pṟi (p. 303) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pluck, to crop, to pick off with a twist, கொய்ய. 2. To weed, eradicate, பிடுங்க. 3. To snatch, twitch away, tear off, wrench, திருகிப்பறிக்க. 4. To take by force, to usurp, to grasp, to extort, to rob, to plunder, to confiscate, வலிதிற்கவர. 5. To dig out, to excavate, தோண்ட. 6. To unload, unlade, discharge, இறக்க.--Note The most common compounds are, அஸ்தி வாரம்பறிக்க, to dig for a foundation; களைபறிக்க, to weed; தேங்காய்பறிக்க, to pluck cocoa-nuts; தட்டிப்பறிக்க, to get by stratagem; பூப்பறிக்க, மலர்பறிக்க, to crop flowers; பணம்பறிக்க, to juggle away money; மண்பறிக்க, to dig out earth; வெட்டிப்பறிக்க, to root up a tree, or undermine a wall. பறித்தகாட்டுக்குப்பயமில்லை. There is nothing to fear in a jungle, where a robbery has just been committed பறிமுதல், s. Confiscated property. 2. Things plundered from a single person. பறி, v. noun. Plucking. cropping. picking off, பிடுங்குகை 2. Seizure, plunder, usurpation, extortion, spoil, கொ ள்ளை. 3. What is unloaded or discharged from a cart, இறக்கியபாரம். பறிகாரன், s. An extortioner. 2. A highway-man. பறிகொடுத்தல், v. noun. Being robbed, bereaved, &c. பறிதலைச்சமணர்--பறிதலையர், s. One of the two classes of Jainas, so called because they pluck all the hair from their heads to avoid vermin and so to prevent taking away life. செடிகொள்பறிதலையமணர். Jainas whose head is deprived of hair. (மீனாட்சி.) பறிபட, inf. To be plucked off. 2. To be robbed, bereaved, plundered. பறிப்புv. noun. Plucking; unloading, a seizure. 52)