iṭai (p. 45) s. Middle, midst, centre, நடு. 2. The middle of a body, the waist, மருங்குல். 3. As இடைச்சொல்--a particle. 4. Interval of time, &c., நடுநேரம். 5. (p.) Place, room, space, position, situation, இடம். 6. A form of the seventh or locative case, ஏழனுருபு. 7. The side of a thing, place, quarter, region, பக்கம். 8. An elephant, யானை. 9. Interim, opportunity, con venient season, season, சமயம். 1. The full moon, பௌரணை. 11. A measure of length, breadth, thickness, &c., நீட்டலளவையிலொ ன்று. 12. One of the three நாடி, or passages for the breath--that through the left nostril, the lunar nerve or vessel, திரிநாடி யிலொன்று. 13. One of the (நாடி) nerves or arteries, தசநாடியிலொன்று. (See நாடி.) 14. (misused for எடை) Weight, gravity நிறை. (See சுழிமுனை, and பிங்கலை.) நல்லாரிடைப்புக்கு. Associating with the good. இடைகலை, s. The breath of the left nostril--as சந்திரகலை. See பிங்கலை. இடைக்கட்டு, s. A girdle, sash. 2. The allowance made for the weight of a vessel before weighing any thing in it. இடைக்காடன், s. A Rishi or சித்தன்--one of the eighteen. இடைக்கிடை. Here and there, interspersed, நடுநடுவே. 2. Of like weight, even weight, equilibrium, நிறைக்குநிறை இடைக்குலநாதன், s. Vishnu as brought up by shepherds. இடைக்குறை, s. [in grammar.] A word shortened in the middle, syncope, elision; as ஓதி for ஓந்தி, camelion. (See விகாரம்.) 2. An island, blank space in a river, &c., ஆற்றிடைக்குறை. இடைக்கொள்ளை, s. Pillaging, plunder, free booty, plundering without regard to either party, நடுக்கொள்ளை. 2. (in Agastiar.) The ravages of an epidemic discase, கொள்ளைநோயான்வருமழிவு. இடைசுருங்குபறை, s. A small drum tapering in the middle, உடுக்கை. இடைசூரி, s. [prov.] Gold or silverbeads interspersed here and there between sacred or other beads, உருத்திராக்க முதலியவற்றிற்கிடையிற்கோத்திடுவது. இடைச்சனி--இடையெழுஞ்சனி, s. The eleventh lunar asterism, in which Saturn is considered very malignant. See கடையெழுஞ்சனி and முதலெழுஞ் சனி. இடைச்சன், s. The second child, இரண்டாம்பேறு. (c.) இடைச்சாதி, s. The second or middle tribe of வைசியர்--the third caste. இடைச்சேரி, s. A shepherd's village. இடைத்தட்டு, s. Getting profit indirectly by interposing between parties, &c. or by purchasing goods of one and selling them again from a distance. இடைநடு, s. The middle emphatically (a pleonasm in rhetoric.) இடைநரை, s. Hair or beard growing grey here and there. இடைநிலை, s. In verbs generally, the characteristics of tense, வினையிடைநிலை. 2. A neutral state, neutral or middle state, stagnation in business transactions, இருபுறத்திலுஞ்சாராமனிற்கை. 3. In some compound nouns, one of the component parts, பெயரிடைநிலை. இடைநிலைத்தீபகம், s. One of the beauties of poetry, விளக்கணிமூன்றிலொன்று. See தீபகம். இடைநிலைமயக்கு, s. [in orthography.] The proper combination of letters in the middle of a word, மொழியி லிரண்டெழுத்து மயங்கிநிற்கை--if the same consonant be repeated in the middle of a word, it is called, உடனிலைமெய்மயக்கு; if otherwise, it is called, வேற்றுநிலைமெய்ம யக்கு. இடைநீரினிற்க, inf. [prov.] To swim with the body erect and the water only up to the waist. இடைப்பட, inf. To interpose, happen in the interim, come in, between, among, &c., to happen, இடையிலுண்டாக. இடைப்படுதானம், s. Giving of a secondary order, bestowing through pity on the poor, the blind, மத்திமதானம். இடைப்பழம், s. Ripe fruits interspersed among the unripe. இடைப்பழம்பழுத்தல், v. noun. Ripening as fruits here and there. இடைப்பிறவரல், v. noun. Words intervening between any one word and another with which it makes sense--as between the noun and its attribute, &c., எழுவாய்முதலிய தொடரினுள் இடையிலேற்ற பிற சொல்வரல். இடைப்புழுதி, s. Land in a state for sowing, neither very moist nor very dry, காய்ந்துங்காயாதிருக்கிறபுழுதி. இடைப்புள்ளி, s. Marks scattered here and there--as in tobacco leaves, &c., fruits, &c. இடைப்பூட்டு, s. A truss, girdle, அரைப்பூட்டு. இடைப்போகம், s. An interior crop, out of season, இடையிற்புன்பயிர்விளைவு. இடைமடக்கு, s. Silencing one by vociferation, இடையிற்றடுக்கை. 2. Haughty speaking, இடக்குமடக்கானபேச்சு. 3. [in prosody.] The repetition of a word in the middle of a line with a varied meaning. See மடக்கு. இடைமுள், s. Small, new eruptions about a healing ulcer or bile, மறு முள்பாய்கை. 2. A disease, a kind of eruption, ஓர்கரப்பன். இடைமேடு, s. Rice-land of moderate height, நடுத்தரமானமேடு. இடையற, inf. To cease or terminate suddenly. இடையறாவன்பு, s. Never-ceasing love. இடையன், s. (fem. இடைச்சி.) A shepherd--as occupying a middle position. இடைப்புத்திபிடரியிலே. The shepherds have their wit in their nape; i. e. they have none. இடையன்கால்வெள்ளி, s. [prov.] The star Aldabaran in the constellation Aries, ஓர்விண்மீன். இடையாந்தரம், s. An intermediate space or time. அந்தவேலை யிடையாந்தரத்திலே கெட்டுப்போ யிற்று. The business was interrupted, spoiled in the interim. இடையாயர், s. Persons of a middling class in piety, excellence, &c. See தலை and கடை. இடையிட, inf. To intervene, be interspersed, to have intermediate spaces either of time or place, to intermit, happen intermediately, நடுவிற்றோன்ற. இடையிட்டுவந்தசெல்வம், s. Acquired wealth and prosperity, obtained during life, not derived from ancestors. இடையிட்டெதுகை, s. The எது கை or rhyming of the third letter in every other line. இடையிடை. From time to time, at intervals, intervening space. இடையிலேகொண்டுபோக, inf. To take by theft or force, to plunder fruits, furniture, &c. 2. To take off property at one's death--as persons who are not heirs. 3. To seize and carry off property from one who has stolen it--as a constable from a thief. (c.) இடையிலேவயிறுவளர்க்க, inf. To get a living at the expense of others, not reducing one's own stock. (c.) இடையினவெதுகை, s. One of the இனவெதுகை--that in which the second letter of each line is any of the medial letters. இடையீடு, s. Obstacle, impediment, frustration, விக்கினம். 2. Equivalent, equilibrium, ஈடு. இடையூறு, s. Frustration, interruption, disappointment, obstruction, hinderance, mishap, casualty, contingence, misfortune, disaster, இடர். (c.) இடையெண், s. A poem increasing and decreasing like the waves of the sea, அம்போதரங்கத்தொன்று. இடையொடுகடைமடக்கு, s. A figure in Rhetoric, repetition of a word or phrase in the middle and end of a line with different meanings, மடக்கணியி லொன்று. இடைவழக்கு, s. [prov.] A suit at law instituted by a new claimant while the previous one is going forward, கிளை வழக்கு. இடைவழக்காளி, s. An intervening party in a law-suit. இடைவழி, s. Midway. இடைவள்ளல், s. A term common to the second of the three classes of kings famed for liberality. (p.) இடைவாய், s. The degrees marked upon a steel-yard. இடைவிட, inf. To intermit, suspend, interrupt, leave intermissions, interstices, &c. இடைவிட்டுவிட்டு. Every other one. இடைவிடாமழை, s. Incessant rain. இடைவிடாமல், neg. v. part. Incessantly, constantly, without intermission. இடைவெட்டுப்பணம், s. A clipped or imperfectly stamped coin, மாறுமத் திரைவிழுந்தபணம். 2. [prov.] Profit made indirectly, பொறுக்கியெடுத்தபணம். இடைவெட்டுப்பேச்சு, s. Derision, ridicule. இடைவெளி, s. An intervening space, நடுவெளி. எட்கிடை--எள்ளிடை, s. The thickness of a rape-seed. (c.) நான்குவிரற்கிடை--நான்குவிரலி டை. Four fingers-breadth, thickness. முதலிடைகடை, Beginning, middle and end. 104)

krai (p. 96) கிறது, ந்தது, யும், ய v. n. To dissolve, melt--as salt, sugar, &c.; to be macerated in water, reduced to a liquid or slime; to relax in consistency by moisture, கரைந்துபோக. 2. To waste away as earth by rain, &c., to be washed away, மண்கரைய. 3. To be emaciated--as the body, இளைக்க. 4. To sound, make a noise, பெரிதொலிக்க. 5. To weep, cry-as a child, whine, cry aloud, அழ. 6. To call, shout, அழைக்க. 7. To tell, speak, சொல்ல. 8. To be over-ripe --as fruits, to be well ripe, become mellow, பழம்பதனழிய. அவன்கையிலிருந்தபணமெல்லாங்கரைந்துபோயிற்று. The money he had is all wasted away. கனமழைபெய்ததினாலேசுவரெல்லாங்கரைந்துபோ யிற்று. The whole wall has been washed away by the heavy rain. மகன்பட்டதைக்கண்டுமனங்கரைந்துநொந்தான்..... When he saw the sufferings of his son, he pined away through grief. கட்டிகரைந்துபோயிற்று. The tumor is reduced by external applications. ஈறுகரைகின்றது. The gum is wasting away. கரைகன்று, s. A slink calf. கரைகுட்டி, s. A slink production. கரைந்தபழம், s. A mellow ripe fruit. கரையப்பாடம்பண்ண, inf. To learn--as a lesson, &c., perfectly. சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To waste --as the body, to be emaciated. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. To waste--as riches. கரைதல், v. noun. Dissolution, melting. 2. Calling, அழைத்தல். 3. A clamor, ஆரவாரம். 4. Pity, இரங்கல். 5. Sounding, ஒலித்தல். 6. Speech, சொல்லு தல். 7. A great cry, பேரொலி. கரையல், v.noun. Melting, dissolving, dissolution, solution, solvency, கரைதல். 2. Any thing dissolved, emaciated, reduced, &c., கரைந்தது. கரையல்நூல், v. noun. Loose yarn that easily parts. கரையற்பனங்கட்டி, s. Jaggary softened by damp. கரைவு, v. noun. Dissolving, tenderness of mind. 176)

cāmpl (p. 177) v. noun. (substantively.) Ashes, அடலை நீறு. (c.) 2. (நிக.) A faded flower, பழம்பூ; [ex சாம்பு. v.] 3. (a corruption of சம்பு.) The நாவல் tree. (M. Dic.) சாம்பலடிப்பெருநாள், s. (Rom. usage.) Ash-wednesday; also Shrove-tuesday. சாம்பலாண்டி, s. A religious mendicant whose whole body is smeared with ashes. 2. (fig.) A clown. சாம்பற்குண்டி, s. [vul.] A sloven, a mean person. சாம்பற்குதிரை, s. A grey horse. (c.) சாம்பலிட்டுவிளக்க, inf. To clean or scour with ashes--as a vessel, brass plate, &c. சாம்பற்குளிக்க, inf. [prov.] To immerse itself in ashes, as a brooding hen; to bathe in ashes. சாம்பல்வண்ணம்--சாம்பனிறம், s. Ashcolor, grey color. சாம்பல்வாழை--சாம்பல்மொந்தன், s. [loc.] An ash-colored plantain tree. சாம்பற்பூக்க, inf. To form, as ashes on coals, or the appearance of ashes on fruits, or on the body; to grow ashy. (c.) சாம்பற்பூசுணிக்காய், s. A kind of pumpkin. Cucurbita, L. சாம்பனாரை, s. The ash-colored heron. 55) *

cemml (p. 204) s. Greatness, excellence. superiority, பெருமை. 2. A great or honorable man, உயர்ந்தோன். 3. king, monarch, emperor, sovereign, அரசன். 4. A master, எப்பொருட்குமிறைவன். 5. Son, prince, புதல் வன். 6. A faded flower, or flower of a preceding day, பழம்பூ. (சது.) (p.) 27)

tēmpu (p. 258) கிறேன், தேம்பினேன், வேன், தே ம்ப, v. n. To sob, cry, விம்மியழ. (c.) [ex Sa. Teva, to weep.] 2. To fade, wither, droop, வாட. 3. To grow thin, to be emaciated, attenuated, மெலிய. 4. To be wearied, fatigued, to faint, as சோம்பு, இளைக்க. தேம்பித்தேம்பியழ, inf. To cry and sob greatly. தேம்பல், v. noun. Fading, being faded, வாடல். 2. A faded flower, as கூம்பல், பழம்பூ. 22) *

nōy (p. 285) s. Malady, distemper, disease, ailment; sickness in men, cattle, trees, or crops, நைதல். 2. Chronic or settled disease, பழம்பிணி. 3. Suffering, trouble, affliction, distress of mind, வருத்தம். 4. Ache, pain, smart, அழலுகை. (c.) நோய்கொண்டார்பேய்கொண்டார். The diseased are like persons possessed. நோயும்பாயுமாய்கிடத்தல். Being bedridden. நோய்க்கிடங்கொடோல். Take sickness in time. (Avv.) நோயாளி, s. A sick person, a patient. நோயாளிவிதியாளியானால்பரிகாரிபோராளியாவான்..... If the patient's destiny be goof, the doctor gets the credit of it. நோயின்மை, v. noun. neg. Full, uninterrupted health and prosperity. நோயில்லாவாழ்வேவாழ்வு. That is prosperity which no sickness or disease interrupts. நோயெச்சம், s. A reduced disease. See எச்சம். (p.) நோய்கொள்ள--நோய்பிடிக்க, inf. To fall sick, to become diseased. நோய்மருந்து, s. Giving medicine to the sick. See அறம். நோய்விழ, inf. To be infected as plants, &c. தன்னோய்க்குத்தானேமருந்து. The one who caused the pain can remove it; spoken of a woman who has inspired love, (குறள்.) 12)

pñcārm (p. 291) s. The age of a horse or bullock, குதிரை, எருதிவற்றின்வயது, as புதுப்பஞ் சாரம், the first age; நடுப்பஞ்சாரம், the middle age; பழம்பஞ்சாரம், the old age, (Old Dic.) 2. Worn away as cloth, பஞ்செழும்பினது. 13) *

pẕmai (p. 302) s. Oldness, ancientness, antiquity, பூருவம். 2. What is antiquated, obsolete, old fashioned, வழங்காதொழிந்தது. 3. Staleness, vapidness, insipidness, சாரமின் மை. 4. An old saying, a proverb, முதுமொழி, 5. Old acquaintance, long established intimacy, வெகுநாட்பழக்கம். 6. Decay from age, சிதைவு. 7. Ancient history of a family, chronicle, பழங்கதை. 8. Long established usage or custom,மரபுபற்றிவருகை. (c.) பழங்கஞ்சி, s. Congy kept over night. பழங்கணக்கு, s. An old account, an account previously settled. 2. A thing out of use, obsolete, forgotten. பழங்கதை, s. An ancient story 2. A thing long passed by, disregarded, forgotten. பழங்கந்தை, s. Old rags, tatters. பழங்கலம், s. An old cup or plate. பழங்காடி, s. Liquids soured by keeping as ஆறுமாதக்காடி. பழங்காய்ச்சல்--பழஞ்சுரம், s. A chronic fever. பழங்கிடையன், s. [prov.] Old commodities. See கட்டுக்கிடை. பழஞ்சாதம்--பழஞ்சோறு, s. [also பழை யசாதம், பழையது. Boiled rice kept till next morning. பழஞ்சீலை--பழந்துணி, s. An old or worn out garment. பழஞ்சொல், s. As பழமொழி, 1. பழந்தரை s. Land long cultivated and worn out. பழநிலுவை, s. Balance of a former account. பழநெல், s. Old rice of the previous year. பழமலம், s. [com. பழையமலம்.] Excrement lodged too long in the bowels. பழமலை, s. A celebrated hill sacred to Siva, விருத்தாசலம். பழமனை, s. An old decayed house, பழையவீடு. 2. The site or ruins of a decayed house, இடித்தகட்டம். பழமைபாராட்ட, inf. To expatiate on former greatness and prosperity. 2. To extol one's ancestors. பழமைபேச, inf. To talk of things, customs, usages, &c., of one's ancestry, to the disparagement of others; used also in irony. பழமொழி, s. A old saying, a proverb, a maxim. 2. A law, ஓர்நீதிநூல். பழம்பகை, s. Old or hereditary hatred as நெடுநாட்பகை. 2. Cherished enmity. as தொந்தப்பகை. 3. Inveterate, natural hatred, as between the kite and the snake, இயற்கைப்பகை. பழம்பஞ்சாரம், s. That which is very old, as a bullock, horse, or garment. See பஞ்சாரம் 2. [in contempt.] A very old man or woman, மிகமுதியோர். பழம்பஞ்சுரம், s. A class of tunes, as பஞ்சுரம். பழம்பாடம்--பழையபாடம், s. An old lesson. 2. [fig.] Old lesson-day or the fourteenth of the month. பழம்புகையிலை, s. Old tobacco improved by keeping. பழம்புண், s. An old ulcer. பழம்புண்ணாளி, s. An old patient. 2. [fig.] An experienced man. பழம்பொருள், s. An old thing. 2. [fig.] The External, கடவுள். பழம்போக்கு--பழையபோக்கு, v. noun. An ancient or antiquated style. பழவடியார், s. Devotees of long standing 2. Persons of an ancient family. 3. Freed slaves; [ex அடியார்.] பழவினை, s. Long cherished malice, as பழம்பகை. 2. Deeds of former births, ஊழ்வினை. பழவேற்காடு, s. The name of a town, Pulicat, from வேல், a tree, ஓரூர். 73)

pẕm (p. 302) s. Fruit, ripe fruit, கனி. See பலம். 2. [fig.] Result of actions, பலன். W. p. 594. P'HALA. 3. A very aged person, வயதுசென்றவன்--as அவன்பழுத்தபழம். 4.[prov. in burlesque.] An intoxicated person, மிகு வெறிகொண்டோன். 5. Winning pieces in a game of tick-tack, ஆட்டங்கெலித்தல். 6. Success, அனுகூலம்--as பழமா காயா. பழக்காய், s. A fruit nearly ripe. See செங்காய். பழத்தேங்காய், s. A ripe cocoa-nut. பழப்பாக்கு, s. A ripe areca-nut. பழப்புளி, s. Tamarind pulp formed into balls, for souring. பழமெடுக்க, s. To win in dice or tick-tack. பழம்பழுத்தல், v. noun. Ripening of fruit. பழரசம், s. The juice of fruits. 74)

pẕmpāci (p. 302) s. A running plant used as a cool application to the head before bathing, Sida humilis. See பாசி. 75) *

pāci (p. 307) s. Mosses of various kinds, புல்லு ருவி. 2. Sea-weed, கடற்பாசி 3. Aquatic plants, சடைச்சி. 4. Green weeds or moss growing on standing water, duck-weed, நீர் ப்பாசி. 5. Green formations as mouldiness on walls by damp, பூஞ்சு. 6. Variegated glass beads as a necklace for children, கரிய மணிமுதலியன; [ex பசு, green.]--There are different kinds of பாசி as a weed; ஆற்றுப் பாசி, a river-plant, Caulinia Indica; இலைப் பாசி, a small water-plant, Lemna obcordata; கடற்பாசி, see-weed; கற்பாசி, a moss or alga, Lichen rotundatus; கருக்குப்பாசி, கொடிப்பாசி, Serpicula verticillata; கொட் டைப்பாசி, கோரைப்பாசி, தோட்டுப்பாசி, பழம்பாசி, Sida humilis; (R.) கூந்தற்பாசி, a water-plant, Zannichellia Indica; நீர்ப்பாசி, Alga, moss, முட்டைப்பாசி, a water-plant, Utricularia stellaris, L.; வழுக்குப்பாசி, Vallisneria spi ralis; (R.) வேப்பம்பாசி, [vul.] வேலம்பாசி. Chara corallina. பாசிகோக்க, inf. To string beads. பாசிக்குத்தகை--பாசித்தீர்வை, s. A tax on fish, மீன்குத்தகை. (Govt. usage.) பாசிபடர்தல், v. noun Spreading as moss. பாசிபற்ற--பாசிபிடிக்க--பாசிபூக்க, inf. To grow or occur, as a mossy or mouldy formation. பாசிபற்றினபல்--பாசிபிடித்தபல். Foul teeth. (in contempt.) பாசிபிடித்தகிணறு. A well full of green moss. பாசிப்படை, s. A storming party, or forlorn hope. பாசிப்பயறு, s. A green species of pulse, phaseolus radiatus. See பச்சைப் பயறு. பாசிமணி, s. A string of small black beads, கரியமணி. 2. [loc.] A necklace of green earthen beads, பச்சைமணி. பாசிவிலை, s. The price of fish, மீன் விலை. (Beschi.) 9) *