pḷpḷkk (p. 303) inf. To glitter, coruscate, shine as a well polished surface, as தள தளக்க. (c.) பளபளப்பு, v. noun. Glittering, coruscation, Instre. 2. Radiance, பிரபை. 3. That which is dazzling, florid, showy, gorgeous, as some poetry, &c., செய்யுளின் பாகம். பளபளப்பானபாடல். A poem written in a florid style. பளபளவெனல்--பளபளெனல், v. noun. Glittering, gleaming, glistering. 2. Sounding, ஒலிக்குறிப்பு. பளபளென்றுபொரிகிறது. Sputtering as peas, &c., in frying. பளபளென்றுபொரிகிறவன். A florid talker. 13)

pḷicciṭutl (p. 303) --பளிச்செனல், v. noun. [vul. பளிச்சட்டியெனல்.] Gleaming, flashing, as பளபளவெனல். பளிச்சுப்பளிச்செனல், v. noun. Flashing, coruscating. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுபேசுதல், Speaking rapidly, promptly, decidedly, energetically, abusing one to the face. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுமின்னுதல், v. noun. Lightning vividly flash after flash. பளிச்சென்றுவிளங்குதல், v. noun. Being understood instantly, as the meaning of a verse, &c. 2. Shining brightly. பளிச்சென்றுவீசிவிட, inf. To give one a slap on the cheek suddenly. 2. To throw off any thing hostile. 16)