pḷ (p. 303) s. The பள்ளர் caste, as பள்ளு-In. Jaffna it is used with its grammatical change, as பட்குடி, &c. பள்ளக்குடி, s. A family of the பள் ளர் caste. பள்ளப்பயல், s. A பள்ளன். 2. [in contempt.] A slave, a fellow. பள்ளப்பாட்டுபாடுதல், v. noun Abusing, or calling one a . பள்ளப்பிள்ளை, s. A man or woman of the பள் caste. பள்ளர், s. [sing. பள்ளன், fem. பள்ளி, பள்ளச்சி, பள்ளத்தி.] A low dependant caste employed in husbandry, &c., under their feudal lords, a peasant tribe dwelling in the south, supposed to be a change of மள்ளர். பள்ளர்சேரி--பள்ளச்சேரி, s. A village of the பள்ளர் caste. 22)

pḷḷkkai (p. 144) s. Low lands. See under பள்ளம். 15)

pḷḷm (p. 303) s. Lowness, See தாழ்வு. 2. Low land, a valley, தாழ்ந்தநிலம். 3. A hollow pit, a hole in the road, ditch, &c. See குழி. (c.) பள்ளக்காடு, s. Low புன்செய் land-oppos. to மேட்டாங்காடு. பள்ளக்கை, s. Low land. பள்ளத்தாக்கு, s. A valley, &c. See தாக்கு. பள்ளந்தூர்க்க, inf. To fill up a hole. See தூர். v. பள்ளமேடு--பள்ளமும்மேடும், [com. மேடுபள்ளம்.] Hill and dale. 2. Rises and falls, ups and downs as in a rough, rugged road, &c. பள்ளம்பறிக்க--பள்ளந்தோண்ட, inf. To dig a hole. பள்ளம்விழுதல், v. noun. Being hollow, dimpled. See குழிவிழ. 23)