caṇṭāḷam (p. 158) s. Lowness, baseness, meanness, barbarism, இழிவு. 2. A base creature. a vile wretch, நீசன்; [ex Sa. chan'd'hala.] 3. (R.) A demon, பேய். (p.) மிருகசண்டாளங்கருத்தபம். An ass is the basest of animals. (p.) சண்டாளத்துரோகி--சண்டாளப்பாவி, s. A barbarous or vile wretch. (c.) சண்டாளப்பிராயச்சித்தம், s. Expiation of defilement from contact with a murderer, or other base wretch, or from the intrusion of such a one into a sacred shrine. &c. சண்டாளன்--சண்டாளி, s. A low degraded man, a villain, இழிஞன், 2. A man of low and degraded caste, a flesh eater, &c., புலைஞன். (c.) 3. An apostate who has forfeited the privileges of his religion, caste, &c., பதிதன். 4. One born of a Brahmani and a Sudra father, பார்ப் பனஸ்திரியிடத்திற்சூத்திரனுக்குப்பிறந்தோன். 13) *
