krmpu (p. 96) --கரம்பை, s. Hard and sterile ground, பாழ்நிலம். காடுவெட்டிக்கரம்புதிருத்திப்பயிரிடுகிறது. To clear woods for cultivation, to cultivate a sterile soil. காடுங்கரம்புமாயிருக்கிறது. It is sterile and full of jungle. அனாதிக்கரம்பு, s. Field not before cultivated. 84)

kḷri (p. 100) s. A field of battle, போர்க் களம். 2. A jungle, காடு. 3. Blackness, கரு மை. 4. The neck, மிடறு. 5. Barren or brackish ground,களர்நிலம். 6. Uncultivated ground, பாழ்நிலம். (p.) 7. A circular area for dramatic performance, gladiatorial or gymnastic exhibitions, &c., an arena, நாடகசாலை. 8. An assembly, கூட்டம். களரிகட்ட, inf. To ingratiate one's self with the attendants, officers, &c., interest, அவையடக்கஞ்செய்ய. 2. To form an area for the performance of a play, நாடகசாலைகட்ட. 3. To prevent by magical spells from singing or acting in a play, கூத்தரைமந்திரத்தினாற்கட்ட. களரிக்கோழை, s. Bashfulness in a performer, preventing him from appearing in an area. சவைக்கோழை. களரியமர்த்த, inf. To seat the spectators round an area. 2. To silence the spectators by beating a certain time on a drum. களரிவிட, inf. To exhibit a play after training in full attire, சபையிலாட விட. 2)

pāẕ (p. 313) s. Desolation, devastation, dilapidation, சேதம். 2. Damage, waste, loss, நஷ்டம். 3. Corruption, decay, putrifaction, கெடுதி. 4. Abortiveness, failure, miscarriage, கருவழிவு. 5. Baseness, wretchedness, evil, அப்பிரயோசனம். 6. That which is unadorned, or naked--as the forehead without ashes, அந்தக்கேடு. 7. Insipidness, vapidness, profitlessness, வீண். 8. Emptiness, inanity, வெறுமை. 9. Non-existence, nothingness, இன்மை. 1. The vast expanse, void-space, vacuity--as the peculiar abode of Deity, ஆகாயம். 11. Vacuum of the mind, mental abstraction, &c., சூனியம்-Note. A hard consonant following this word is doubled; or its correlative nasal is substituted; the latter is the more elegant. --In Jaffna பாழ் is changed, to பாண், regularly in combination, before ஞ, ந, ம--as பாண்ஞானம், பாணாடு, பாண்மனை and improperly before க, வ, &c., பாண்கிணறு, பாண்வீடு. பாழூருக்குநரியேராசா. In a ruined town the jackal is lord பெண்ணைப்பாழிலேதள்ளினேன். I have thrown my daughter into a desert; by an unhappy marriage. பாழிலே--பாழுக்கு. In vain, to no purpose. பாழுக்கிறைக்க, inf. To labor, or spend time in vain; (lit.) to water in vain. பாழ்க்கடிக்க, inf. [v. noun. பாழ்க்கடி ப்பு.] To desolate, devastate, to reduce to ruins, பாழ்படச்செய்ய. பாழ்ங்கிணறு, s. An empty, neglected or decayed well. பாழ்ங்குடி, s. A desolate, distressed family. பாழ்ஞ்சேரி--பாழ்நத்தம், s. A decayed or deserted village. பாழ்நிலம், s. Barren land. பாழ்ந்துரவு, s. A decayed well. பாழ்ம்புறம், s. Desolated regions. பாழ்பட, inf. To be ruined, desolated, கெட. பாழ்வாயன், s. [fem. பாழ்வாய்ச்சி.] A complainer without cause. பாழ்வாய்கூற, inf. To manifest ingratitude by saying. I received nothing; to murmur. பாழ்வெளி, s. The vast expanse or vacuum in which Deity is supposed to dwell. 2. A desert or uninhabited region, மைதானவெளி. 42)

pūñcai (p. 329) s. Dimness, or dulness of sight, மங்கல். பூஞ்சைநிலம், s. Barren and uncultivated ground, பாழ்நிலம். 36) *

mutu (p. 357) adj. Old, ancient, original; [ex முதுமை.] முதாரி--முதாரு--முதாருகன்று, s. A calf almost weaned. முதாருபால், s. Milk of a cow almost dry. (c.) முதியகொல்லை, s. A garden long under cultivation. முதியர்--முதியோர், s. [pl.] Elders, old persons, மூத்தோர். 2. Superiors, பெரி யோர். 3. Those well instructed or educated, கற்றோர். முதியன், s. An elder, a senior. முதியான், s. A grown up youth, a young man, adolescens, வாலிபன்; opposed to பொ டித்தான். முதுகன்று, s. A weaned calf. முதுகாடு, s. An ancient forest, பிறங் கியல். 2. As சுடுகாடு. (p.) முதுகாஞ்சி, s. A treatise in which instruction, and admonition, are given by learned men, ஓர்பிரபந்தம். முதுகாட்டுத்தரிசு, s. Lands left waste upwards of fifteen years. (Govt. usage.) முதுகால்வெற்றிலை, s. Betel leaves of the last season.--opp. to இளங்கால்வெற்றிலை. முதுகுன்று, s. A primitive mountain, as விருத்தாசலம். (p.) முதுக்குறைவு, s. Great knowledge, பேரறிவு. (சது.) 2. Knowledge of spiritual things, திவ்வியஞானம். 3. Puberty [of a female], பெண்புத்தியறிகை. (p.) முதுசார்வு, s. [prov.] Palmyra or Talipot leaves of the second remove from the last tender shoot. See இளஞ்சார்வு. முதுசொம், s. See சொம். முதுசொல், s. An old word or saying. முதுதவம், s. [also முதியதவம்.] Penance of old time. முதுநிலம், s. Brackish ground, களர். 2. A large extent of barren ground, பெரும்பாழ்நிலம். முதுபயிர், s. Ripe grain. See பயிர். 2. A grown tree ready to bear. முதுமகன், s. An epithet of the planet Saturn, சனி, elder son of Sûrya. முதுமொழி, s. An ancient saying. முதுவர், s. [pl.] Poets, புலவர். 2. Prime ministers of a state, councillors, மந்திரியர். 3. Persons of erudition, acquainted with ancient learning, மூதுணர்ந் தோர். 4. Elders, old persons, honorable men, மூத்தோர். 12)