uḷṟu (p. 67) கிறேன், உளறினேன், வேன், உளற. v. n. To clamor without sense, bawl, utter unmeaning vociferations, குழற. 2. To cry out through alarm, பயத்தினாற்றடு மாறிப்பேச. 3. To be confused through fear and to speak incoherently, indistinctly, or inconsistently, to give confused evidence, வீணாயுளற. 4. To utter incoherent sounds--as a person dreaming, கனாக்கண்டு பிதற்ற. உளறுதல், s. A great noise, பே ரொலி. உளறுபடி, s. Incoherence in speaking, குழறுகை. 2. Confusion in business, கலக்கம். 38)