம், s. A kind of foot ornament, for females. (c.) பாதசன், s. A man of the fourth or Sudra tribe, as born from the feet of Brahma, நான்காம்வருணத்தான்; [ex. சன், one born.] பாதசாகை, s. A toe, கால்விரல். பாதசாபலியம், s. As பாததாடனம். பாதசாரம், s. Motion of the planets. See சாரம். பாதசாரி, s. A foot-man, a foot- soldier, காலாள். Compare பாட்டைசாரி. பாதசாலம், s. Foot ornaments in general, காலணிப்பொது. (சது.) பாதசுத்தி, s. Cleaning or purifying the feet. See கால்கழுவ. பாதசேவை, s. Service, duty or work, for a god, an idol, or a guru, (lit.) worshipping at the feet, அடித்தொண்டு. தேவரீருடையபாதசேவை கிடைக்கவில்லை. . . I have not lately had the privilege of worshipping at your feet. பாதச்சாயை, s. The shadow under the foot, அடிநிழல். 2. See சாயை. பாததட்சணை, s. See பாதகாணிக்கை. பாததரிசனம், s. Interview with a great person, (lit.) sight of the feet, பததெரிச னம். பாததாடனம்--பாதப்பிரகாரம், s. (St.) Kicking with the foot, உதை. பாததாமரை--பாதாரவிந்தம், s. As பாத கமலம். பாததீட்சை, s. A high kind of தீட்சை, or species of illumination. See திருவடி தீட்சை. பாததீர்த்தம்--பாதோதகம், s. Water in which the feet of an idol or guru have been washed. See உதகம். பாததூளி, s. Dust of the feet, commonly of a great person. பாதத்திலேவிழ, inf. As பாதம்பணிய. பாதபங்கயம்--பாதபதுமம்--பாதபத் மம்--பாதபற்மம், s. Lotus-feet of a holy, or great personage. பாதபரிசம், s. Touching a superior's foot, திருவடிதீண்டுகை. 2. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். பாதபீடம்--பாதபீடிகை, s. footstool, as பாதாசனம். பாதபூசை, s. Worshipping with flowers, the feet of a Guru or other sacred person, as one of the rites of hospitality. பாதப்பிரகாரம், s. As பாததாடனம். பாதப்பிரட்சாளனம், s. Washing the feet, கால்கழுவுகை. See பிரட்சாளனம். பாதமயக்கு, s. verse capable of transposition; as அடிமயக்கு. (p.) பாதமுத்தி, s. Kissing the feet of a great person. 2. As சாயுச்சியம். பாதமுத்திரை, s. Sandals, &c., in which there is the print of a Guru's or other sacred person's foot; left with a disciple, in token of protection; and to be worshipped. பாதமூலம், s. The ball of the foot, குதிக்கால். W. p. 525. PADAMOOLA. பாதம்பணிய, inf. To prostrate at one's feet. பாதம்பாலிக்க, inf. To set the foot on the head of a prostrate worshipper, and bless him. பாதரட்சணம்--பாதரட்சை--பாதரக்ஷை, s. Shoes, slippers, clogs, or sandals, (lit.) defence, or safe guard for the feet,தொடு தோல். பாதவந்தனம், s. Homage, reverence, worship, at the feet of a great person. பாதாக்கிரம், s. The tip of the foot, end of the great toe, கானுனி; [ex அக்கிரம், point.] பாதாக்கிராந்தன், s. [pl. பாதாக்கிராந் தர்கள்.] A worshipper at the feet; an expectant, அடிவணங்குவோன். பாதாங்குட்டம், s. The great toe, காற் பெருவிரல்; [ex அங்குஷ்டம்.] பாதாசனம், s. Footstool, பாதபீடிகை. 2. Sandals, பாதகுறடு. பாதாதிகேசம். From foot to head. 2. s. A poem as கேசாதிபாதம். See கேசம். பாதாம்புயம்--பாதாரவிந்தம், s. Lotus feet as பாதபங்கயம். பாதார்த்தம், s. An eighth part, எட்டி லொன்று; [ex. அர்த்தம், half.] An offering to a deity or sacred person, as பாதகாணிக்கை. 18) *

muttirai (p. 357) s. Seal, signet, seal-ring, இலாஞ்சனை. 2. Stamp, impress, private mark, அடையாளம். W. p. 655. MUDRA. 3. Badge of a soldier or peon, முத்திரைப்பி ல்லை. 4. A distinguishing mark impressed upon a votary with a hot iron. See முத்திரைதானம்பெற. (c.) கன்னிமுத்திரை, s. The hymen. See கன்னி. முத்திரைகுத்த--முத்திரைபோட, inf. To seal, to stamp. முத்திரைகுத்திப்பார்ப்பார், s. [com. தத் துவாதிகள்.] Dwita brahmans, who impress the mark of Vishnu upon a soft paste of sandal-wood-powder, and put it on different parts of their bodies. முத்திரைக்கம்பு--முத்திரைக்கோல்-முத்திரையச்சு, s. A sealing stick, a stamp. முத்திரைக்கூடம், s. The place where all kinds of goods are stamped. முத்திரைச்சூடு, s. Branding an animal. முத்திரைச்சேவகன், s. A peon, or servant, bearing a badge. (R.) முத்திரைதானம்பெற, inf. [appel. n. முத்திரைதானம்பெற்றவன்.] To be branded on the shoulders with the mark of a chank and wheel, in honor of Vishnu. முத்திரைபங்கம், s. Forcing a seal. முத்திரைப்பலகை, s. A wooden stamp for sealing a heap of corn. முத்திரைப்பல்லவம்--முத்திரைப்பல்லவி, s. The chorus at the end of each verse in பதம்; the burden of the song, பதத்தின டிதோறுமொட்டிப்படிக்குமோர்பல்லவி. முத்திரைமோதிரம், s. A ring with a seal. முத்திரைலாஞ்சனை, s. The sign of a sealing. [a pleonasm.] முத்திரையுடைக்க--முத்திரையைமுறிக் க, inf. To unseal, to break a seal. 29) *