pāṇṭu (p. 310) s. Whiteness, paleness, வெண் மை. 2. A kind of chronic jaundice, causing paleness and bloatedness of the body, ஓர்நோய். 3. A sovereign of ancient Delhi, the nominal father of the five Pandava princes, being a white man, பாண்டவர்தந் தை. W. p. 523. PAN'DU. பாண்டவர், s. [pl.] The five Pandava princes, famous in the B'harata, பாண்டு புத்திரர்; also பஞ்சபாண்டவர். பாண்டவர்முன்பிறந்தோன், appel. n. Karna as the elder brother of the Pandavas, by the same mother, கன் னன். (சது.) பாண்டுமைந்தர், s. [pl.] The Pandava princes, as reputed sons of பாண்டு. பாண்டுரோகம்--பாண்டுவியாதி, s. The பாண்டு jaundice. 10) *