pālaṉ (p. 313) s. A babe; a boy. See பால கன் W. p. 63. BALA. 2. One of the common places in versification. (R.) 3. A protector, as பாலகன். பாலசூரியன், s. The rising or newly risen sun. இளஞ்சூரியன். பாலத்தாபனம்--பாலஸ்தாபனம், s. Offering puja to a water-pot in place of the idol, when a temple is building, or under repair. பாலமணி, s. Shell-beads. பாலமணிக்கோவை, s. A string of shellbeads put on children as an amulet. பாலரீதி, s. A childish way or manner. பாலலீலை, s. Children's play, குழந்தை விளையாட்டு; [ex இலீலை.] 10) *