pḷicciṭutl (p. 303) --பளிச்செனல், v. noun. [vul. பளிச்சட்டியெனல்.] Gleaming, flashing, as பளபளவெனல். பளிச்சுப்பளிச்செனல், v. noun. Flashing, coruscating. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுபேசுதல், Speaking rapidly, promptly, decidedly, energetically, abusing one to the face. பளிச்சுப்பளிச்சென்றுமின்னுதல், v. noun. Lightning vividly flash after flash. பளிச்சென்றுவிளங்குதல், v. noun. Being understood instantly, as the meaning of a verse, &c. 2. Shining brightly. பளிச்சென்றுவீசிவிட, inf. To give one a slap on the cheek suddenly. 2. To throw off any thing hostile. 16)