nṭu (p. 268) s. The middle, இடை. 2. Centre, centricity, midst, மத்தி. 3. Intermediate as to place or time, that which intervence, இடையானது. 4. Equity, impartiality, justice, uprightness, நீதி. 5. Medium, moderation, மிதம். 6. The waist, இடுப்பு. 7. Law-suit, வழக்கு. 8. The state, capacity, office, &c., of a judge or umpire, நியா யாதிபதித்துவம். (c.) 9. (சது.) Earth, பூமி--This word is commonly used நட்டு in combination--as நட்டாறு, the midst of the river, நட்டுச்சி, exactly the meridian. நடக்கடல், s. The mid-sea. நடுக்கடல்போனாலும்மறுப்படாமல்வரக்கடவீர்..... Even though you go into the midst of the sea, may you return without harm. நடுக்கட்ட, inf. [prov.] [com. பொதுக் கட்ட.] To sequester property. நடுக்கட்டு, s. A girdle. See under கட்டு. நடுக்கண்டம், s. The central portion of a continent. 2. The middle piece. நடுக்காரர், s. [prov.] Arbitrators, judges, umpires. நடுக்கிளி, s. The head player in a square. See under கிளி. நடுக்குடி, s. A house-hold in the midst of others, as being safer than if alone. 2. A family of midding circumstances, rank, &c. 3. [prov.] The head-family of a tribe or class. நடுக்கேட்க, inf. To hear a case in law. 2. To refer a case for decision. நடுக்கொண்டவீடு, s. [prov.] The middle house. (c.) நடுக்கொள்ளைக்காரன், s. One who plunders without regard to either party. நடுச்சாமம், s. Midnight, the middle watch from 12 o'clock till 3. நடுச்சுவர், s. A partition wall. நடுச்சொல்ல, inf. To decide a case, to mediate. நடுத்தரம், s. That which is middling. See தரம். நடுத்தலை, s. Crown of the head, உச்சி. நடுத்தீர்க்க, inf. To give, or pass judgement in case. நடுத்தீர்ப்பு--நடுத்தீர்வை, s. Judicial judgement. 2. The final judgement. 3. (fig.) Devine judgements--as pestilence and other calamities. நடுத்தீர்ப்புநாள், s. The judgement day. நடுத்தெரு, s. The middle street of a town or village. நடுநாள், s. The fourteenth or middle lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) நடுநியாயம், s. Equity, fair dealing, uprightness. 2. Impartiality, evenhanded justice. 3. Law-suit, pleadings, arguments stated. நடுநிலை, s. An intermediate state, degree, &c. 2. Strict justice, equity. 3. Arbitration, mediation. 4. One of the positions in the mystic worship of the Saiva system. நடுநிலைஞாயம், s. The mysticism of the நடுநிலை worship. நடுநிலைமந்திரம், s. An incantation in the Saiva worship, the letters of which are mystic symbols of the forms of deity, or of the idol worshipped. The words are ஆம், ஊம், ஓம், சிவாயநம, in which ஆம், is அடி, basis; ஊம், is நடு, middle; ஓம், is முடி, top; சி, is சிவம், formless deity; வா, is சத்தி, the female principle, obscuration. நடுநிலைமை, s. Mediocrity, middle circumstances in life. நடுநிற்றல், v. noun. Becoming bail or security for one. (not the law term.) 2. Being upright, impartial. நடுநீதி, s. Impartial justice, equity, &c., as நடுநியாயம். நடுப்பகல், inf. Mid-day, noon. (c.) நடுப்படுத்த, inf. As நடுக்கட்ட. நடுப்பார்த்தல், v. noun. [prov.] Acting as an inspecter, commissioner, delegate, &c., by order of a court, மத்தியஸ்தம்பார் க்கை. நடுப்பெற, adv. [vul. நடுப்புற.] In the middle, in the centre; between, among. நடுப்பெறஉளுக்காரு. Sit in the middle. நடுப்பேச, inf. To plead, as நடுச் சொல்ல. நடுப்போர், s. [prov.] The midst of the work, operation, affair, &c., (lit.) the midst of the battle, இடைநடு. நடுமதியம்--நடுமத்தியானம், s. Noon, mid-day. நடுமையம், s. Middle, centre. 2. Zenith, meridian. நடுராசி, s. Middling in quality, size, &c., moderate, நடுத்தரம். நடுவதுபாதி, s. That which is in the midst, intermediate. நடுவதுபாதியிலேவந்தான். He came after the beginning of an affair when half of it was over; he came last. நடுவத்தசாமம்--நடுவத்தொருசாமம், s. [prov.] Midnight. நடுவயது, s. Middle age. நடுவறுத்தல், v. noun. Judging, as an umpire, deciding, discerning, perceiving, comprehending, ascertaining, discussing a controversy. நடுவறுத்தான், appel. n. The name of a plant, மூக்குரட்டைக்கொடி, Boerhavia diffusa, L. நடுவழி--நடுப்பாதை, s. Mid-way. நடுவன், s. Yama, the god of death, awarder of rewards and punishments, இயமன். (p.) 2. [prov.] A judge, arbiter, awarder, நியாயாதிபதி. நடுவாந்தரம், s. Midst of a work, process, time, &c., intermediate, மத்தி. (c.) நடுவாந்தரத்திலேபோய்விட்டான். He died prematurely. நடுவிரல், s. The middle finger. நடுவிலவன், s. [prov. நடுவிலான்.] A middle brother. நடுவிலே. In the midst, amidst. நடுவின்மை, s. Partiality, injustice, நீதிஇல்லாமை. (p.) நடுவீடு, s. The middle or interior of the house where the idol is kept. 2. An obscene expression, used in the south. நடுவீடுபெருவழியாயிற்று. The very interior of the house is become a public road; i. e., the family is ruined. நடுவீட்டுக்குநாயகமாய்வந்தான். He has come to lord it over us. நடுவீதி, s. The midst of the street. நடுவெலும்பு, s. The back bone, the spine, முதுகெலும்பு. (c.) நடுவெளி, s. Midst of an open plain, space, &c., இடைவெளி. 2. Immensity of space, a filled by the deity, பரவெளி. நடுவெளிக்கமலபாதம், s. The lotuslike feet of the deity, as filling all space. (p.) நடுவேபேச, inf. To interrupt one who speaks. 2. To speak as a mediator. நடுவேபொல்லாப்பாக, inf. To become detached in friendship. (c.) நடுவேமுறிக்க, inf. To break in the middle. 2. To object or contradict in speaking. 20)

para (p. 296) adj. [a Sans, prefix.] Other, different, வேறு. 2. Pre-eminent, excellent, உசித. 3. Celestial, divine, heavenly, திவ்ய. 4. Distant, foreign, as பிற. 5. Hostile, adverse, விரோத. W. p. 52. PARA. 6. Much, abundant copious, மிகுந்த. 7. adv. Before in time or place, முன். W. p. 613. B'HARA. பரகதி, s. Bliss. பரகாயம், s. Other bodies. பரகாயப்பிரவேசம், s. One of the sixtyfour arts. See கலைஞானம். பரகாரியம், s. Another's business as பிறர்காரியம். பரசதம், More than a hundred. பரசமயம்--பரமதம், s. Any religious system except the six divisions of the Saiva religion. பரசமயகோளரி, s. A name of சம்பந் தர்; also of எம்பெருமானார். பரசமயிகள், s. Professors of other religions, heretics. பரசாதி, s. One of a foreign tribe or nation. பரசுகம், s. Happiness of heaven. பரசுகோததி, s. An ocean of spiritual delight; [ex சுகம், et உத்தி.] பரசையோகம், s. As பரஸ்திரிகமனம். பரசொத்து--பரதனம், s. Other goods, property, &c. பரஸ்தலம், s. Another place. பரஸ்தலஞ்செய்ய--பரஸ்தலம்பண்ண, inf. To change one's place or abode from superstition, வேற்றிடம்புக, (Old. Dic.) பரஸ்திரி, s. Another's wife. 2. A courtezan, a prostitute, வேசி. பரஸ்திரிகமனம்-பரதாரகமனம், s. Adultery. See கமனம். பரஸ்பரம், s. Mutuality, reciprocation. பரஸ்பரரகசியங்கள், s. Mutual and confidential secrets. பரஸ்பரவிரோதம், s. Contrary to each other. பரதந்திரம், s. At another's command, for another's service--oppos. to சுதந்திரம். பரதன்மம், s. Another's duty, or business, occupation of another caste, அன் னியாசாரம். 2. Benefit to others, பிறர்க்குச் செய்யும்நன்மை. பரதாரம், s. Another's wife as பிறதா ரம். பரதிரவியம், s. AS பரசொத்து. பரதூஷணம், s. Blaspheming another. பரதேசம், s. A foreign country, foreign residence as பிறதேசம். பரதேசம்போக, inf. To go to a foreign country--as a wanderer, exile, religious mendicant, &c. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். What country is foreign to a learned man? பரதேசவாசி, appel. n. One who has no settled abode. பரதேசி, s. A foreigner, a traveller, a pilgrim, அன்னியன். 2. A beggar, commonly from a distant part, a stranger --oppos, to அகதேசி, இரப்போன். பரநாரிசகோதரன், s. One who behaves to other women as a brother. (R.) பரபட்சம், s. An opposite party, sect. side, interest, மறுபட்சம். 2. Uncongenial sentiments or doctrines; those of an opposite sect, or heterodoxy, விரோதம். பரபுருஷன், s. A paramour, an unlawful husband, அந்நியபுருஷன். 2. Vishnu விஷ்ணு. பரமண்டலம், s. Another region. 2. [in Chris. usage.] Heaven. பரமதஸ்தர், s. As பரசமயிகள். பரமுத்தி, s. supreme bliss. பரராசசிங்கம், s. One who is as a lion to other kings; also compared to elephants. பரராசசேகரன், s. The name of a king. ஓரரசன். பரலோகம், s. The other world, heaven. 2. As தேவலோகம். பரலோககமனம், s. Death, மரணம்; [ex கமனம், going.] பரலோககிரியை, s. Ceremonies for the benefit of the dead, உத்தரகிரியை. பரலோகசாதனம், s. Perseverance in a course of conduct leading to heaven. பரலோகசௌக்கியம், s. Heavenly bliss. பரலோகவாசி, s. An inhabitant of heaven. பரலோகவாழ்வு, s. Enjoyment in heaven. பரவசம், s. Subjection to another, தன் வசமல்லாமை. 2. Ecstacy, transport of joy, rapture, மிகுகளிப்பு. See ஆனந்தபரவசம். 3. Abstraction of the senses from fear, or sorrow, being paralyzed, மூர்ச்சை. 4. Astonishment, amazement, பிரமை. 5. An oath or promise, பிரமாணிக்கம். பரவசமாகுதல்--பரவசப்படுதல், v. noun. Being enraptured, transported, fascinated. 2. Being panic-struck. பரவசம்சொல்லுதல். Speaking peaceably, giving advice or offering reasons to appease one's anger. 2. Confirming an oath. பரவணி, s. [prov.] Lineal descent, hereditary succession as பரம்பரை. 2. Genealogy, வமிசம். பரவணித்தொந்தம், s. Hereditary infirmities of temper. பரவணிப்பட்டவன், appel. n. A hereditary successor. 2. One of high ancestry. பரவணிப்பட்டம், s. A family title. பரவிவேகம், s. Employment of the mind in things foreign to secularities. பரவிவேகம்பண்ண, inf. To meditate on divine things. பரவெளி, s. Immense space, as inhabited by the deity. பராகாயம், s. Ethereal space as சிதா காசம், which see. பராதாரம், s. A crow, as hatching the Koil bird's eggs, காக்கை. பராதீனம், s. Dependence, subjection, the right, or jurisdiction of others, பிறர் சார்பிலிருக்கை. பரானுகூலம், s. Success to others; availing another. பரானுகூலி, s. One who helps or favors another, பிறர்க்குதவுவோன். 2. A woman who loves another man more than her husband. பரார்்த்தம்--பராத்தம், s. For the benefit of others, பிறர்க்காகத்தக்கது; [ex அர்த்தம்.] பரார்த்தஅனுமானம், s. [in log.] Inference having reference to others, as பிறர்பொருட்டனுமானம். பரார்த்ததேவப்பிரார்த்திதம், s. Interceding for another. See தாயவிருத்தி. பரான்னம், s. Food which one receives from others. பரோபகாரம், s. Kindness to others. See உபகாரம். பரோபகாரன், s. [masc. and fem. பரோப காரி.] A benevolent man, a benefactor. 21) *