cum (p. 194) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To devolve on, press upon, come on heavily-as a punishment, or suffering for misbehaviour, தண்டஞ்சார. 2. To become, heavy-as accumulated debt, பாரமாக. 3. To rest or devolve on--as a duty, or obligation, கட்டளைசார.--Note. Most of the compounds take சுமர in colloquial use, notwithstanding its impropriety. மேகஞ்சுமந்துநிற்கிறது. The clouds teem with rain. பாரஞ்சுமக்க, inf. To rest or lie heavily, press upon. 2. To press heavily, as a duty. பாவஞ்சுமக்க, inf. To contract and bear sin. வட்டிசுமக்க, inf. To accumulate interest. பழிசுமக்க, inf. To devolve on one--as the evil effects of ill doing. கடன்சுமக்க, inf. To increase debts. 2. To rest on one--as a duty or obligation. சுமந்துபோக, inf. To be over burdened. 2. To be deeply involved to debt, ot guilt. குற்றஞ்சுமவாதவன், appel. n. An innocent person. 40)

cum (p. 194) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, carry, support--as a load on the head, or shoulder; to carry a burden--as a beast. பரிக்க. 2. To endure, suffer, sustain, சகிக்க. 3. To bear in the womb, கருப்பத் திற்சுமக்க. சுமந்திறக்க, inf. To discharge heavy duties. (p.) சுமந்துபெற்றாள், appel. n. A mother, (lit.) she who brought forth. சுமந்துகொள்ள, inf. To sustain. சுமந்துபோக, inf. To carry away. சுமவாச்சுமை, s. A burdon too heavy to be borne. 2. (fig.) An undertaking above one's capacity. 3. Great pains, very laborious services, மிகுபிரயாசை. பாரஞ்சுமக்க, inf. To bear a weight. 2. To bear the burden of a large family, of government, &c. பழிசுமக்க, inf. To suffer for ill-doing, to bear reproach. சுமப்பு, v. noun. Bearing, carrying. சுமந்தவன்கூலிபெறுவான். He who carries will be paid. அவனையெடுத்துச்சுமந்துதிரி. Take and carry him; i. e., you are now under him. 41) *

pẕi (p. 302) s. Blame, censure, reproach, as நிந்தை. 2. Fault, crime, sin, guilt, as குற்றம் 3. Complaint, imputation, charge, disparagement, குறை. 4. Falsehood, deceit, பொய். 5. Revenge, vengeance; vindictiveness, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Quarrel, strife, bickering, விரோதம். 7. Slander, aspersion. See புறங்கூறுகை. (c.) என்மேலேபழியோ. Am I culpable? பெரியபழியாய்வந்திருக்கிறது. A great fault has been committed 2. Retribution has followed. பழிகட்ட, inf. [prov.] To pick a quarrel, சண்டைதொடுக்க. 2. To accuse unjustly, குற்றஞ்சாட்ட 3. To sow discord, to cause contention, பகைமூட்ட. 4. To threaten in order to effect one's purpose, பயமுறுத்த. 5. To contract guilt, குற்றஞ்செய்ய. பழிகாரன், s. An accuser, an avenger, in contempt, பழிகாரப்பயல். 2. A great sinner. பழிகிடத்தல், v. noun. Sitting Durnha, or starving at one's door to make him comply with a demand. பழிகூற, inf. To charge falsely. 2. To asperse, to slander. பழிக்கஞ்சுதல், v. noun. Being weakly afraid of the displeasure of others. பழிக்குடி, s. Families at variance from old time. 2. As எளியகுடி. பழிக்குப்பயப்பட, inf. To fear to do evil. 2. To fear blame, censure. பழிக்குப்பழிவாங்க, inf. To retaliate. பழிக்குவிட, inf. [prov.] To abandon one to his evil ways; to leave a person or thing to ruin, அழியவிட. பழிசுமக்க, inf. To bear reproach. 2. To suffer vengeance. 3. See சும, v. n. and v. a. பழிசுமத்துதல், v. noun. Charging blame on, or imputing guilt to, another. பழிசூழ்தல், Being involved in crime, பழியடைதல். 2. Thinking evil of another, பிறர்க்குத்தீங்குநினைத்தல். பழிசொல்லல், As பழிசுமத்துதல். பழிச்சொல்--பழிமொழி, s. Reproach, aspersion, as நிந்தனை. பழிதீர்க்க--பழிமீட்க, inf. To take vengeance. 2. To expiate guilt, to atone, பாவந்தீர்க்க. பழிதீர்தல், v. noun. Being expiated, atoned for. 2. Becoming reconciled, settled, as an old grievance. பழிதூறல்--பழிதூற்றல், v. noun. Slandering, as தூற்றல். பழிதேட, s. To contract disgrace, or reproach. பழிபாதகம், s. Fault and crime. பழிபோட, inf. To blame one, to charge one with guilt. பழிமுடிக்க, inf. To take vengeance. பழிமுடிய, inf. To sow discord. பழிமூளுதல், v. noun. Kindling of wrath. பழியெடுக்க, inf. As பழிவாங்க, 2. பழியேற்க, inf. To take on one's self the responsibility or guilt of an evil action. பழிவாங்க, inf. To take vengeance, to avenge, to revenge, பகைசாதிக்க. பழிவேலை, s. Work unwillingly done, compulsory labor. பழிவைக்க, inf. As பழிபோட. 78)