kḷppṉṉai (p. 99) s. A shrub, ஓர்செடி. 24)

kuẕi (p. 128) s. A pit, a hole, a hollow, a cavity, a dimple, a depression, an excavation, பள்ளம். 2. [local.] A square foot, சதுரஅடிக்குழி. 3. A cubic foot, கனவடிக்குழி. 4. [prov.] A square of twelve feet, in landmeasure, பன்னீரடிச்சதுரக்குழி. 5. A well, கிணறு. 6. A tank, குளம். 7. The belly, வயிறு. 8. [prov.] A cavity at the bottom of a well from which to fill the basket when the water gets low, பட்டைக்கிடங்கு. 9. A grave, usually in composition--as பிரே தக்குழி. குழியிலேபோவாய். May you go to the grave; i. e. may you be ruined, a curse. குழிக்குத்து, s. [prov.] A hole, made for plants in transplanting. குழிக்குத்துக்கோல், s. A short stick, used in making the குழிக்குத்து. குழிபறிக்க--குழிதோண்ட, inf. To make a hole or a pit. குழிதிறக்க, inf. [local.] To open the sacred pit, with appropriate ceremonies, preparatory to the Mohurrum feast. குழிமூட, inf. To fill up the sacred pit. See குழிதிறக்க. குழியிற்புதைக்க, inf. To bury; to conceal. 2. To bury the dead, to entomb. குழிவிழ, inf. To form--as dimples or hollows in the cheeks, ulcers, &c. 2. To form, to be worn, &c.--as hollows in floors, or other surfaces. குழியில்விழ, inf. To fall into evil, vice, &c; lit. into the pit. குழியடிக்க, inf. To make holes in stones--as a stone-cutter. குழிக்கிட்டி, s. [local.] A kind of கிட் டிபுள்ளு game among boys, ஓர்விளையாட்டு. குழிச்சட்டி, s. A kind of earthen pan with hollow cavities for frying cakes. குழிப்புண், s. An ulcer in which holes are formed. குழியச்சு, s. Moulds for making gold beads. குழியம்மி, s. A hollow grind-stone. See under அம்மி. குழித்தைலம், s. Pit-oil; i. e. oil extracted in a pit. குழிநரி, s. A fox, ஓர்நரி. குழிமுயல், s. A rabbit, a coney, ஓர் முயல். குழிப்பிள்ளை, s. A cocoanut, planted deep--not to be . எத்தனைகுழி. How many square feet, or how many குழி? குழிக்கணக்கு, s. Square measure, reckoning by square feet, &c. குழிமாற, inf. [in arith.] To square; also, to multiply a number into another, குழிபெருக்க. குழிமாற்று, v. noun. [in arith.] Table of squares; also, of multiplication, குழிப் பெருக்கம். பெருங்குழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of integral numbers. சிறுகுழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of fractional or mixed numbers. குழிவெட்டி, s. A grave-digger, பிரே தக்குழிதோண்டுகிறவன். அட்்டைக்குழி, s. A pit of leeches, especially, a pit in hell, said to be infested with leeches. 27)

cempu (p. 204) s. Copper, தாம்பிரம். 2. (Tel. சஎு.) A small metal-pot. commonly of copper, used as a drinking cup, நீரருந்துஞ்செம்பு--Note. In combination it often becomes செப்பு. செம்புக்கம்பி--செம்புக்கம்பி, s. Copper wire. செம்புக்கடாரம், s. A copper boiler. செப்புக்குடம், s. A copper water-pot. செப்புக்குழாய், s. A copper tube for a gutter, &c. 2. A little copper tube, with covers at both ends, to enclose magical diagrams. செப்புக்கோட்டை, s. The fort of Ravana, mythologically said to have been made of copper, இராவணன்கோட்டை. செப்புச்சட்டி, s. A copper pan. செப்புச்சல்லி-செம்புச்சல்லி, s. [prov.] Copper challies, one-third of a pice. செப்புச்சிலை, s. An idol, a copper statue. 2. A copper colored stone, மரந் தளிர்க்கல். செப்புத்தகடு, s. Copper in plates. செப்புத்தூண், s. Pillars of copper. செப்புத்தொட்டி, s. A copper trough. 2. (R.) A kind of arsenic, செந்தொட்டி. செப்புப்படி, s. Copper measure. செப்புப்பட்டயம், s. Engraving on copper--as royal grants, &c. செப்புப்பாத்திரம், s. Copper vessel. செப்புப்பாளம்--செம்புப்பாளம், s. Copper in bars. செம்பூசி, s. A copper needle; sometimes used as an instrument of torture thrust into the fingers. செப்போடு, s. Tiles of copper, used for roofing, (temples, &c.) செம்பிலேதண்ணீர்கொடுக்க, inf. To hand the water pot to the guests to rinse their mouths, as a notice that food is ready. செம்புக்களிம்பு, s. Verdigris of copper. செம்புக்காசு-செம்புநாணயம், s. Copper coins. See காசு. செம்புப்பற்று, s. Alloy of copper in gold. செம்புமலை, s. A mountain with copper ore. செம்பூறல், v. noun. [prov.] Oxidation of copper. செம்பூறிப்போக, inf. To be tainted-as milk, &c., by being kept in a copper pot. Compare களிம்பூற. செம்புமணல், s. Sand containing copper. அபிஷேகச்செம்பு, s. A copper pot, used in anointing an idol, in private worship. கொட்டுச்செம்பு, s. A copper pot made by beating instead of casting. ஈயச்செம்பு, s. A leaden pot. கெண்டிச்செம்பு, s. A brass pot with a nose. See கெண்டி. பன்னீர்ச்செம்பு, s. A pot for sprinkling rose water. வார்ப்புச்செம்பு, s. A cast copper-pot. 2. Cast copper, not very malleable. வெண்கலச்செம்பு, s. A pot of வெண் கலம். வெள்ளிச்செம்பு, s. A silver pot used in temples, &c. வன்னச்செம்பு, s. A kind of brass pot, inlaid with copper, of superior workmanship, made at Combaconum. கொத்துவேலைச்செம்பு, s. A wrought copper pot. பித்தளைச்செம்பு, s. A brass pot. 14)

pñcrm (p. 291) s. A nest, a bird-cage, கூடு. 2. A kind of basket, பன்னுங்கூடு. 3. Pottery, மட்கலம்வனையுங்கூடம். 4. Place, position, location, place of abode, இடம். W. p. 495. PANCHARA. 5. An eagle, கழுகு. 6. The செருந்தி tree. 2)

pañcu (p. 291) s. Cotton in general. See பஞ்சி, Sa. 2. Cloth சீலை. 3. The cotton shrub, பருத்தி, Gossypium herbaceum. 4. Down of the Illecebrum lanatum, பூனைபஞ்சு. (c.) பஞ்சும்நெருப்பும்போலே. As cotton and fire; to express the temptation from mingling of the sexes, &c. பஞ்சணை, s. A cushion stuffed with cotton, பஞ்சுமெத்தை. 2. See பஞ்சு. பஞ்சிற்றுகள், s. A small, lineal measure, தேர்த்துகள். பஞ்சிற்றொடர்--பஞ்சிற்றொடர்நுதி, s. The end of a cotton web next to the thread. See துய். பஞ்சினூல், s. Cotton-thread. பஞ்சுகடைதல், v. noun. Tousing cotton with a turning stick in a pot. பஞ்சுகொட்ட, inf. To beat cotton, by a machine like a bow-string. பஞ்சுகொட்டி, appel. n. One who beats cotton. பஞ்சுக்கொட்டை, s. A handful of cotton prepared for spinning. பஞ்சுசூர்தல், v. noun. Tousing cotton with the fingers. (p.) பஞ்சுநூற்றல், v. noun. Spinning cotton பஞ்சுபன்ன, inf. To pull cotton with the fingers. பஞ்சுபன்னுகிறதுபோலேபன்னுகிறது. Paining and twinging, like picking cotton. பஞ்சுப்பெட்டி, s. A small cotton basket. பஞ்சுப்பெட்டிபோலேநரைத்ததலை. A head as grey as a cotton basket. பஞ்சுப்பொதி, s. A cotton sack, a bag for cotton. பஞ்சுமெத்தை, s. A cotton bed or mattress. பஞ்சுவாய்க்கொள்ளுதல், v. noun. Forming as a cotton-like-substance on the eye of sprouting rice, on the fourth or fifth day after sowing. 23)

pṉi (p. 304) s. Dew, mist, fog, haze, இமம். [common usage] 2. Coldness, coolness, குளிர். 3. Fear, reverence, dread, அச்சம். 4. Trembling, agitation, shivering with cold, quaking, நடுக்கம். 5. Distress, suffering, sorrow, துன்பம். 6. Any thing refreshing, soothing, gratifying, குளிர்ச்சி. பனிக்கண்திறந்தால் மழைக்கண்திறக்கும். If dew fall, it will soon rain. பனிக்கட்டி, s. Hard frost, உறைந்த பனி. 2. Snow, உறைந்தமழை. 3. As உறைந்தநீர். பனிக்காலம், s. Dewy season. பனிக்கொட்டுதல், v. noun. Dew falling heavily. பனிக்கதிர், s. Moon, the cool rayed, சந்திரன். (சது.) பனிக்காடு, s. Thick fog. பனிக்காற்று, s. [also ஊதற்காற்று.] Cold wind in the dewy season, commonly impregnated with dew. பனிக்குடம், s. [prov.] The uterus. See பன்னீர்க்குடம். பனிக்குடமுடைதல். The coming away of the waters at a birth, passing of the amniotic fluid. பனிச்சாமை, s. A species of சாமை grain. பனிதாங்கி, appel. n. A kind of herb, ஓர்பூடு. பனித்திவலை--பனித்துளி, s. Dew drop. பனிநத்தை, s. A snail prevalent in the dewy or rainy season. பனிநீங்குதல், v. noun. Dew Vanishing. பனிநீர், s. [com. பன்னீர் which see.] Rose water, or other liquid perfumery, also serum and water of the amnion. பனிப்பகை, s. The sun, as the foe or dispeller of dew or fog, சூரியன். பனிப்படலம், s. A thick embankment, or expanse of fog. பனிப்பயறு, s. A kind of pulse. See பயறு. பனிப்பருவம், s. They dewy season former and latter. See பருவம். பனிப்புகார், s. A. mist of dew, haze or fog. பனிப்புழு, s. Small grub, caterpillar, blight in vegetation in the dewy season. 2. A very small worm causing itching between the toes in the dewy season, சேற்றுப்புழு. பனிப்பூங்காரம், s. Mist or fog when the sun shines. பனிப்பூடு, s. A kind of herb. பனிப்பெயர்தல், v. noun. Dew going to fall. பனிப்பெய்தல், Dew falling. பனிப்பெய்துகுளம்நிரம்புமா. Will a tank be filled by the falling of the dew? பனிமலை, s. The Hymalaya range of mountains, as covered with snow, இம கிரி. (சது.) பனிமூடுதல், v. noun. Over-spreading of fog, &c. பனிமேகம், s. A light cloud in the dewy season, not portending rain, வெண் மேகம். பனிமேய்ச்சல், v. noun. Grazing, as some animals in the mornings of the dewy season. 2. [in cant.] Enjoying sensual pleasures to satiety. பனிமொழி, s. Soothing, gratifying discourse, soothing words, குளிர்ந்தசொல். 2. [pl. பனிமொழியார்.] One of the fair sex, பெண். (p.) பனியவரை, s. A kind of bean that yields in the dewy season. 19)

pṉṉl (p. 304) s. Cotton for spinning, பருத்தி. 2. See பன்னு, v. 36)

pṉṉīr (p. 304) s. [a change of பனிநீர்.] Rose water, or other fragrant extract, used in perfumery, வாசனைநீர். 2. Serum, thin humor from poisonous bites, ulcers, &c., சினைத்தநீர். 3.Water of the amnion, கருப்பைநீர். (c.) பன்னீர்க்குடம், s. The amnios, or membrane containing the water in which the f&oe;tus floats.--In combination, பன் னீர்க்குடமுடைதல். பன்னீர்க்குப்பி--பன்னீர்செம்பு--பன் னீர்த்துருத்தி, s. A kind of vessel with holes, for sprinkling rose water, &c. பன்னீர்தெளித்தல், v. noun. Sprinkling fragrant water. பன்னீர்மரம், s. A tree bearing white fragrant flowers, Guettarda speciosa. பன்னீர்வடிக்க, inf. To distil fragrant essential oils. 44)

pṉṉu (p. 304) s. Tax, custom, rent, tribute, வரி. (R.) 45)

pṉṉu (p. 304) கிறேன், பன்னினேன், வேன், பன்ன, v. a. To speak, say, talk, declare, சொல்ல. 2. To speak softly, delicately, &c., as a lady, மெல்லப்பேச. 3. To speak, talk, read indistinctly, hesitatingly, word by word as a learner, a foreigner, a parrot, &c., நின்றுநின்றுவாசிக்க. 4. To recite or interpret word by word, விவரிக்க. 5. To touse cotton with the fingers, பஞ்சுபன்ன. 6. v. n. To be close, thick, crowded, நெருங்க. பன்னிப்பன்னிவாசிப்பான். He can read a very little. பன்னல்--பன்னுதல், v. noun. Tousing cotton with the hand. 2. Speaking. 3. Being close. (சது.)

pl (p. 301) --பல்லு, s. Tooth, teeth, எயிறு. 2. Fluke of an anchor, நங்கூரப்பல். 3. Cog of a wheel, tooth of a saw or sickle, a jagg, கருக்கு. 4. Tooth of a comb, சீப்பின்பல். 5. Scollop in the border of a garment, &c., indentation, notch, சேலையினருகு. 6. Bunch of garlic, onion, &c., a young sprout from the parent root, வெள்ளைப்பூண்டுமுதலிய வற்றின்பல். 7. Fang of a snake. See நச்சுப் பல்--of பல் tooth are அரிசிப்பல், கடைவாய்ப் பல், கோரப்பல், சொத்தைப்பல், மாட்டுப்பல், which see; also அடிப்பல், or கீழ்ப்பல்; மேற்பல், or அண்பல், நீக்குப்பல், சிங்கப்பல். --Note. Before a nasal பல் becomes பன், as பன்னுனி, the tip of a tooth. பல்லரணை--பல்லரனை, s. A kind of excrescence on the gums, gum-boil, ஓர் நோய். பல்லன், s. [fem. பல்லி.] A man with long or large teeth. பல்லிடுக்கு, s. Partings between the teeth, in reference to food sticking in them. பல்லுகட்ட--பற்கட்ட, inf. To fasten teeth [with gold] 2. To make and place [artificial] teeth. பல்லுகிட்டல்--பற்கிட்டல், v. noun. Chattering of the teeth from cold. 2 Closing together the jaws in convulsions; (lit.) approaching together of the teeth. பல்லுக்காட்ட--பல்லைக்காட்ட--பற்கா ட்ட, inf. To grin from meanness or want of good manners. 2. To cringe, beg meanly, ask pardon in a cringing manner. 3. To laugh irreverently. பல்லுக்குச்சி, s. As பற்குச்சி. பல்லுக்குத்த--பற்குத்த, inf. To ache in the teeth. 2. To pick the teeth. பல்லுக்குப்பதப்பட்டது, appel. n. Delicate food; also used in contempt. பல்லுக்கெஞ்ச--பல்லைக்கெஞ்ச, inf. As பல்லுக்காட்ட, 2. பல்லுக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of pastry covered with roasted pulse or rice in imitation of teeth, made on the appearance of the child's first tooth. பல்லுக்கொறிக்க, inf. To grind the teeth together. பல்லுதிரஅடிக்க, inf. To strike out one's tooth or teeth by a blow. பல்லுத்தீட்ட--பல்லுத்தீற்ற, inf. To clean the teeth,தந்தசுத்திசெய்ய. 2. [prov.] To abuse one. பல்லுநோவு, s. The tooth-ache. பல்லுப்பட, inf. To be hurt by a bite. 2. To sprout out, as teeth in cattle. பல்லுப்பிடுங்க--பல்லைப்பிடுங்க, inf. To draw a tooth பல்லுமினுக்க, inf. As பல்லுவிளக்க. பல்லுமுளைத்தல், v. noun. Sprouting of teeth, teething. பல்லுவலி--பல்வலி. Aching of the teeth. பல்லுவேர், s. Root of the teeth. பல்லுவேர்சாதல். Perishing of the teeth at the roots. பல்லுளைவு, v. noun. Supposed distress of the teeth of a snake or beast. See உளைவு. பல்லுவிளக்க, inf. To clean the teeth. பல்லூத்தை, s. Uncleanness of the teeth. பல்லையிளிக்க, inf. To show the teeth in grinning. பற்கடிக்க, inf. To gnash the teeth in grinning. பற்கடிக்க, inf. To gnash the teeth. பற்கறை, s. [improp. பக்கறை.] Tartar, or artificial blackness of the teeth. பற்காவி--பற்காறை, s. A kind of black ochre, or composition of betel, &c., used to strengthen and color the teeth. See காவி. பற்குச்சி--பற்குச்சு--பற்கொம்பு-பல்லுக்கொம்பு, s. A small stick used to clean the teeth. See குச்சு, தந்ததாவனம். பற்குத்தி, appel. n. A tooth-pick. பற்குறி, s. See தந்தக்குறி. பற்சிராய், s. Flake of tartar broken from the teeth. (limited.) பற்பட, inf. To be bitten by a snake, as பல்லுப்பட. பற்பேத்தை, s. [prov.] Gum boil, as பல் லரணை. பன்னீக்கம்--பல்நீக்கம், s. Unevenness of teeth; [ex நீக்கம்.] 69)

mṉṉu (p. 347) --மன், கிறேன், மன்னினேன், மன் னுவேன், மன்ன, v. n. To be fixed, lasting; to remain, to be settled, நிலைபெற. 2. [also பன்னு.] To be close or thick, பொருந்த. (p.) 3. [prov.] To gather up the skirts of a garment, திரைக்க. மன்னார், appel. n. [pl.] Enemies, foes, பகைவர். (சது.) மன்னுமான், s. The Deity, the lasting one, கடவுள். (p.) மன்னுயிர், s. Human life, the soul as surviving death, ஆத்துமா. Thus Beschi. உயர்வீட்டை மன்னுயிரெலா முறவருத்த முறிமாய்ந் தோய். (தேம்பாவணி.) 2. Animal life; the soul as transmigrating, சீவன். Thus in the Cural, தன்னுயிர்தானறப்பெற்றானையேனைய-மன் னுயிரெல்லாந்தொழும். (குறள்.) மன்னுலகம்--மன்னுலகு, s. The abode of the gods, Swerga; (lit.) the enduring world, மோட்சலோகம். (சது.) மன்னல்--மன்னுதல், v. noun. Being steady. 2. Persevering. 26)