kāḷai (p. 106) s. A steer, a young bullock, இள வெருது. 2. A young man, lad, a youth, a man in his prime, கட்டிளமையோன். 3. A headman in desert districts, பாலைநிலத்தலை வன். 4. A man, ஆண்மகன். (சது.) மனங்காளையர்கன்றினார். The young men were much exasperated. (பார.) காளைக்கன்று--காளங்கன்று, s. A bullcalf, a very young steer. காளைமாடு--காளையெருது, s. A bullock, a steer. 31)

kuṟumpu (p. 132) s. Villages in desert tracts, பாலைநிலத்தூர். 2. Battle, fighting, war, போர். 3. A stronghold, at fort, அரனிருக்கை. 4. A class of savages, supposed to form a part of the aborigines of Southern India. குறும் பர்சாதி. Those living in the forests and jungles were called காட்டுக்குறும்பு, and those in towns and strongholds நாட்டுக்குறும் பு. 5. Barbarity, savageness, stubbornness, insolance, wickedness, குறும்புத்தன்மை. குறும்பர், s. (pl. of குறும்பன், sing.) The people of the Kurumba class. 2. Petty chieftains of the Kurumba tribes, being often intruders upon the new settlers of Southern India, குறுநிலமன்னர். 3. Savages; the low and vile, கீழ்மக்கள். 4. (Rott.) A caste of shepherds who weave Indian blankets, குறும்பிடையர். குறும்பர்கோட்டம், s. The Kot'as or strongholds of the Kurumbas. குறும்பாடு, s. A short, woolly kind of sheep, ஓர்வகையாடு. குறும்பாட்டஞ்செய்ய--குறும்பாட்டமா ட, inf. To be wicked. குறும்புத்தனம், s. Stubbornness, selfwilledness, insolence, wickedness, mischief; the characteristics of the Kurumba people. குறும்புவன்னியன், s. One of the பன்னி tribe, ஓர்சாதியான். 44)

pñcurm (p. 291) s. A tune, a melody, ஓர் பண். 2. The minor lute of hilly districts, குறிஞ்சியாழ்த்திறம். 3. A kind of melody adapted to wild tracts, பாலைநிலத்திராகம். See இராகம். (சது.) 24)

mīḷi (p. 355) s. A king, அரசன். 2. A strong man, திண்ணியன். 3. A chief of a barren country, பாலைநிலத்தலைவன். 4. Great men, worthies, மேன்மக்கள். 5. Greatness, பெருமை. (சது.) 6. Strength, வலி. (p.) மீளிமை, s. Valor, a heroic appearance; vaunting, வீரத்தன்மை. 51)

muṉai (p. 359) s. Point, sharpened end, tenon, edge, front, நுனி. [Tel. குனை, கொனை.] 2. A cape, or head-land-projection, நீண்டுகூரிய நிலம். 3. Battle, fight, war, யுத்தம். 4. Hatred, பகை. 5. Superiority, eminence, priority, முதன்மை. 6. Boldness, audacity, துணிவு. 7. Dislike, aversion, வெறுப்பு. 8. As முனை, 6. முனைவிழுந்துபோயிற்று. The point is fallen off. 2. Valor has become prostrate. முனையாய்வருகிறது. Coming up boldly, or with spirit. அந்தமுனையிலிருந்துஇந்தமுனைமட்டும்வருகிறான்..... He comes from that point to this. இவன்கத்திமுனையில்நிற்கிறான். He stands on the point of a sword; is in haste to fight. முனை, 5. The five different ways of procuring a livelihood, சீவனமுனை: 1. வா ள்முனை, by the sword; 2. கொழுமுனை, by the plough; 3. எழுத்தாணிமுனை, by the style or pen; 4. கதிர்முனை, by the distaff and weaving; 5. ஊசிமுனை, by the needle. முனைகாரன்-முனையுள்ளோன், s. A courageous person, a valiant or brave man, தைரியவான். முனைகுலைய, inf. To be dispirited. See குலை, v. முனைகேடு, v. noun. Disrespect, disgrace, shame, insult. முனைப்பதி, s. An encampment or a lodging place for an army. (சது.) முனைமழுங்குதல், v. noun. Becoming blunt, as the edge of an instrument. 2. Becoming dispirited, losing courage. முனைமுகம், s. The front in battle, as படைமுகம். முனைமுகத்துநில்லேல். Stand not in the van [in battle.] (Avv.) முனையிடம், s. A city, town, or village in a barren country, பாலைநிலத்தூர். (சது.) 2. Battle-field, போர்க்களம். 25)

viṭalai (p. 391) s. A male-child, ஆண்மகன். 2. A bride-groom, மணவாளன். 3. A man from sixteen to thirty-two, நடுவயதுள்ளவன். 4. The chief of a barren district, பாலைநிலத் தலைவன். 5. A steer, இளங்காளை; [ex Sa. Vrushala.] (சது.) 31)

veñcmm (p. 399) s. A tune for a barren country, பாலைநிலத்ததிராகம். 2. War, battle, போர். (சது.) வெஞ்சமன், s. The cruel arbiter, Yama, இமயன்; [ex வெம் et சமன்.] 12)