kaṇṭam (p. 89) s. The throat, the neck, க ழுத்து. 2. A shrub, கள்ளி, Euphorbia, L. Wils. p. 183. KANDA. 3. Sugar-candy, coarse sugar, கண்டசருக்கரை. 4. Section, division, பங்கு. Wils. p. 27. KHANDA. 5. The tenth yoga (regulus) or one of the twentyseven portions of a circle on the plane of the ecliptic, ஓர்யோகம். 6. An elephant's cheek and neck, யானைக்கழுத்து. Wils. p. 278. GANDA. 7. A bell, மணி. Wils. p. 381. GHANDA. 8. A piece cut or broken off, fragment, slice, cutting, chop, parcel, por tion, slip, துண்டு. 9. Jaggary, வெல்லம். 1. A short sword, கைப்பிடிவாள். 11. A small saw, சிறுவாள். 12. A style for writing, எழுத்தாணி. 13. Any of the nine divisions of the known continent, நவகண்டம். They are கீழ்விதேகம். மேல்விதேகம், வடவிதேகம், தென்விதேகம், வடவிரேபதம், தென்னிரேபதம், வட பரதம், தென்பரதம், மத்திமகண்டம். 14. A curtain, திரைச்சீலை. 15. A country, நாடு. (பிங்.) 16. Boundary, எல்லை. 17. A coat-of mail, கவசம். 18. The root of the குன்றிவேர், Abrus precatorius, L. 19. Factitious cinnabar, சாதிலிங்கம். 2. Disaster, catastrophe, calamity, malignity of evil planets in astrology, as experienced in its effects, in adversity, straits, critical periods in a person's horoscope. fatal days, &c., தத்து. 21. [in astronomy.] The days in a yoga, remaining after subtracting a certain number of mean revolutions, a measure resorted to to shorten the process of calculation. 22. A complete army, அக்குரோணி. (p.) கண்டந்தப்பிப்பிழைத்தல். Outliving the fatal day or period of one's maturity. இந்தக்கண்டத்துக்குத்தப்பித்துக்கொண்டான். He has outlived the calamity. வெட்டொன்று கண்டமிரண்டு. One stroke severs; i. e. plain dealing without mincing matters--speaking with decision. கண்டகோடரி, s. A kind of hatchet carried on the shoulder by a class of ascetics. 2. A kind of battle-axe--the weapon of Parasurama, மழு. கண்டக்கரப்பன், s. A disease, humors in the throat causing irritation, itching, hoarseness, &c., ஓர்கரப்பன். கண்டக்கருவி, s. The throat--as one of the five instruments of musical sound, பஞ்சவாத்தியத்திலொன்று. கண்டக்காறை, s. A golden neck ornament, கழுத்திடுகாறை. கண்டக்கிரந்தி, s. An ulcer in the throat causing hoarseness, கழுத்துக்கிரந்தி. கண்டங்கண்டமாயரிய, inf. To cut in pieces. கண்டசரம், s. A necklace worn by men on festive occasions, கழுத்தணியி லொன்று. கண்டசூலை, s. A glandular disease in the neck, ஓர்சூலை. கண்டதுண்டம், s. Many pieces, carnage, havoc, piece-meal, பலதுண்டம். கண்டதுண்டப்பட, inf. To be shivered, broken in many pieces. கண்டதுண்டப்படுத்த--கண்டதுண் டம்பண்ண, inf. To break to shivers. கண்டத்தலம், s. The neck, கழுத்து. கண்டநாளம், s. The gullet, தொண் டைக்குழி. கண்டஸ்நானம், s. Bathing as high as the neck, or without wetting the head, கழுத்துவரையிற்செய்யும்ஸ்நானம். கண்டபூர்த்தி, s. Much, abundance, satiety, நிறைவு. கண்டபூர்த்தியாகச்சாப்பிட்டான். He ate to satiety, he was satiated. கண்டப்புற்று, s. A disease in the throat, ஓர்நோய். கண்டமாலை, s. A disease appearing in tumors in the neck, inflammation of the glands, scrofula, கழுத்தில்வரும்புண். கண்டாமணி, s. A large bell, பெரு மணி. 2. A bell attached to the neck of an elephant, யானைக்கழுத்திற்கட்டுமணி. 3. A warrior's ankle rings or bells, வீரக்கழல். அமாவாசைக்கண்டம், s. A critical period occurring at the new moon. உப்புக்கண்டம், s. Salted meat. தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. 20)

teṉ (p. 257) adj. South, southern, தெற்குத் திசை. தென்கடல், s. The southern sea, தெற் குச்சமுத்திரம். தென்கயிலாயம், s. The southern Kaylasa, the feigned favorite abode of Siva. தென்கரை, s. A name for the town of Periacolom, as தென்கரைதாலுகா, (Govt. usage.) தென்கலை, s. Southern literature; i. e. Tamil, தமிழ். 2. As தென்கலையார். தென்கலைத்திருமண், s. A sacred earth used by தென்கலையார், in marking their foreheads,--Note. They extend the middle mark below the other two to the bridge of the nose. தென்கலையார், s. A sect of Vishnuvas who maintain diferent tenets from the வடகலையார். தென்கால்--தென்காற்று, s. The gentle south wind. தென்கிழக்கு--தென்கீழ், s. South-east. தென்கீழ்த்திசை, s. The south-east region. தென்கீழ்த்திசைப்பாலன்--தென்கீழ்த்தி சையிறை, s. The regent of the southeast, அக்கினிதேவன். தென்குமரி, s. A sacred river that disembogues itself near Cape Comorin. ஓர்நதி. 2. Cape Comorin named after the river. தென்கோடு, s. The southern horn of the crescent moon, the word for moon being understood. See வடகோடு. தென்சார்--தென்பக்கம், s. Southern side, parts or region, &c., தென்பரதம், s. One of the four கண் டம், as தென்பாரதம். தென்பாண்டி, s. The district south of Madura. See தமிழ். தென்பாரதம், s. The southern division of India. See பாரதம். தென்பாரிசம்--தென்பால், s. The southern side or region. தென்பாரிசத்தார், s. Inhabitants of the southern regions. தென்புலம், s. The region or world of the deceased, பிதிர்கள்வாழுமிடம். 2. A corn-field lying to the south. தென்புலத்தார், s. The manes or souls of the deceased, supposed to be in the south. தென்புறம், s. As தென்பக்கம். தென்பூமி, s. Southern parts of India, any part south of Mount Meru, மேரு வின்றென்பால். 2. The southern parts of the earth. தென்மதுரை, s. South Madura, as distinguished from வடமதுரை, north Madura, ஆலவாய். தென்மலை, s. The southern mountain Pothiya, supposed to be the residence of Agastia, பொதியம். 2. As சோலைமலை. தென்மலையாளம், s. South Travancore. தென்முகம், s. Facing the south, southern direction. தென்முனை, s. South pole. தென்மேல்--தென்மேற்கு, s. South-west. தென்மேற்றிசை, s. The south-west region. தென்மேற்றிசைப்பாலன், s. The regent of the south-west, நிருதி. தென்விதேகம், s. One of the nine divisions of the known continent. See கண் டம். தென்றமிழ், s. The Tamil language, as peculiar to the south, செந்தமிழ். தென்றல், s. The south wind, as தென் கால். (c.) 2. The wind of the farmer dewy season, முன்பனிபருவத்தின்காற்று. தென்றல்வீசுகிறது--தென்றலடிக்கிறது. The south-wind blows. தென்றல்திரும்புகிறது. The wind shifts to the south. தென்றல்முற்றிப்பெருங்காற்றாயிற்று. The gentle south wind has risen to a hurricane, i. e. a little affair has become a serious quarrel. தென்றற்றேரோன், s. Kama, whose chariot is the south wind, regarded, as favorable to love, காமன். தென்றி, s. South, தெற்கு. 2. The south-wind, தென்றல். (p.) தென்றிசை, s. South region. தென்றிசைக்கோன்-தென்றிசைப்பாலன், s. Yama, king of the southern region and god of death, இயமன். தென்றேசம், s. The southern region. தென்னன், s. A titular name of the Pandyan dynasty of Madura. தென்னிரேபதம், s. One of the nine division of the known continent. See கண்டம். தென்னிலங்கை, s. Lanka, Ceylon as situated to the south of India, இரா வணன்பட்டணம். (p.)

paratam (p. 296) s. Dancing as an art or science, நடனநூல். 2. Dancing or acting, கூத்து. The southern division of the known continent. See பரதகண்டம். 4. A certain number, ஓரெண்,--For the compounds, see நடனம். பரதமோகனநாட்டியம். Dancing according to rule, so as to delight or fascinate the beholders. பரதசாத்திரம்--பரதநூல்--பரதவித்தை, s. Dancing or play acting. பரதநாட்டியசபை, s. A company of dancers and actors. பரதமுணர்ந்தோன், appel. n. One skilled in the art. பரதமோகினி, s. A fascinating dancing woman. பரதவசந்தன், s. [prov.] One of the species of வசந்தன் play.

pāratam (p. 311) s. The B'harata or great sacred epic poem, sometimes called the fifth Veda, ஐந்தாம்வேதம். W. p. 617. B'HARATA. 2. The B'harata; region of India. See பரதகண்டம், பரதம். 3. Quicksilver, பாதரசம். W. p. 52. PARATA. (சது.) பாரதப்போராய்நடக்கிறது. Like the war of the B'harata; i. e. a great conflict. 82) *

puṭpam (p. 323) --புஷ்பம், s. A flower, a blossom, பூ. 2. The menses, சூதகம். 3. Specks on the eyes, albugo. See பூ. W. p. 546. PUSHPA. For சலபுஷ்பம், see in its place. புஷ்பகீடம், s. A bee, an insect, which takes honey from flowers, தேன்வண்டு. புஷ்பகேது, s. Kama, the Hindu cupid, whose banner is of flowers, மன்மதன். (சது.) புஷ்பசயனம், s. A bed of flowers. புஷ்பசரன்--புஷ்பசரானன்--புஷ்ப சாபன்--புஷ்பதனுவன், appel. n Kama, the Hindu cupid, மன்மதன். புஷ்பசாதிகள், s. Different kinds of flowers. புஷ்பசாரம்--புஷ்பரசம், s. The honey of flowers, பூந்தேன். புஷ்பஞ்சாத்த, inf. To put single flowers on the head, or other parts, of an idol. புஷ்பஞ்சொரிதல், v. noun. Casting flowers in worship, or respect. புஷ்பதடாகம்--புஷ்பவாவி, s. A tank with flowers. புஷ்பந்தொடுத்தல், v. noun. Making a garland of flowers. புஷ்பத்திரவம்--புஷ்பத்திராவகம், s. Saccharine matter exuding from flowers, பூந்தேன். 2. Infusion or distillation of flowers, பூவில்வடிநீர். புஷ்பமஞ்சரி, s. A cluster of flowers, பூங்கொத்து. புஷ்பமழை-புஷ்பமாரி-புஷ்பவருஷம், s. Showers of blossoms, as strewed in respect or worship. புஷ்பமாலை, s. A flower garland. புஷ்பமெடுக்க, inf. To pluck flowers, especially for a temple, as பூவெடுக்க. புஷ்பரதம், s. As புஷ்பவிமானம். 2. The nectar or honey of a flower, பூந்தேன். புஷ்பரேணு, s. The pollen of a flower, பூஞ்சுண்ணம்; [ex இரேணு.] புஷ்பலாவன்--புஷ்பலாவகன், s. One born of a brahman mother by a weaver; whose employment is to gather flowers, and make and sell garlands, மாலைவிற் போன். W. p. 546. PUSHPALAVA. புஷ்பவனம், s. A flower-garden, as நந்தனவனம். புஷ்பவிமானம், s. A vehicle adorned with flowers, commonly for an idol at a ceremony, பூந்தேர். புஷ்பாசனன், s. Brahma, as seated on a lotus, பிரமன்; [ex ஆசனம்.] புஷ்பாசனி, s. Lukshmi, இலக்குமி. 2. Sarasvati, சரஸ்வதி. புஷ்பாஞ்சலி, s. Worship of an idol after placing flowers before it, பூச்சொ ரிந்துவந்திக்கை; [ex. அஞ்சலி.] புஷ்பாஸ்திரன், s. Kama, the Hindu cupid, as bearer of the flowery arrows, மன்மதன்; [ex அஸ்திரம்.] புஷ்பிதை, s. A girl grown marriageable, இருதுவானவள். 7) *

vṭ (p. 374) adj. Northern; [ex வடக்கு.] வடகரை, s. The north-bank of river, &c. வடகலை, s. A religious mark of the Vaishnuvas. See தென்கலைத்திருமண். 2. Sanscrit literature, வடநூல். வடகாற்று, s. The north wind, வாடை. வடகாற்றடிக்கவந்ததுமழையே. The northwind blows; there will be rain. வடகிரி, s. The north or gold-mountain, Maha-Mêru. வடகிழக்கு--வடகீழ்த்திசை, s. Northeast, வடகிழக்குத்திக்கு. வடகீழ்்திசைப்பாலன், s. Siva as the guardian of the north-west, ஈசானன். வடகைலாயம், s. The northern Kaylasa, or heaven of Siva. வடகோடு, s. The northern horn of the cresent moon. வடகோடை, s. The north-west wind, குன்றுவாடை. வடதிசைப்பாலன், s. Kuvêra, the guardian of the north, குபேரன். வடதேசம், s. Northern countries. வடநடைப்பகுபதம், s. A Sanscrit word formed by a root with a termination--as நீதிமான், a just man; நீதி is the root and மான் the termination. வடநூல், s. A Sanscrit book, சமுஸ்கி ருதசாஸ்திரம். வடநூலோர், s. [pl.] Those learned in Sanscrit, சமுஸ்கிருதசாஸ்திரிகள். வடந்தை, s. North-wind, வடகாற்று. வடபரதம், s. Northern India, See பரதம். வடபாரிசம்--வடபுறம், s. [poet. வட பால்.] Northern side or quarter. வடபாரிசத்தார், s. [poet. வடபாலார்.] People of the north, வடக்கித்தியார். வடமர், s. [pl.] A class of Brahmans, ஓர்வகைப்பிராமணர்; [ex மன்.] வடமலை, s. The mountain called திரு ப்பதி, sacred to Vishnu. 2. Mount Meru, மகாமேரு. வடமலைவாணன்--வடமலைவாண்டன்-வடமலையான், s. A kind of rice-corn, ஓர்வ கைநெல். 2. Vishnu as residing in this mountain, திருப்பதிப்பெருமாள். வடமீன், s. A small star in Ursa Major, as அருந்ததி. வடமுகம், s. The northern quarter, வடபாரிசம். 2. [prov.] Head of a watercourse, in watering garden-beds, நீர்க்கால டைப்பு. வடமேரு, s. The mountain called Maha-Meru, மகாமேரு. வடமேற்றிசைப்பாலன், s. Vayu the guardian of the north-west, வாயு. வடமொழி, s. [in gram.] Sanscrit words, or derivatives from them. வடவேங்கடம், s. The mountain Tirupati, வடமலை, as distinguished from தென்வேங்கடம் or அழகர்மலை, near Madura. See வேங்கடம். வடவேங்கடந்தென்குமரியாயிடை. In that place, between வடவேங்கடம் and தென்குமரி. (தொல்காப்.) 78) *