aṟuku (p. 33) s. A kind of grass deemed sacred to Ganesa and others, ஓர்புல். Agrostis linearis, L. (c.) 2. (p.) A lion, சிங்கம். 3. The yali--a fabulous beast, யாளி. 4. Male tiger, ஆண்புலி. 5. An elephant, யானை. அறுகரிசி, s. Sacred grass and rice combined and put on the thighs, shoulders and heads, of the new married pair, at the time of marriage, as an auspicious ceremony. உப்பறுகு--கொடியறுகு--ஆனைய றுகு--கூந்தலறுகு--வெள்ளறுகு--சிற்றறுகு, s. Different kinds of அறுகு. 57)

iḷai (p. 56) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To tire, grow weary, be fatigued, exhausted, to languish, தொய்ய. 2. To grow emaciated, be lean, meagre, &c., மெலிய. 3. To be worn out with age, sickness, &c., to become decrepit, தளர. 4. To become poor, be worn out--as land by continued cultivation, want of manure, &c., சக்திகுறைய. 5. To grow weak and wanting in luxuriance or fruitfulness--as trees, rice, &c., to fade--as a color, வளங்குறைய. 6. To fail before a foe or rival, to yield to superior force, தோற்க. ஒருத்தனுக்கொருத்தனிளையான். One is not inferior to the other, one will not yield to the other (they will fight till they die, except they to parted). இளைத்தோய, inf. To be exhausted from over-exertion. இளைப்பு, v. noun. Weariness, fatigue, exhaustion, faintness, மெலிவு. இளைப்பறுதி, s. Recruiting, recovery from fatigue. இளைப்பாயிருக்க, inf. To be wearied. இளைப்பாற, inf. To rest, take rest, repose, இளைப்புத்தணிய. இளைப்பாறுமண்டபம், s. A room for rest or repose--1. For idols after a procession, before they are set in the usual place. 2. For kings, or other distinguished personages after journey. to wash their feet, &c. before entering their house, வசந்தமண்டபம். இளைப்பாற்ற, inf. To refresh, cause to rest, show civilities, &c. to travellers or weary persons, இளைப்பொழிக்க. வழியிளைப்பாற்ற, inf. To entertain and refresh travellers, offering them a seat, water to wash their feet, fanning them, &c. மன்றலந்தென்றல்வீசி வழியிளைப்பாற்றினாளே. She (the Ganges) refreshed them by causing the fragrant south wind to blow. (பாரதம்.) இளைப்பாற்றி, s. Rest, resting, repose, cessation, இளைப்புத்தணிகை. இளைப்புற, inf. To be fatigued, to grow weary. 10)

cār (p. 179) --சாரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சார, v. n. To lean upon, to recline against, சாய. 2. To rest on or in, to repose on, to depend on, to adhere to, பற்றிக்கொள்ள. 3. To apply to, to resort to, to take shelter or refuge with, அடைய. 4. To approach, to approximate, to incline towards, அணுக. 5. To gain access to, to reach, to arrive at, கிட்ட. 6. To side with, to join a party ஓர்பாற்சார. 7. To be attached to, connected with, &c., அனுசாரமாக. 8. To be biassed or warped in judgment, to be partial to, நடுநிலைகோண. (c.) 9. To be adjacent, contiguous, to join, அடுக்க. 1. To come on-as events, disease, &c., சுகதுக்கங்கள்சார. 11. To tend or incline towards--as in color, smell, taste, temper, quality, &c., பொ ருந்த.--Note. The verb sometimes conveys a transitive sense. அழகுசார்ந்தபூ. The beautiful flower. (p.) நான்போய்ச்சார்ந்தவிடம். The party with which I am connected by affinity or marriage. (c.) சாரோலை--சார்வோலை, s. [prov.] A party grown palm leaf next after that last put out, முதிர்ந்தகுருத்தோலை. (R.) சார்ந்தார்--சார்ந்தோர், s. Relatives, சுற்றத்தார். 2. Friends, associates, சினேகர். தீயாரைச்சார்ந்தார்தீயராவார். Those who join with the wicked will become wicked. ஒருவரைச்சார்ந்துபிழைக்க, inf. To live by the aid of another. (c.) சார்ந்துகொள்ள, inf. To lean or recline on. 2. To have recourse to. சார்மணை, s. [loc.] Any thing to lean on or recline against--as cushions, pillows, &c.; [ex மணை.] சார்மானம், s. A thing or person to lean upon, as சாய்மானம். சார்பு, v. noun. and s. Place, இடம். 2. Help, support, patronage, protection, favor, உதவி. 3. Dependence, reliance, பற்று. 4. Place of refuge, asylum, shelter, defence, அடைக்கலம். 5. Favoritism, partiality, தயவு. 6. Bias, prejudice, வார பட்சம். 7. Approximation, கிட்டுகை. 8. Inclination, propensity, tendency, bent of mind, மனச்சாய்வு. 9. Adhesion, friendship, attachment, கூட்டுறவு. (c.) 1. Specific or distinguishing quality, nature or character, உரிமை. 11. Connection, இணைப்பு. 12. Adjacency, nearness of a place or thing, அணுகுகை. 13. Contact, coalescence, combination, junction, சேர்கை. 14. Inclining toward a color, taste, smell, dispositions, quality, &c., பொருத்தம். சார்பறுக்க, inf. To renounce social life and enter on that of an ascetic, without a wife, or with one without sexual intercourse, பற்றறுக்க. (p.) சார்பிலார், s. Ascetics, பற்றிலார். 2. Enemies, foes, பகைஞர்; [ex இலார்.] சாற்பிற்றோற்றம், s. Emanation by natural process, as offspring from the parent, saplings from the root of a tree, &c. (சிவ. சித்.) சார்புநூல், s. One of the three classes of writings, such as agree with a work in some particulars only; collateral writings. See நூல். சார்பெழுத்து, s. Dependent letters, being of ten kinds, viz. 1. உயிர்மெய். 2. ஆய்தம். 3. உயிரளபெடை. 4. ஒற்றளபெடை. 5. குற்றியலிகரம். 6. குற்றியலுகரம். 7. ஐகாரக் குறுக்கம். 8. ஔகாரக்குறுக்கம். 9. மகரக்குறுக்கம். 1. ஆய்தக்குறுக்கம். See குறுக்கம். கடற்சார்பு, s. A maritime tract. தீச்சார்பு, s. Vicious propensity. 2. Associating with bad company. (p.) நற்சார்பு, s. Virtuous tendency or inclination. 2. Associating with the good. நூற்சார்பு, s. Sentiments inculcated in a work. 2. The peculiar opinions or observances of a sect. நாட்டுச்சார்பு--வயற்சார்பு, s. An agricultural tract. மலைச்சார்பு, s. [com. மலஞ்சார்வு.] A hilly or mountainous tract. வனச்சார்பு, s. Forest ground, woody tract. சார்வு, v. noun. Inclination, propensity, &c. See சார்பு. 2. [prov.] The tender leaves of the palmyra or talipot; leaves next to that last shot out--as சரரோலை. 3. Intense desire, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Vicinity, neighbourhood, &c., அயல். (c.) அவருடைய சார்விலே யொதுங்கினான். He relied upon his help or protection. சார்வுதேட, inf. To seek protection, dependence, patronage. 26)

cōppam (p. 212) s. [prov. for சோபம்.] Depression of spirits, dejection, languor, சோர் வு. 2. Drowsiness, gloominess, sadness of countenance through sorrow, hunger, weariness, &c, அயர்வு. 3. Drooping of plants, by the sun, பயிர்வாட்டம். சோப்பந்தெளிய, inf. To revive from a drooping state, as men, beasts, plants. சோப்பறுதி, s. [prov.] Great lassitude, apathy, slaggishness, drowsiness. 95)

paruvatam (p. 300) --பர்வதம், s. A hill, a mountain, மலை, sometimes improperly, பறுவ தம். W. p. 517. PARVVATA. பருவதவர்த்தனி, s. Parvati, as brought up on a mountain, உமையவள். பருவதவாசி, s. One who resides on mountains, a mountaineer. 7) *

pṟuku (p. 303) s. [prov.] Shortness, stunted ness as of a person, &c, as கறளை. (Jaff.) பறுகன், s. A short person. 54)

pul (p. 327) s. A grass, any gramineous plant, as புல்லு. (c.) 2. Small in quantity, number, or value, அற்பம். 3. Meanness, lowness, baseness, இழிவு. 4. A tiger, புலி. 5. A palmyra tree, பனை. 6. The seventeenth lunar asterism, அனுடநாள். (சது.)--Note. The different kinds of grass are: அளத் துப்புல்; அறுகம்புல் or அறுகு; இரத்தக்கோமாரிப் புல், Panicum stagninum; இலைப்புல், Panicum Marginatum; உப்பறுகம்புல், as அறுகு, Agrostis; ஊர்ப்புல், Cyperus Pongorei; ஒட் டுப்புல், or கணைப்புல், கச்சற்புல்; கடுக்கன்புல், Isch&oe;mum cibare; கதிர்ப்புல், கமரிப்புல், Poa Malabarica; கம்பம்புல், Panicum grossarium; கர்ப்பூரப்புல், கழிப்புல், கழிமுட்டான்புல், காவட்டம் புல் or மாந்தப்புல், Andropogan sch&oe;nanthus; குசைப்புல், குச்சுப்புல் or குஞ்சப்புல்; குடை ப்புல், கோரைப்புல், கோழிக்காற்புல், Panicum ramosum; சடைப்புல், Poa bifaria; சீலைப்புல், சுக் குநாறிப்புல், செப்பப்புல் or நாணற்புல், சோனைப் புல், தண்டையம்புல், Panicum Ischomodies; பிரப்பங்காய்ப்புல், Scirpus calamoides; பீசைப் புல், Panicum antidotale; மத்தங்காய்ப்புல், Cynosurus Egyptius; மருக்குறாப்புல், Panicum stagninum; முசுறுப்புல், Pommercullia; முயற் புல் as அறுகு, Agrostis linearis; மூங்கிற்புல், Panicum Burmanni; விசுவாமித்திரப்புல் as நா ணற்புல், all which see in their places if the botanical name be not found here. புல்லங்குழல், s. [also பில்லாங்குழல்.] A red-pipe. புல்லணர், s. The beard, தாடி. (p.) புல்லணை, s. A layer or bed of grass. புல்லரி, s. A handful of grass. புல்லரிசி, s. A kind of wild rice, the seed of a grass, eaten in time of scarcity, Cynosurus Egyptius. புல்லர், s. [pl.] The low, the base, கீழ் மக்கள். 2. Tribes that live by the chase, savages, வேடர். (சது.) புல்லறிவாண்மை, s. Stupidity, doltishness, மூடத்தனம். 2. Ignorance, destitution of moral cultivation, அறிவின்மை. புல்லறிவாளர், s. The ignorant, illiterate, the immoral, the vicious, அறி வீனர். (நாலடி.) புல்லறிவு, s. Ignorance, stupidity, மட மை. 2. Illiterateness, want of caltivation, அறிவின்மை. 3. Bad principle, perverted intellect, viciousness, தீமையான அறிவு. புல்லறுக்க, inf. To cut grass. புல்லன், s. An ignorant, base or vile man, அறிவீனன். 2. An incapable, useless man, பயன்படாதவன். 3. An unmannerly, uncleanly, clownish man, ஒழுக்கமில்லான். புல்லாங்கழி--புல்லாங்குழல்--புள்ளாங் குழல், s. A reed-pipe, as புல்லங்குழல். புல்லாமணக்கு, s. A plant, Melanthium Indicum. See ஆமணக்கு. புல்லாமொய்ச்சி, s. [vul. பில்லாம்பிச்சி.] A grassy place. புல்லுருவி--புல்லூரி, s. A parasitic plant. Loranthus pentandrus. புல்லுருவிபாய்கிறது. The parasite is spreading over the tree; i. e. injury is being done to families by hangers on. புல்லுருவிபடர்தல், v. noun. The spreading or running of the above. See under ஆல். புல்வாய், s. A kind of deer, கலைமான். (சது.) புல்விரியன், s. A grass-adder. புல்வீடு, s. A thatched house. புற்கட்டி, s. Pieces of turf or sod. புற்கட்டு, s. A bundle of hay. புற்கட்டை, s. A short grass, good for cattle. புற்குருவி, s. A kind of quail. (R.) புற்கை, s. A pap, of grass-seed meal, or a slender meal. 2. A kind of ricepap. 3. Boiled rice offered to idols. புற்கோரை, s. A grass, Cyperus juncifolius, ஓர்கோரை. புற்சாமை, s. A species of சாமை, grain. புற்பதி, s. The palmyra-tree, as the prince of the புல், tribes, பனை; [ex பதி.] புற்பறி, s. A grass-basket, ஓர்கூடை. புற்பாய், s. Mat made of grass of rushes, புல்லினாற்செய்தபாய். புற்பொழி, s. A turf, a sod, புற்பற்றை. புற்றாளி, s. The palmyra tree, பனை மரம். 2. The seventeenth lunar asterism. புற்றிரள், s. Tuft of grass, புற்கற்றை. புன்னகை, s. A smile. See புன். 18)

mṟu (p. 346) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To refuse, deny, disown, இல்லையென. 2. To object, check, contradict, தடுக்க. 3. To confute, to refute the opinion or argument of another, ஆட்சேபித்துத்தள்ள. 4. To double, to repeat a request, a word, &c., as இரட் டிக்க. 5. [prov.] To plough a second time, மாறியுழ. 6. (நிக.) To be ashamed, வெட்க. 7. To put away or renounce, நீக்க. என்புத்தியைமறுக்கவேண்டாம். Reject not my counsel. (Beschi.) மறுத்துப்போகுதல், v. noun. [in comb. com. மறத்துப்போகுதல்.] Ceasing to give, as a cow to give milk, or a tree, fruit. மறுத்தல்--மறுப்பு, v. noun. Refusal, denial. 2. Objection, opposition. 3. Refutation. 4. Denying through shame. 5. [prov.] Ploughing again, மறுவுழவு. மறுப்பறுத்தல். Giving after refusal. (p.) 71)

vẕi (p. 379) s. A way, a road, a path, நடவை. 2. A way in a moral sense, a course of conduct, நடை. 3. Manner, method, mode, வயணம். 4. A place, இடம். 5. Original cause, காரணம். 6. A lump of ball--as of butter, &c., திரட்சி. 7. Antiquity, oldness, பழமை. 8. Succession, a following--as வழி நாள், the following day. 9. A form of the seventh case or local ablative, ஏழனுருபு. --as நிழல்வழி, in the shade. 1. A son, as வழித்தோன்றல். 11. Usage, முறைமை. இந்தவழியெங்கேபோகிறது. Where does this road go? இதைமுடிக்கவழியறியேன். I do not know how to accomplish this. அவ்வழி. In that manner. அவன்வழிக்குவரமாட்டான். He will not come to a right course [of conduct] புத்திரர் வழிக்கெல்லாந் தொடர்ந்தேற்றியாய் வந்தபா வம். Original sin propagated by children's children. அவன்வழிப்போகாதே. Do not meddle with him. என்வழியாக. By my means. அந்தவீதிவழியாக. By way of that street. வழிகாட்ட, inf. To show the way, to guide. 2. To direct morally, or religiously. வழிகாட்டி, appel. n. A guide, a leader; one who shows the way. 2. one who sets a good example. வழிகாட்டிமரம், s. [sometimes கைகாட் டிமரம்.] A guide-post. வழிகாண, inf. To find the way. 2. To offer or present itself--as an opportunity, &. வழிச்சாரி, s. A beaten road, நடையுள் ளவழி. 2. A bye-path, for custom-house officers, &c., to apprehend smugglers. வழிச்செலவு, s. Money for expenses on a journey. 2. (p.) A journey. வழிச்செல்வோன், appel. n. A traveller. வழிதப்பிப்போக, inf. To miss the road, to go astray. வழிதுறை, s. [lit. road and harbor.] Means to an end, auxiliary aid. வழிதுறைதெரியாமல்அலைகிறான். He wanders about not knowing the road, or harbor. வழிதுறையில்லாமற்பேசினான். He spoke without method. வழித்தடை, s. Impediments, hinderance in a way or journey. வழித்துணை, s. A fellow traveller. 2. A guide. வழித்தோன்றல், s. A son, மகன். (p.) வழிநாள், s. To-morrow, மறுநாள்--in Stoke's Cural. வழிநாளை. வழிநூல், s. A copy of an original work. See நூல். வழிபட, inf. To enter a way, மார்க்க மடைய. 2. To reverence, to perform ritual worship, வணங்க. 3. To follow a way; morally, to attend upon, be devoted to, இணங்கிநடக்க. வழிபடுத்த, inf. To cause one to enter a right road, மார்க்கத்திற்சேர. 2. [fig.] To put one into a good way. 3. To regulate, subdue; to cause to reverence, வணக்கஞ்செய்விக்க. வழிபயக்க, inf. To give without refusal, மறுப்பறுக்க. (p.) வழிபறிக்க, inf. [v. noun. வழிப்பறி.] To rob or plunder in the highways. வழிபாடு, v. noun. Reverence, worship; ஆராதனை. 2. Proper conduct, service, (Ell.); civility, courtesy, politeness, obedience, வணக்கம். 3. A way; a religious system, கோட்பாடு. 4. Usc, custom, habit, வழக்கம். வழிபார்க்க, inf. To watch an opportunity, as சமயம்பார்க்க. 2. To expect, to look forward to, எதிர்பார்க்க. வழிப்பயணம், s. A journey. வழிப்பிரிவு, s. A place where two or more ways meet. வழிப்போக, inf. [v. noun. வழிப்போக் கு.] To go forward, proceed. 2. To intermeddle with other's affairs. வழிப்போக்கிலேஅவனைக்காண்பாய். You will meet him on your way. வழிப்போக்கர், s. [pl.] Way-faring men, travellers. வழியடைக்க, inf. To impede, to obstruct the way. தடுக்க. வழியனுப்ப, inf. To go a little distance with one setting out for a journey, out of respect. வழியாக, [as a preposition.] By or through-as உள்வழியாக, by your means. வழியுரைப்போர், appel. n. [pl.] Messengers, தூதர். (சது.) வழிவகை, s. [pl. வழிவகைகள்.] means, resources, expedients, உபாயம். வழிவழியாய்ப்போக, inf. To go by different ways. வழிவிட, inf. To take leave of any one going on a journey after proceeding with him some distance, வழியனுப்ப. 2. To make a way for water to flow; to contrive a way of relief, from some difficulty, தடைநீக்க. 3. [fig.] To leave the right way, நெறிதவற, (Beschi.) 24)