aṭmpu (p. 7) s. A running flower plant, including two species, viz., ஆட்டுக்காலடம்பு, and மான்குளம்படம்பு, ஓர்கொடி. அடம்பங்கொடி--அடப்பங்கொடி, s. The above creeper. அடம்பங்கொடியுந்திரண்டால்மிடுக்கு. Even the அடம்பு creeper when several are combined will be strong, i. e. very weak persons, when several are joined together, may be strong. அடம்பம்பூ--அடப்பம்பூ, s. Its flower. 65)

ammu (p. 21) கிறேன், அம்மினேன், வேன், அம்ம, v. n. To dissemble on hearing a thing spoken of by seeming to know nothing of it, to act with reserve and duplicity wanting ingenuousness, மாரீசம் பண்ண. 2. கிறது, அம்மினது, ம், அம்ம. [prov. impr. for பம்பு.] To cover thickly as a mass of motionless clouds, overspreading the heavens, obscuring the rays of the sun, &c., மூட. 3. To feel the sensation of weight in the head, as the effect of cold, தலைகனக்க. அம்முக்கள்ளன், s. A cheat, a fraudulent fellow, one who is void of honest principles, one that is a rogue within. 33)

āṭṭu (p. 38) கிறேன், ஆட்டினேன், வேன், ஆட்ட, v. a. To shake, rock, swing, wave, move, agitate, brandish, joggle, ஆடச்செ ய்ய. 2. To teach or cause to dance, நடிப் பிக்க. 3. To harass, trouble, vex, அலைக்க. 4. To bathe, anoint, நீராட்ட. 5. To spin a top, பம்பரமாட்ட. 6. To grind or triturate --as medicines, sandal wood, &c., அரைக்க; [ex ஆடு, v. ஆட்டி, s. One who causes monkeys, snakes, &c. to play, dance, &c. --as பாம்பாட்டி, a snake-dancer. ஆட்டுக்கல், s. A stone-mortar for grinding. ஆட்டு, v. noun. Dancing, கூத்து. 2. Gesticulation, agitation, அசைப்பு. 3. Power, energy, action, வல்லமை. ஆட்டுவிக்க, inf. To teach or train persons for acting, dancing, &c. in a play. 16)

ilāpam (p. 54) s. Gain, profit, advantage, ஆதாயம். Wils. p. 719. LAB'HA. 2. [vul.] Premium, வட்டம்.--Note. This word is used as an auspicious term in measuring, &c., instead of the number one; [ex இலபி, which see.] முதலுமிலாபமுந்தருவேன். I will give you the principal and the profit. இலாபங்காண, inf. To gain profit in trade, &c. இலாபசேதம்--இலாபலோபம், inf. Profit and loss. இலாபமற்றுப்போக, inf. To lose, to be deprived of profit. இலாபம்பலிக்க, inf. To become profitable, available. 4)

uẕkku (p. 67) கிறேன், உழக்கினேன், வே ன், உழக்க, v. n. To fence, சிலம்பம்பழக. (p.) 2. v. a. To trample, tread upon, mash, injure, devastate or destroy by treading, &c., மிதிக்க. 3. (p.) To disturb, foul, stir up with the feet, கலக்க. செங்கண்மேதிகரும்புழக்கி. The red-eyed buffalo having trampled on the sugarcane-- (காரி.) சமரிலுழக்கினாலல்லது. Unless they beat down the enemy in battle-- (பார.) உழக்கு, v. noun. Trampling, treading down, மிதிப்பு. 9)

ēppm (p. 79) s. Eructation, belch, தேக் கெறிவு. ஏப்பமிட--ஏப்பமெடுக்க--ஏப்பம் விட. inf. To belch, to eject wind from the stomach. ஏப்பம்பறிய, inf. To be belched-as wind. 24) *

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

kpmpm (p. 94) s. A medicinal seed, வா லுளுவை. 2) *

kmpu (p. 96) s. A pole or rod, a stick, a stake, a strickle, தடி. 2. A twig, a young branch, மரக்கொம்பு. 3. A red kind of millet, செந்தினை. 4. A kind of grain both plant and seed, ஓர்பயிர். கம்பங்கதிர், s. The ear of கம்பு. கம்பந்தட்டு, s. The straw or stalk of கம்பு. கம்பம்புல், s. A kind of grass, Panicum grossarium, L. கம்பரிசி, s. The husked grain of கம்பு. 16)

krumpu (p. 96) s. Sugar-cane, கன்னல், Saccharum officinarum. 2. (p.) The seventh lunar asterism, புனர்பூசம். கரும்புதின்னக்கைக்கூலியா. Is it necessary to bribe a person to eat sugar-cane? கருப்பஞ்சாறு, s. Sugar-cane juice, கரும்்பிரசம். கருப்பஞ்சாற்றுக்கடல், s. One of the seven seas, that of sugar-cane juice, ஓர்கடல். கருப்பஞ்செத்தை, s. Dry sugarcane stalks, leaves, rubbish, &c., கரும்பி னுலர்ந்தஇலை. கருப்பஞ்சோலை, s. A sugar-cane plantation, கரும்புச்சோலை. கருப்பநீர், s. Sugar-cane juice, கரும் பிரசம். 2. [prov.] Sweet toddy, பதநீர். கருப்பம்பாகு, s. Sugar-cane treacle, medicated molasses, சருக்கரை. கருப்புக்கட்டி, s. Jaggary, வெல் லக்கட்டி. 2. Sugar-candy, கண்டு. கருப்புவில், s. The sugar-cane bow of Kama, மன்மதன்வில். கருப்புவில்லி, s. Hindu Cupid, மன் மதன். (p.) கரும்பாலை, s. A sugar-cane press, கரும்பாடும்யந்திரம். கரும்புக்கட்டி, s. [prop. கருப்பங் கட்டி].] Jaggary. 160)

kumpam (p. 123) s. An earthen pot, a water-pot, கலசம். 2. A large sacrificial pot filled with water, used on sacred occasions; also, a sacred pot painted with mystic diagrams, adorned with leaves, flowers, &c., and sometimes carried in procession, காகம். 3. A zodiacal sign, Aquarius, கும்பராசி. 4. The frontal globe od an elephant's forehead, which swells during the rutting season, யானைமத்தகம். Wils. p. 231. KUMBHA. 5. The forehead, நெற்றி. 6. [prov.] The top of the back about the nape, பிடரிக்கும்பம். 7. [prov.] Round, prominant back of ht shoulders, தோட்கும்பம். 8. A heap--as of rice, sand, &c., குவியல். 9. Rott. As கும் பஞ்சான். 1. A kind of arsenic, பலண்டுறு கம். 11. A kind of native arsenic, தா லம்பம். கும்பகலசம், s. A small pot of water, wound round with thread and otherwise ornamented, placed on heaps of grain, deified temporarily by incantations, and worshipped as the representative of a deity--as many pots being set as there are deities invoked on the occasion, மந் திரகும்பம். கும்பசலம், s. The water in the sacred pot, afterwards sprinkled on the people, or sipped by them, as possessing mystic virtue to cure disease, to expiate sin, &c., மந்திரகும்பநீர். கும்பவஸ்திரம், s. The cloth with which the sacrificial pot is adorned. கும்பஸ்தாபனம், s. Setting up sacred pots for worship, religious ceremonies, &c. கும்பதக்கணை-கும்பதட்சிணை, s. Money for the sacrificial pot as an offering to the gods, and taken by the officiating priest. கும்பாபிஷேகம், s. The consecration of an idol, a king, &c., by pouring water from the sacrificial pots with appropriate ceremonies, &c., கும்பநீரபிஷேகம். கும்பமெடுக்க, inf. To carry in procession the sacred pot with appropriate ceremonies. கும்பம்நிறுத்த--கும்பம்வைக்க--கும்பம் ஸ்்தாபிக்க, inf. To set up a sacrificial pot for worship. கும்பம்போட--கும்பங்்கொட்ட, inf. To perform a ceremony to the goddess Durga, after recovery from small-pox; also sometimes in fulfilment of a vew. கும்பகாரன், s. A potter, குயவன். Wils. p. 231. KUMBHAKARA. கும்பசம்பவன்--கும்பசன், s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். Wils. p. 231. KUMBHASAMBHAVA. 2. A name of Dron'a, a priest, celebrated in Bharata, துரோணா சாரியன்; [ex கும்பம், a pot, et சன், born, the pot-born.] கும்பமுனி, s. Agastya, அகஸ்தியன். See கும்பயோனி. கும்பயோனி, s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். 2. A name of Vasisht'a, வசிட் டன். 3. A name of Dron'a, துரோணாசாரியன். Wils. p. 231. KUMBHAYONI. [ex கும்பம், pot, et. யோனி, birth, the pot-born.] கும்பச்சுரை, s. A species of gourd. கும்பஞ்சரிய--கும்பஞ்சாய inf. [prov.] To hang or droop--as the கும்பம் and head of a person while near death. கும்பஞ்செய்ய, inf. To make a hillock over a grave, சமாதியின்மேல்மண்குவிக்க. 2. To inter the dead, especially such as died of cholera. கும்பப்பிளவை, s. A cancerous disease on the top of the back, ஓர்பிளவை. கும்பவாதம், s. One of the eight disorders of flatulence. (M. Dic.) கும்பாரம், s. [prov. vul. prop.] கும்பா சாரம்.] A large heap, a pile, &c., அம்பாரம். 29)

kuẕppm (p. 128) --குழப்படி, s. Confusion; disorder, embroilment, intricacy, தாறுமாறு. 2. Perturbation, agitation; bewilderment; indecision, மனக்கலக்கம். 3. Disturbance, quarrel; commotion, tumult, கலகம். 4. Sadition, insurrection, rebellion, இராசகலகம். 5. A squall, storm, hurricane; boisterousness of the weather or see, கொந்தளிப்பு; [ex குழம்பு, குழப்பு.] காரியக்குழப்பம், s. Confusion of a business. 2. Undecided, unsettled state of a thing. மனக்குழப்பம், s. Agitation or perturbation of mind, perplexity. 2. Doubt, wavering, fluctuation. ஊர்க்குழப்பம், s. Disturbance in a village or town; sedition, rebellion. குழப்பக்காரன்--குழப்படிகாரன்--குழ ப்பன், s. A quarrelsome person; a disturber of society. குழப்பமாயிருக்க--குழப்பமாய்க்கிடக்க, inf. To be in confusion, uproar, &c.; to be in perturbation, or anxiety. குழப்பம்பண்ண, inf. To confuse, to embroil, to derange. 2. To quarrel, to contend. 3. To stir up strife. 4. To raise sedition, insurection, &c. ஐப்பசிக்குழப்பம், s. Rough weather at the setting in of the N. E. mansoon, in October. கடற்குழப்பம், s. A boisterious sea. கள்ளர்குழப்பம், s. Fear of thieves, disturbance by thieves. காற்றுக்குழப்பம், s. A storm, புசல். சித்திரைக்குழப்பம், s. A storn common at the beginning of the S. W. monsoon, in April, சித்திரைப்புசல். 18)

kōpam (p. 150) s. [com. கோவம்.] Anger, wrath, rage, fury, சினம். 2. Displeasure, pique, umbrage, dudgeon, வெறுப்பு. 3. Irritation, exasperation, irascibility, waspishness, கோபக்குணம். (c.) 4. Morbid irritation, or exacerbation of any of the three humors of the body, உடம்பெரிச்சல். W. p. 251. KOPA. 5. The cochineal and other insects of the coccus class, இந்திரகோபம். 6. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். கோபமுங்குறையும். Displeasure and offence. கோபம்பாவம். Anger is sin. கோபக்காரன், s. An irritable, passionate man. கோபங்காட்ட, inf. To be angry, to manifest resentment, to appear displeased. 2. To give place to anger before superiors. 3. To be indolent. கோபங்கொள்ள, inf. To be displeased, to take umbrage at. 2. (fig. prov.) To be inflamed, irritated--as a sore, a wound, &c., to become aggravated--as a disease; to rage--as the sea. கோபஞ்சாதிக்க, inf. To harbor resentment. கோபதாபம், s. Great anger, choler, rage. (c.) கோபமுகம், s. An angry countenance, angry looks. கோபமூள, inf. To be excited, inflamed with anger. 2. To be enraged. கோபமெழுப்ப--கோபமூட்ட, inf. To provoke, to enrage, to incense, to exasperate. கோபம்பாராட்ட, inf. To yield to, or indulge in anger. கோபாக்கினி, s. Hold displeasure, fury, indignation; [ex அக்கினி, fire.] கோபி, s. A passionate, irritable person, one easily enraged; a surly, waspish person, கோபமுடையவன். See கோபிசந்தனம். கோபிஷ்டன், s. A passionate man. தீராக்கோபம், s. Implacable hatred. முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause, pettishness. 2. Cherished malice. முன்கோபம்பின்னிரக்கம். Soon angry and soon relenting. 61) *

cangkaṟpam (p. 155) s. Mental resolve or determination, voluntary resolution, மனோநிச்ச யம். 2. Solemn vow, fixed purpose, ம னப்பொருத்தனை. W. p. 88. SANKALPA. 3. Positive injunction, especially of a religion, which its followers are bound to obey, நியமனம். 4. Volitions, wishes, intention, design, motive, எண்ணம். 5. [in the Ved. Phil.] Mere mental belief resulting from a fanciful combination of ideas, idle fancy, delusion, மனோகற்பனை. (p.) Sometimes சங்கல்ப்பம். அவரைக்காணவேண்டுமென்பதுசங்கற்பமா. Am I bound by vow to see him? சங்கற்பஞ்சொல்ல, inf. To declare a person's vow officially in his name, to the deity--as a guru, brahman, &c. 2. To make a public declaration of a vow or purpose. சங்கற்பம்பண்ண, inf. To resolve, determine, vow, purpose. சங்கற்பம்விட, inf. To relinquish a purpose, determination, &c. 2. To cease to desire a thing, to relinquish the pursuit of an object. 44)

callari (p. 170) s. A kind of drum, பம்பை மேளம். 2. Large cymbals, கைத்தாளம்; also written சல்லாரி. W. p. 358. JHALLAREE. 16)