pḷḷm (p. 303) s. Lowness, See தாழ்வு. 2. Low land, a valley, தாழ்ந்தநிலம். 3. A hollow pit, a hole in the road, ditch, &c. See குழி. (c.) பள்ளக்காடு, s. Low புன்செய் land-oppos. to மேட்டாங்காடு. பள்ளக்கை, s. Low land. பள்ளத்தாக்கு, s. A valley, &c. See தாக்கு. பள்ளந்தூர்க்க, inf. To fill up a hole. See தூர். v. பள்ளமேடு--பள்ளமும்மேடும், [com. மேடுபள்ளம்.] Hill and dale. 2. Rises and falls, ups and downs as in a rough, rugged road, &c. பள்ளம்பறிக்க--பள்ளந்தோண்ட, inf. To dig a hole. பள்ளம்விழுதல், v. noun. Being hollow, dimpled. See குழிவிழ. 23)